Bert Brussen

“ Niet alle PvdA-leden geloven dat hernieuwd vertrouwen in eigen kunnen voldoende is voor een wederopstanding. „Het ontbreekt ons aan geloofwaardig leiderschap”, vatte één van hen zorgelijk samen. Een ander meende dat verkiezingen niet zijn te winnen zolang Mariëtte Hamer fractievoorzitter is. „Beneden alle peil”, noemde hij haar optreden. „Ik lees in een interview met haar dat ze van swingen houdt. Laat ze dat dan eens doen in de Tweede Kamer.”

U begrijpt uiteraard dat Hamer verder niet inging op deze aantijgingen. Mariette Hamer is GOED, vindt Mariette Hamer en daarmee basta, plebs! In de NRC.

“ Zal het prachtblad Party in het komende nummer een foto zo shoppen dat je Michael Jackson als lijk ziet? Ze schijnen daar iemand in dienst te hebben die dat kan bewerkstelligen. U denkt: zo ziek zullen ze toch niet zijn? Nou, bij dat blad zijn ze doodziek. Sylvie, de beeldschone vrouw van de voetballer Rafael van der Vaart, is onlangs getroffen door borstkanker en het blad toonde afgelopen week op de voorpagina een gefotoshopte Sylvie na een eventuele chemokuur. Hoe verrot kan je als mens zijn om zoiets te verzinnen? Hoe gestoord ben je om iemand opdracht te geven dat te maken? En welke rat zet zich aan zijn computer om het uit te voeren? Welk spul koopt het? En wie verkoopt het? Wie komt met het lugubere idee? Komt zoiets op bij de hoofdredacteur? Stel dat dat zo is, dan moet zo’n man die gedachte op een gegeven moment toch met iemand delen? De woorden moeten toch zijn mond uit? Hij moet tegen iemand zeggen: „Wil jij die Sylvie even kaal maken alsof ze net een chemo achter de rug heeft?” Die woorden kan een normaal mens toch niet uitspreken? Die kan je toch alleen vomeren? Met golven kots tegelijk. Mij kan je toch niet wijsmaken dat die hoofdredacteur een vrouw heeft die door diezelfde mond gekust wil worden. Die naast zo’n engerd wil slapen. En wat te denken van de employee die het uitgevoerd heeft.

Toch maar weer eens zijn met die ouwe Van ‘t Hek. Gewoon omdat eens zijn met Youp van ‘t Hek politiek incorrect is in internetland. Op NRC.nl.

“ In die zin leidde Jackson een bizar dubbelleven dat stijf stond van de paradoxen. Zo kon die boodschap van vrijheid en extase slechts met behulp van een strak geplande toerneeagenda van de King of Pop zelf de wereld bereiken. Zijn gesuggereerde vrije leven op het podium was in werkelijkheid flinterdun, zorgvuldig in stand gehouden door managers van platenmaatschappijen en door al die andere mannen en vrouwen die graag van zijn succes profiteerden. De boodschap van Jackson, verpakt in strak ingestudeerde danspasjes en gebracht in de hitserige sfeer van zijn muziek, was een zich eindeloos herhalend kunstje. Een wereld van bordkarton, met daarachter een artiest die van hot naar her rende, volledig ingesnoerd door de idoolstatus die hij had bereikt. De leugen van zijn publieke boodschap openbaarde zich steeds heftiger in zijn privéleven, dat een aaneenrijging was van mislukte huwelijken, falend vaderschap en geestelijke desoriëntatie. Het kwalijke is dat deze leugenachtige, want in scène gezette, podiumcultuur van erotiek, seks, eeuwige jeugd en onbegrensde vrijheid niet alleen onder artiesten haar monsters baart, maar ook onder hun fans. Het is een cultuur die haaks staat op een duurzaam en waardig leven, waarin wel sprake is van echt geluk en oprechte liefde en trouw. Maar die cultuur bleef niet geïsoleerd in concertzalen en achter dranghekken opgesloten. Ze is als het ware al dansend doorgedrongen tot de zolderkamertjes van Nederlandse jongeren, en tot de huiskamers van hun oudere geestverwanten.

Bron: hoofdredactioneel commentaar, Reformatorisch Dagblad. Zie ook het ronkende nieuwsartikel van de poldertalibanbode, met als uitsmijter: “Zijn levensgang laat echter ook zien hoe laag het af kan lopen met beroemdheden die slechts leven en werken voor het hier en nu.”