Recensie: Wat Nu?!

Eerst was er De Wereld Draait Door. Dat was een grandioos succes: God en Zijn zoon Matthijs van Nieuwkerk zagen dat het goed was. Toen werd het zomer en werd Wat Heet als vervanger aangewezen. Wat Heet was zo verschrikkelijk slecht dat God en Zijn zoon spraken over de geboorte van de anti-Christ. Daarom trapte de Vara het programma weer van de zender, onder het motto “het was zo gepland” en zadelt de kijkers nu op met poging nummer twee, getiteld: Wat Nu!?

Wat Nu is nog best een aardig programma voor op de zomervooravond. Een keur aan gasten, sommigen van het kaliber panellid (Susan Smit), anderen fris en monter (Manon Uphof, Mei Li Vos) babbelt en debatteert onder leiding van Leon Verdonschot over een keur aan onderwerpen. En dat werd soms nog best spannend. Actuele onderwerpen besproken door bijna alleen maar gasten die ergens verstand van hebben, en eentje die niets kan maar alleen mooi is, waarom ook niet.

Het programma is ook niet geweldig, of spannend, of om voor thuis te blijven. En dat hoeft ook niet in een periode waarin een op de drie Nederlanders met de vouwwagen in Frankrijk zit. Het programma is leuk, charmant bij vlagen en onderhoudend. Typische zomeravondkabbeltelevisie, met bovendien een hilarische discussie met de directeur van de EO die zijn verachtelijke censuurpraatjes probeerde te verkopen en notabenen door een podcastpriester en christenbroeder werd weggehoond.

Leon Verdonschot kan prima presenteren, als je door zijn Limburge accent heenluistert en door zijn verschrikkelijke blouse heenkijkt tenminste. Jammer genoeg wisselt hij de presentatie om de dag af met die intens verschrikkelijke Isolde Halsleben. Maar ja, je kunt niet alles hebben, dachten ook de decorbouwers die een exacte kopie van het decor van Tros Radar jaargang 1988 hadden gebouwd. Misschien blijkt morgen wel dat de combinatie Tros jaren tachtig decor met Isolde Halsleben een perfecte imitatie van Stuif Es In oplevert.

Maar waarom, in Godsnaam, waarom worden de onderwerpen aangekondigd door zo’n van YouTube weggeklauwd filmpje? Welke hippe, zogenaamd in de nieuw mediale wereld staande nep-programmamaker heeft met zijn zonnebankharses bedacht dat het leuk is om het Vara-publiek zeshonderd jaar oude filmpjes van bedroevend slechte kwaliteit voor te schotelen? Kunnen de grote weblogs misschien een paar gebivakmutste mannetjes naar de Wat Nu-redactie sturen om dat Nieuw Mediale idee van ze er met loden pijpen en houten knuppels er weer uit te rammen?

Een filmpje van Michael Moore die met keelkankerpatiënten gaat zingen in het hoofdkantoor van Philip Morris, dat is echt aflevering drie van The Afwull Truth, ergens uitgezonden begin jaren negentig. Of een oma in een rolstoel die een machinegeweer leegt, daar heeft Flabber.nl nog haar eerste honderd bezoekers aan te danken. Bovendien ligt de nadruk van het programma totaal niet op internetfilmpjes, dus die hele bijdrage van YouTube is volstrekt overbodig. De filmpjes duren ook nog eens oneindig lang en verzieken op hinderlijke wijze de concentratie van de kijker.

Het lijkt er dan ook meer op dat de Vara wanhopig probeert om contact te krijgen met een doelgroep die per definitie elke oud mediale stap in de richting van de nieuwe media zes stappen voor is.

Het is beter als televisiemakers zich met televisie maken bezig houden en het internetgebeuren aan de boys van het internet overlaten. We willen tenslotte niet weer een flop als Wat Heet meemaken. En wie ooit een aflevering van Funny Files (met Jakob Krabbé) heeft gezien weet tot welke vreselijke excessen het gebruik van internetfilm op televisie kan leiden.

Wat Nu?!, Nederland 3, 19:30 uur