Zelfrecensie: Brussen in De Balie

Steel balls heb ik duidelijk niet. Als het er op aankomt lekken mijn kloten als gesmolten bolletjes pistache-ijs door de plooien van mijn balzak weg. Voor een echte toestenbordridder is het in de schijnwerpers staan en kritisch ondervraagd worden in een of ander hoofdstedelijk debattempeltje toch heel wat anders. Iets voor mannen met stalen kloten dus. Ook met weglekkende kloten ging het allemaal wel, maar minder dan ik zelf zou willen. Gelukkig had ik niet het idee dat het massaal toegestroomde veertienkoppige publiek (inclusief bekenden en medewerkers) zich verkneukelde over mijn minimale kloten.

Het lag ook niet alleen aan mijn kloten. Het feit dat ik het met mijn debatpartner, Ingmar Vriesema van NRC Handelsblad, voortdurend eens was, droeg ook al niet bij aan het ontstaan van een kritisch gevoerd debat op het scherp van de snede. Vriesema is bij NRC Handelsblad en NRC Jeugdjournaal Next de waakhond van de afdeling opinie. Dat betekent dat hij mede bepaalt wat wel en wat niet gepubliceerd wordt. Hij moet dus vooraf censureren. Of ik het daar mee eens was, vroeg de debatleider. Nou, ja dus. NRC is ook maar gewoon een bedrijf, met winstmarges (smalle winstmarges) en betalende abonnees. Inclusief een doelgroep die een bepaalde kwaliteit van zo’n blad verwacht. Dan kun je moeilijk alles gaan publiceren. Geen NRC-lezer zit te wachten op bijdragen van een gemiddelde HetVrijeVolk-scribent, gok ik.

De Nijmeegse wethouder (sociaaldemocraat) die zichzelf in een fietsenkelder liet pijpen door een vrouwelijk gemeenteraadslid (liberaal) werd als voorbeeld genomen. Waarom NRC daar niet ook, in eerste instantie, over publiceerde. “Omdat het pas interessant werd toen de pijpende mevrouw daardoor in de problemen kwam”, zei Vriesema (die er overigens wel heel NRC uitzag: keurig pakje, gedoucht, brilletje, tikje blank elitair, no nonsense maar toch sociaal, met schouders voor de zwaarste lasten. Verder buitengewoon aardig en openminded) maar dan in andere woorden. “GeenStijl plaatste het wel!”, zei de interviewer. “Ja, die hebben daar ook de doelgroep voor. GeenStijl-lezers willen het graag vernemen als een linkse wethouder zich in een fietsenkelder laat pijpen. En NRC-lezers iets minder, vermoed ik”, zei ik, maar dan in iets andere woorden. Vriesema was het daar volkomen mee eens. Volgend punt.

Wat er dan mis is met de Opinie-bijlage van NRC. Tsja. Behalve Marc Chavannes, niet zoveel. Ja, het is erg blank, mannelijk, boven de veertig, Vijzelgracht-bewonend, De Balie-bezoekend, elitair en drs. voor de naam schrijvend wat in dat katern de mening van zich afschrijft. Maar daar ga ik het ook weer echt niet mee oneens zijn. Dat hou je toch als journalistiek medium dat zich vooral richt op verantwoord debat en niet, zoals GeenStijl, op entertainment. Waarom die schrijvers altijd blank zijn en man weet ik ook niet. Ik weet wel dat NRC ene Heleen Mees als vrouwelijke columnist heeft, en daar word ik ook niet bepaald vrolijker van. Sowieso, vrouwen die schrijven. Dat blijft toch altijd een beetje achteruit inparkeren. Doe dus maar niet.

Zo kabbelden we die veertig minuten interview door. Het publiek deed of het aandachtig luisterde, het gedeelte dat Nederlands verstond althans. Het Engelstalig publiek zat hardop uit de neus te vreten.

Alleen praten over Geert Wilders was even spannend. Die schreef destijds een ingezonden stuk waarin hij bekendmaakte dat hij de Koran wilde verbieden (of op onschuldige demonstranten wilde schieten, weet ik het). En NRC weigerde die brief, waardoor de Volkskrant de brief wel kon plaatsen, naast een hoofdredactioneel waarin stond wat een nare, gemene man die Wilders wel niet was. Waarom plaatste NRC dat nou niet, Vriesema?

“Omdat we vonden dat hij het slecht beargumenteerd had”, aldus de baas van de NRC-Opinie. Jaaaaa, maar man, had die Wilders dan even gebeld, gevraagd of hij het wat meer wilde onderbouwen. Dan staat het in ieder geval in NRC, vrij als mening, en niet, zoals nu, in de Volkskrant met een door Thom Meents bedacht hekwerk er omheen in de vorm van een jaren zeventig bevoogdend stukje Koning Wibaut met een welgemeend foei (bedenk hierbij een opgeheven vingertje en verwijzingen naar Anne Frank en het kransleggen op de Dam op 4 mei om volledig te snappen wat ik niet volledig in woorden kan uitdrukken). Dat is nou precies waarom het sinds het vertrek van Folkert Jensma goed gaat bij de NRC en sinds het aanblijven van opa Broertjes slecht gaat bij de Volkskrant.

Verder nog wat? “Ja Brussen, zowel jij als GeenStijl generaliseren zo veel en zo vaak, vooral over positieve discriminatie van vrouwen en allochtonen. Dat mag toch helemaal niet!”. Ja, nou, tsja. Ten eerste is generaliseren leuk, vooral over positief gediscrimineerde vrouwen en allochtonen want die vragen er om.

“En ten tweede doen de gevestigde Oude Media al tientallen jaren niets anders”.

Maar dat zei Peter Breedveld tegen mij. Na afloop. Zelf kon ik daar even niet opkomen tijdens dat debatje.

Ballen van pistache-ijs, dat zei ik toch.