Opnieuw heeft een ernstig ziek mens zich op onmenselijke wijze van het leven moeten beroven omdat de conservatieve regering actieve euthanasie niet toestaat. En opnieuw was dat in Frankrijk, land van arrogantie en dichtgetikt conservatisme. Eerder moest de ernstig verminkte Chantal Sébire al zelfmoord plegen nadat de rechter haar artsen niet toestond actieve euthanasie te plegen. Dit keer was het Rémy Salvat, 23 jaar oud slechts, die zijn door de God van conservatieven gegeven recht dan maar in eigen hand nam om het uitzichtloze, ernstige, onmenselijke, chronische, zinloze en ongeneeslijke lijden te beëindigen. Salvat leed aan een ernstige mitochondriale ziekte en wilde op respectvolle, vredige en menselijke wijze uit zijn lijden worden verlost.
Aangezien dit niet mag in Frankrijk, omdat ook de Fransen uitzichtloos lijden een mooi teken van naastenliefde vinden, schreef Rémy Salvat een smeekbrief aan president Sarkozy. Hierin vroeg hij de conservatieve en rechtse machopresident om toch vooral eens na te denken, zijn persoonlijke mening opzij te zetten om echt eens wat te kunnen betekenen voor zijn onderdanen en te beseffen dat lijden geen onderdeel is van God’s prachtige schepping. (“Ik vraag of ik de toelating krijg om te sterven en me te verlossen uit mijn lijden. Ik weet dat er in Frankrijk geen wet is die medische teams toelaat euthanasie te plegen. Dat verhindert me om vredig te leven. (…) De wet moet veranderen!. Het probleem is dat u, meneer Nicolas Sarkozy, er niet over wil horen praten. Ik, Rémy Salvat, vraag u om uw persoonlijke mening opzij te schuiven en te stoppen doof te zijn.”)
Helaas bleek Sarkozy onverbiddelijk en niet vatbaar voor andere overtuigingen dan de zijne, zoals het hoort bij conservatieven. De creperende Rémy Salvat kreeg een briefje terug met daarop de mededeling: “Sorry, maar mijn persoonlijke filosofische overtuiging, de overtuiging dat wij mensen niet actief levens mogen beëindigen, laat mij niet toe uw verzoek in te willigen. Ik kan daarom geen toestemming tot actieve euthanasie geven”. Wel mocht Remy Salvat nog jarenlang verder creperen, omdat pijnbestrijding en mantelzorg ook heel leuk kan zijn volgens Jezus, zodat hij uiteindelijk zou worden doodgehongerd. Remy Salvat had echter wel genoeg geleden en slikte een overdosis medicijnen.
Remy Salvat overleed op 23-jarige leeftijd na een lang, uitzichtloos leven vol pijn en ellende. Een leven gemaakt door een “schepper” waarvan niet logisch denkende aanhangers gekscherend zeggen dat die “schepper” liefde is.
Remy Salvat liet een boodschap op MP3 achter voor zijn familie en voor president Sarkozy: “Bedankt meneer de president. U hebt me geen keuze gelaten.”
Welterusten meneer de president. Slaap zacht!
23 Responses to “Ook president Sarkozy zegt: ‘Uitzichtloos lijden is O.K.!’”
Sorry, the comment form is closed at this time.
@bert
Je vraag over abortus.
Ik ben wetenschapper en daarom materialist: het geheel is de som (en soms het product) van de afzonderlijke delen. Christelijke of Islamitische wetenschap is een contradictio in terminis, ID en holisme ook, omdat ze het geloof in bovenrationele zaken verwarren met latent aanwezige eigenschappen in delen van het systeem, die in combinatie soms meer doen dan er in lijkt te zitten als je ze afzonderlijk beschouwt.
Bij een embryo werkt dat net zo, het is een kikkervisje maar kan op den duur tot een mens uitgroeien.
Dawkins heeft gelijk als hij zegt dat een embryo zonder bewustzijn is, en dat er (buiten het moment van geboorte) geen harde grens getrokken kan worden waarop je wel van een mens kunt spreken. Maar juist die zachte grens in combinatie met mijn materialistische opvattingen maakt het voor mij moeilijk om afstand te nemen van de gedachte dat in een embryo dus een mens verborgen gaat. Hitchens laat zich in dezelfde bewoordingen uit.
Ik beschouw abortus daarom in wezen als onvrijwillige levensbeeindiging en zou er geen enkel probleem mee hebben als de samenleving op allerlei manieren probeert om het aantal abortussen terug te dringen.
Het verschil met Rouvoet e.c. is dat ik mijn ideeen hierover niet wens op te dringen aan diegene die hier de directe gevolgen van draagt: de zwangere vrouw. Die moet zelf maar tot een afweging komen, daarom ben ik dan weer geen voorstander van een verbod op abortussen.
“maakt het voor mij moeilijk om afstand te nemen van de gedachte dat in een embryo dus een mens verborgen gaat. ”
Wat dus geen logische argumenten zijn maar gevoelsargumenten.
Nee, die eigenschap is latent aanwezig in de embryo én is dus de embryo, mits je er even op wacht.
En een alfabet is nog geen boek. Als je de grens bij zelfbewustzijn zou leggen, hoeveel mensen kunnen zich nog hun tijd in de warme baarmoeder herinneren?
Het gaat niet om bewustzijn. Een moordenaar zegt meestal dat hij zichzelf niet was door zijn psychose of dat hij bezeten was door Satan, maar hij zal nooit zeggen: ‘dat was ik niet edelachtbare, het was mijn rechterhand’. Toch is het hetzelfde. Voor de genezing van zijn aandoening zijn verzachtende omstandigheden misschien aardig, maar hij heeft wel degelijk als persoon iemand vermoord, ook al had een aspect van zijn persoonlijkheid dat hij later liever wegstopt voor heel even de overhand. Het gaat erom dat met vrij grote zekerheid vaststaat dat een embryo in een buik ooit een mens zal worden.
@dieanderesjaak: Ok, ik ben het sowieso eens met je verhaal in comment #1. Alleen kan ik me niet onttrekken aan een analogie met een doosje kippeneieren. Een klompje cellen met een staartje is in mijn optiek op zijn best bouwmateriaal, 2-componentenlijm die nog aan het uitharden is, een toevallig gedraaid telefoonnummer en een hoorn die nog steeds op de haak ligt. Ik zie tot pakweg de wettelijke vastgestelde termijn moreel niks verkeerds in het beëindigen van zo’n zwangerschap als er gegronde redenen zijn.
“Als je de grens bij zelfbewustzijn zou leggen, hoeveel mensen kunnen zich nog hun tijd in de warme baarmoeder herinneren?”
Of wat ze deden in hun eerste levensjaar?
Is dat een goede grens, bewustzijn?
grtjs,
Dikkiedik
Waar bemoeit iedereen zich toch mee. Niemand heeft om het leven gevraagd en als die 80% gelukkige Nederlanders echt zo gelukkig waren, oke.
Juist omdat niemand er om gevraagd heeft heeft iedereen het recht om zichzelf om zeep te helpen als “het concert des levens” hem te vals en pijnlijk gaat klinken of als ie gewoon eens wil weten wat er aan de andere kant van het zwarte gat te beleven valt.
Er zit ook een enorme hypocrisie in het aan de ene kant steeds maar mensen willen redden: niet-roken, geen GSM op de fiets (scheelt weer 12 slachtoffers per jaar, weer 1 dode in Afghanistan. en aan de andere kant een bevolking over 20 jar van 7 miljard mensen terwijl er maar voor 3,5 miljard voedsel en diesel is. De natuur zelf maat met zo iets korte metten. Maar wij blijven natuurlijk hopen dat ons enige kind dat met behulp van veel medische trucjes na haar 40e verjaardag nog ter aarde besteld is geworden dat dat knd vooral niet bij die 3,5 miljard hulpelozen, ten dode opgeschreven mensenkluwen behoort.
Gewoon kopinhetzandpolitiek.
Het wordt tijd dat de pil van Drion bij de drogist verkrijgbaar is??
@dieanderesjaak
Jouw redenering is te volgen. Maar je stelt het belang van een onvolgroeid, bewustzijnsloos klompje cellen boven dat van één of meerdere volwassen mensen die over het algemeen goede redenen hebben om af te zien van een kind.
Het gevaar daarvan is dat je in plaats van één (potentieel) mensenleven er meerdere verwoest. Een kind moet als ongewenst opgroeien in een gezin dat daar om allerlei redenen niet klaar voor is. Redenen zijn vaak: alleenstaand ouderschap, laag inkomen, gebroken carrièremogelijkheden etc.
Tegenstanders van abortus wekken doorgaans de indruk dat een dergelijke beslissing lichtzinnig wordt genomen. Daarom weigeren tegenstanders doorgaans om op individuele gevallen in te zoemen en houden ze het liever bij principiële standpunten en grote lijnen. Hautain en betuttelend natuurlijk: verreweg de meeste mensen zijn prima in staat om onder begeleiding van deskundigen op een abortuskliniek een afgewogen besluit te nemen.
Om nog maar te zwijgen over euthanasie.
@ Jaap,
Mocht ik je ooit zien verdrinken, dan zal ik redden, tenzij je eerst een schriftelijke verklaring (in drievoud!) wilt ondertekenen dat je kunt zwemmen en absoluut niet gered wilt worden.
(Ik moet me toch een beetje indekken voor het geval mij dood door schuld ten laste gelegd wordt…)
grtjs
Dikkiedik
@ach en wee:
Je betoog komt op mij nogal klinisch en academisch over, maar inderdaad, je kunt er meerdere levens mee verwoesten. Er is een behoorlijk grijs gebied wat niet iedereen wil zien.
De tegenstelling die ik in jouw verhaal zie is aan de ene kant “een bewustzijnloos klompje cellen”
En aan de andere kant “een afgewogen besluit onder begeleiding van..”
Als je dat laatste in ogenschouw neemt, is dan de term “klompje cellen” wel op zijn plaats?
(voor een verwijdering van de blinde darm hoeven maar weinig mensen lang na te denken, laat staan dat ze nazorg nodig hebben)
niet iedereen is hautain en betutteld hoor!
En by the way,
Dat verhaal over Remy is helemaal ten hemel schreiend (om maar eens een passende term te noemen) Het lijkt erop dat meneer Sarkozy zijn antwoord deels ook op politieke gronden neemt, maar nu is die jongen toch gestorven.
Moralistisch heeft meneer le président zijn straatje mooi schoon geveegd, maar het resultaat is toch dat die jongen nu dood is.
De technische vooruitgang op medisch gebied is natuurlijk fantastisch, maar het zadelt je op met duivelse dillemma’s.
Ik zou de beslissing niet makkelijk kunnen nemen, voor of tegen, in beide gevallen zou ik er lang van wakker liggen.
‘t is makkelijk om kritiek te geven, totdat je zelf in de situatie van betrokken toeschouwer komt.
Grtjs,
Dikkiedik
@ach en wee
Ik weet niet of abortus moreel te rechtvaardigen valt en daarom wil ik zo’n beslissing juist niet voor iemand anders nemen. Zie: ‘daarom ben ik dan weer geen voorstander van een verbod op abortussen.’ Overigens heb ik eens een telefoongesprek in de trein mogen volgen, waarbij die goede redenen voor het afzien van een kind volledig afwezig waren. Waarbij aangetekend dat het alternatief misschien wel net zo slecht zou zijn voor het kind.
Bij euthanasie zie ik overigens geen enkel dilemma.
@Bert
Nog geen enkel logje over de bekentmaking van gegevens van o.a. de Flabbercrew? Valt me van je tegen.
De meeste mensen zijn te laf voor een rechtstreekse sprong in het hiernamaals. Ze doen het liever op de manier van Toon Hermans:”sterven doe je niet ineens maar elke dag een beetje”. Dus gewoon veel zuipen, harddrugs gebruiken, vreten, roken, bergbeklimmen, autoracen, soldaatje spelen…..en dan komt er wel een moment dat ergens in het grijze gebied tussen zelfdoding en een natuurlijke dood het leven voor die lafaard ophoudt.
@ Hylke: http://www.flabber.nl/archief/024833.php
Ik ben meer voor de Aristoteliaanse aanpak als het abortus betreft: er is een onderscheid tussen “potentie tot leven” en “leven”. Dat legt de lat op eigenlijk maximaal 24 weken, maar in de praktijk gaat bijna ieder kind dood dat
*help* het ding gaat niet zo goed met haakjes om
Ik ben meer voor de Aristoteliaanse aanpak als het abortus betreft: er is een onderscheid tussen “potentie tot leven” en “leven”. Dat legt de lat op eigenlijk maximaal 24 weken, maar in de praktijk gaat bijna ieder kind dood dat eerder dan 25 weken geboren wordt en elk kind dat eerder dan 26 weken geboren wordt, blijft matig tot ernstig gehandicapt.
Zoiets wil je een leven ook niet aandoen, wat mij betreft mag die 24 weken omhoog geschroefd worden naar 25 of 26 weken.
http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=6321
Mmm,
Als een celdeling uit zichzelf plaatsvind en er is daardoor groei aanwezig, dan lijkt mij dat leven ipv potentie tot leven.
In dit geval zou ik liever spreken van een potentiëel mens ipv potentiëel leven.
Alle genetische eigenschappen liggen al vast weet je.
grtjs,
Dikkiedik
Als het op de regel aankomt ben ik vóór het vermoorden en van levende ongeboren baby’s. Ideologisch en pragmatisch is abortus het minst slechte. Een abortusverbod zien als de uitkomst voor mens’ morele bezwaren, maakt geen onderscheid tussen:
Categorie 1: Je iedere avond laten neuken door een van je bezoekers in ruil voor een pakje shag. Mijn buurvrouw ligt 5AM doorgaans hoogzwanger edoch laveloos op straat, en zet jaarlijks zeker zestig misvormde kinderen op de wereld. Abortus = 0.
Categorie 2: Jongen en Meisje, 16-jarige konijnen, geen cent op de melis, leerplichtig, nul kaas en ouderschapstest FAIL. Abortus +1
Categorie 3: Jongen en Meisje in serieuze relatie, doen weliswaar heel voorzichtig piepel in de goggel maar Meisje wordt toch zwanger, en doen abortus omdat ze “even geen zin” hebben in een kind. Abortus -1
In alle gevallen zul je een universele regel moeten hebben. Er gaat vooraf aan de abortus een hele hoop mis en redenen voor abortus zijn nog niet altijd zo gegrond, maar verbieders, kunnen wij het omgekeerde bereiken met een verbod achteraf waardoor je de deur dichtzet voor mensen die echt puur hun kinderen geen wereld zonder kansen gunnen? Het maakt niet uit dat mensen menen ongeboren kinderen te mogen vermoorden omdat ze denken alles gedaan te hebben om abortus te voorkomen, of louter omdat ze “geen zin hebben in een kind”, beide keren willen ze geen kinderen, en een kind dat ouders heeft die geen kind willen, zie ik als ondergeschikt, een minderwaardig leven, wat ik een kind niet gun.
Een verbod op abortus is een genoegdoening voor persoonlijke morele bezwaren, maar lost geenszins het probleem op, tenminste, als het je gaat om het potentieel welzijn van kinderen, want gaat het uitsluitend om je eigen scholastieke beeld van hoe leven volgens jouw moraal tot stand zou moeten komen, dan zijn we snel uitberedeneerd (leven vermoorden is saddistisch, maar iets willen laten leven zonder eten minstens zo saddistisch). Als je namelijk niet christelijk bent, kun je met ongetrouwde(!!!) jonge ouders, én een ongelukje(oooh!!!) zijn (zoals ik) en tóch ter wereld komen zonder breinaalden en groene zeep.
De Nederlandse vrouw krijgt een behoorlijk zwangerschapsverlof vergeleken met buitenland, het nemen van een kind serieus aanpakken, wordt dus wel gestimuleerd, maar het nemen van kinderen niet serieus nemen, valt kennelijk niet onder de aandacht. Misschien, ja U ook, Jezus, martelaar, ligt dáár nog een roeping voor U?
Tja,
Bezint eer je begint…
[...] hebben weer een nieuw Gezicht van de Naastenliefde. Waren het eerst Chantal Chebire en Rémy Salvat die dankzij mensonterende christelijke Franse wetten werden verplicht tot een leven vol leed, pijn, [...]