Darwin besefte dat natuurlijke selectie een heleboel leed en wreedheden met zich meebrengt, wat absoluut niet strookte met het theologische, geïdealiseerde natuurmodel van die tijd. Het klassieke voorbeeld dat hij aanhaalde was dat van de sluipwesp die haar eitjes legt in levende rupsen. Als de eitjes uitkomen vreten de larven de rups van binnenuit op. Ze laten de vitale organen het langst onaangetast om zo lang mogelijk vers voedsel te hebben. Het is een gruwelijk fenomeen, maar zo zit de natuur nu eenmaal in elkaar. Voor Darwin was dit het bewijs dat natuurlijke selectie niet gepland of gestuurd wordt. Er kon naar zijn mening geen God zijn die hiervoor verantwoordelijk is, tenzij hij een sadist is.

God als sadist. En daarom alleen al is Darwin een stuk liever dan die hele “almachtige” God “van liefde”, die behalve sluipwespen ook kanker, aids, Andre Rieu en spruitjes heeft geschapen. Bedankt God. Citaat afkomstig van een aardig skeptisch artikel over misverstanden rond de evolutietheorie.

Bert Brussen commercieel? Tekst, copy, concept, viral, guerrillamarketing? Zie BBWERKT.COM. U leest toch wel dagelijks DEJAAP.NL?

Dit is gepubliceerd op 29 juli 2007 om 14:45 in de categorie Kwoot. Comments zijn te volgen via de RSS 2.0 feed. Responses are currently closed, but you can trackback from your own site.