Is het nou zo’n rare gedachte dat veel idealistische politici lichte vergrijpen op hun kerfstok hebben? Er zijn vermoedelijk heel wat linkse politici begonnen in het actiemilieu, net zoals er vermoedelijk veel rechtse politici ooit begonnen zijn met rommelige bv’tjes en pogingen tot belastingontduiking. Wellicht biedt die louterende ervaring zelfs voordelen ten opzichte van onwetende, brandschone, naïeve politici (GroenLinks is allang niet meer zo radicaal als in de jaren negentig). Al ben ik ook voor ‘schone’ politici. Maar ja, hoe wou je het controleren? En er is nogal een verschil tussen een oud-eenmalig-inbreker of een ex-misdadiger.

Het zijn lastig te beantwoorden vragen, zoals Bottehond die stelt. Hoe ver zou je gaan om de vrijheid van meningsuiting te verdedigen? Heel ver, maar over welke situatie hebben we het? In Nederland hebben we ondanks alles makkelijk praten, je belandt nog niet direct in de bak zoals in China deze maand nog gebruikelijker is dan anders. Mijn opa ging in de oorlog heel ver wat dat betreft, vooral tegen NSB’ers die hij in de Maas flikkerde. Een kamp in Duitsland werd zijn deel. En de man heeft mij altijd voorgehouden dat het hebben van een eigen mening en vrijheid boven alles staat, en dat hij het zo weer zou doen.

Verder is Botte’s vraag fictief. Een mens reageert altijd anders dan hij denkt. In de oorlog blijken de helden uit een niet verwachte hoek te komen.

Om het op mezelf toe te passen, een kleine oorlog: Toevallig sta ik 12 september weer voor de rechter wegens auteursrechtschending en belediging. Rectificatie, een boete van vijfduizend euro en een dwangsom van duizend per dag eist men voor het laatste. Het zal allemaal niet toegewezen worden, maar al moet ik tot het Europese Hof doorprocederen en mijn laatste cent eraan uitgeven, rectificeren doe ik niet. Dan nog liever in de bak.

Zo ook met kritiek op overheid, Rene Danen, SIOE figuren of andere types waar ik wat van vind: ik blijf dingen vinden, en die vertel ik niet aardig. Van overheid heb ik nog niks vernomen. Danen dreigde met een rechtszaakje of wat, tientallen idioten dreigden met geweld en van SIOE mag ik dood maar mij raken die dingen niet. Per slot van rekening ventileren zij een mening en daar mag ik wat van vinden. Of ene Bottehond me dan een politiek correcte lul vindt of niet.

Die gast was docent geweest op het Wagenings Lyceum (kom ik later wel eens op terug die school, verhaal apart) en de belichaming van elitair links.

Als je naar het filmhuis ging en hij zat er ook, alleen, dat deed hij wel eens (ik ook trouwens), voelde je je eigenlijk teveel. Dan ging hij in de pauze zuchtend naast je een dikke Dostojevski zitten lezen en hoorbaar kreunen over al dat nare plebs wat zo nodig naar zijn filmavondje moest komen. Hij had ook een baard en moeilijke Van Jole-bril, dat snap je.

Maar behalve wat lollige ad hominems heb ik niets over hem te melden. Ik ben manbearpig Peter Siebelt niet.

DAT…heb ik nooit kunnen begrijpen. Peter Siebelt heeft wat shit bij elkaar geharkt wat wel erg intrigerend is.

Verder bosje bloemen hoor, fijn stukkie, voor een linkse metroman.

Wat denk jij, zou de machtsgeilheid bij zulke lui nou toeslaan op zeker moment? Ze hebben beste baantjes nadat ze de top van de milieumob gehaald hebben. Tweede Slaapkamer, directeur zus, topambtenaar zo…