Vanaf vandaag vindt u op Bbrussen.nl/NS wekelijks een gastbijdrage van Merel Roze. Merel Roze blogt al lange tijd voor de NS en is zeer populair bij chicklitlezeressen, bejaarden, allochtonen en omroep Piep!. Omdat onze nieuwe weblog-digi ID’s nog niet werken, en wij enige vertraging hebben opgelopen met de implementatie van nieuwe moderatietechnieken, verzoeken wij u vriendelijk geen reacties te plaatsen onder de bijdrage van Merel Roze. Bij voorbaat onze dank, de NS.
Pluk de dag!
Vandaag zat ik op mijn kantoor. Ik werk daar nu alweer jaren en doe dag in dag uit hetzelfde degelijke, spanningsloze, gemiddelde grijzemuizenwerk op mijn tekstschrijversbureautje.
Ik ben gelukkig.
Na vijf uur fietste ik naar huis met collega K. Hij snoot zijn neus. De zon scheen. Pluisjes dansten door de lucht.
Wij beseften hoe gelukkig wij zijn. Met onze dagelijkse ditjes en datjes en dingetjes en dangetjes. We verlangden naar rosé in het park.
Een reiger scheet een putdeksel onder.
Thuisgekomen zette ik de televisie aan. Er was een interview te zien. “Ohja?”, zei de vragensteller.
“Ja hoor”, zei de gast.
Het is fijn om ‘s nachts sterren te kunnen zien. Het geeft rust en liefde. Ik las de laatste pagina’s van De Verbouwing.
Ik ben gek op wereldliteratuur.
Buiten pikte een reiger in het oog van een jong poesje.
Merel Roze
11 Responses to “Wekelijkse gastbijdrage: Merel Roze”
Sorry, the comment form is closed at this time.
Mooi….daar wordt Ome Ger even stil van.
Rust…
Fantastische meid die Merel. Inspirerend, gek, lief en betrokken tegelijk. Ik denk ook vaak aan Merel voor het slapen gaan. Hoe het zou zijn als niet mijn vriendin mijn vriendin was maar Merel. Ik ben toch ook meer een poezenmens, net als Merel. Hoeveel leuker mijn leven dan wel niet zou zijn. En spannender…meestal ga ik dan nog even snel naar de WC, heel stiekempjes zodat mijn vriendin het niet hoort.
Mijn vijf minuutjes met Merel…
http://www.madvies.nl/moraalridder/log/wc.jpg
Was het opgedroogd zaad of toch schimmel? Ik vond dat het wel iets moois had zo, afstotend en aantrekkelijk tegelijk. Ik vind dat verval soms ook mooi kan zijn. Ik wijs maar eens op Kluun. Ik heb liever iets ouds en versletens dan iets nieuws. Als iedereen dat ook had, was er nu misschien geen kredietcrisis. Of klimaatcrisis. Ik heb voor alle zekerheid toch maar even het gele poetslapje gepakt, voordat mijn vriendin het zag. Buiten floot een neger.
Ik krijg een enorme neiging om iemand keihard te slaan zodra ik die blauw gele header zie.
@Harry: een conducteur?
In FF blijft de header grijs. Althans bij mij.
@5: druk CTRL – F5
Ik neem soms de trein. Vaak ga ik dan zomaar ergens naartoe. Een plek waar ik nog nooit geweest ben. Eerst koop ik koffie en iets lekkers erbij, een tompoes of een cocosmakroon. Dan ga ik lekker zitten met de Volkskrant of een goed boek. Maar lezen, daar komt het eigenlijk nooit van. Altijd valt er wel iets bijzonders te beleven, buiten of in de coupe. Het fijnste is als het allebei gebeurt, een leuk mens waarmee je je kunt verwonderen over de bizarre en mooie dingen die je samen buiten ziet. Dat vind ik fijn. Soms ligt geluk voor het oprapen.
It’s a miracle!
@TRS: ehm…was u geen systeembeheerder?
Buiten pikte een reiger in het oog van een jong poesje.
Hoe liep het af?
Kan Joost Ravoo ook kunstjes doen, want dat opstel van Dercks komt er toch niet.