Zorreg dat je d’r bij komt
Hoofdstad Amsterdam, na Rotterdam de tweede grote afvoerput van Nederland. De binnenstad is tot ten minste 2012 één bak ellende dankzij de aanleg van de Noord- Zuid metroverbinding. Wie wil weten hoeveel dimensies het woord “verkeershinder” bezit moet met een auto via het Rokin richting Zuid proberen te rijden. Maar deelraad Centrum is alert: teneinde de verkeershinder terug te dringen is er een zero tolerance-beleid ingesteld tegen “verkeershinder”, gehandhaafd door de geüniformeerde rotsen in de branding, de hoeders van de normen en waarden, Balkenende’s elitecorps: de stadswachten.
Zonder genade treden deze para-militaire eenheden op tegen alles wat “verkeershinder” veroorzaakt: bejaarden, toeristen, geparkeerde auto’s, fietsers op het trottoir en natuurlijk fout geparkeerde fietsen. Want een tot 2012 2020 2034 opengewerkte binnenstad/baggerput kun je hinderlijk noemen, zomaar een fiets tegen een boom op een plek waar dat niet MAG is pas echt een doorn in het oog van Job Cohen.
Daarom zijn de Amsterdamse stadswachten bewapend met kniptangen en slijptollen en wordt elke fiets waarvan het voorwiel zevenentwintig komma zes millimeter of meer te ver op het trottoir staat direct losgeknipt en gedeporteerd naar een industrieterrein dat onmogelijk te vinden is en beslist niet met het openbaar vervoer bereikbaar is. Er worden geen uitzonderingen gemaakt, er wordt geen enkele fiets gespaard, onderhandelen en verzet zijn zinloos. Ordnung muss sein. Studentes die voor een uur hun fiets fout parkeren zijn net zo crimineel als overvallers die winkeliers in Amsterdam-Noord doodschieten. Bovendien is het leven van fietsenbezitters zuur maken stukken eenvoudiger dan actief winkeliers beschermen. Er is alleen één probleem: de dames en heren stadswachten zijn niet helemaal op de hoogte van de wet, die bepaalt dat filmen op de openbare weg is toegestaan. Dat je dan niet met je dikke semi-ambtenarenharses in beeld wilt, tsja. Loop dan niet op de openbare weg. Democratie is niet voor mietjes.
Niet dat de reguliere politie wel de grondwet en de vrijheid van informatievergaring beschermt. Een beetje cameraman of fotograaf heeft in politiestaat Nederland de wind wel eens van voren gekregen door de sterke arm. Wetten zijn natuurlijk leuk maar als de gefilmde snorremans in kwestie lauwe poep heeft aan de wet wordt het een zaak van fysiek overwicht. (En auteur/filmer dezes delft daarin al gauw het onderspit. Tsja, afgekeurd voor militaire dienst he…)
Het is niet waarschijnlijk dat het meisje haar fiets heeft opgehaald: de boete, stallingskosten, vrijgavekosten, administratiekosten, treiterkosten en reiskosten zijn immers hoger dan de dagwaarde van een fiets bij de gemiddelde junk. (Junks vindt u niet bij het Centraal Station want daar worden ze weggemept. Amsterdam kent een actief junk-verplaatsingsbeleid. Raadpleeg elke maand de website van uw deelraad om te zien waar de junks naar toe worden gejaagd.)
Op de door de stadwachterin “ingediende klacht” wordt overigens nog steeds gewacht.
Eerder gepubliceerd op Lucas Was Hier.