Bert Brussen

“ Zoals vorige week gebeurde in het Italiaanse Viareggio, waar ’s nachts twee wagons met lpg ontploften: 19 doden en tientallen gewonden. De bewoners van het Mauritspark [in Geleen] voelen zich nu als de Italianen die al jaren geleden waarschuwden dat het een keer mis zou gaan, met al dat treinverkeer vlak langs hun voordeur. [...] De protestbrief waarin de verenigde bewonersplatforms de groei van het aantal risicotreinen ‘onaanvaardbaar’ noemen, heeft het provinciebestuur inmiddels bereikt, bevestigt een provinciewoordvoerder. Maar hij verwacht niet dat die veel effect zal sorteren. ‘Het is logisch dat de mensen zich zorgen maken. En het is niet verrassend dat ze gevoelens van angst ontwikkelen na zo’n ongeluk in Italië. Maar dat laat onverlet dat de plannen gewoon doorgaan. Aan alle eisen is voldaan. We blijven binnen de regels voor de geluids- en veiligheidseisen. Een ongeluk kun je nooit uitsluiten. Maar geldt dat niet voor het hele leven?’

Hoe durven ze, die bezorgde spoorbewoners van de toekomstige chemische explosiestad Geleen, een beetje protest indienen tegen de groei van het aantal treinen met gevaarlijke stoffen? Als de provincie zegt dat zulks veilig is, dan is zulks ook veilig. (Bovendien “wat is er betrouwbaarder dan een provinciaal bestuur?”, aldus ene Borghouts.) Dat was zo bij de Titanic, dat was zo in Tsjernobyl, dat was zo in Viareggio, dat was zo bij de geliberaliseerde taximarkt in Amsterdam, dat was zo bij de tunnel van de noordzuidmetrolijn, dat is dus ook zo in Geleen. Domme kutburgers altijd, een ongeluk kun je nooit uitsluiten, aldus de woordvoerder van provinciebestuurders die zelf niet aan het spoor wonen maar ver weg van vieze luchtjes, nare geluiden en volkse zaken als “industrie”. In de Pyprookers Circulaire.

“ Hallo Bert, we praten wel weer als je zelf op de operatietafel versneden en verminkt wordt en je ballen bijna geheel kwijtraakt omdat de reguliere geneesflut niet in staat is, oftewel te laks en arrogant is omdat ze alles beter weten, om gedegen onderzoek te verrichten. Ik heb zelf met zwarte, stinkende bloedpoep op de operatietafel gelegen en een hier in Nederland helaas al een doodnormale vrouwenbesnijdenis moeten ondergaan omdat men even niet in de gaten had dat ik al maanden een vette Clostridium Difficile in m’n lijf had. En ik maar roepen maar ik ben misselijk, etc.,etc. waar ligt dat dan aan. Ja, dat weten we niet maar we gaan opereren want je hebt waarschijnlijk de gemeenste vorm van kanker. Dus waarom zijn zoveel mensen in to alternatieve genezing omdat de reguliere geneesflut je totaal verminkt. Ik heb elke dag pijn wat ik voor de operatie niet had. In zo’n ziekenhuis ga je echt 1000 jaar terug in de tijd en lijkt het alsof je op een grote pannenkoek zit ipv van dat de aarde rond is. Nee hoor, zeggen ze dan, je lichaam zijn allemaal kleine stukjes, die allemaal niets met elkaar te maken hebben. Nou, een Clostridium Difficile weet vreemd genoeg wel alle wegen in je lichaam te bewandelen, raar he? Als je de echte kant van de reguliere geneesflut nog eens moet ondergaan, dan piep je wel anders. Ik ben tegen!!!!!! oftewel tegen de westerse vrouwenbesnijdenis!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! (en je wilt niet weten hoe vaak ze voor niets alles d’r maar uitsnijden, dat hoor je pas als je je verhaal verteld: O ja, die ook en die ook en drie zussen van die ook, etc. etc.) Je kan zeggen van Jomanda wat je wil maar ze versnijdt en verminkt tenminste geen mensen zoals de reguliere geneesflut dat doet. Zo, even lekker afreageren!!!!!!!!!!! Groetjes, Joan.

Ja, want in tegenstelling tot de “reguliere geneesflut” weet Jomanda wél mensen te genezen. Groetjes, ook namens Sylvia Millecam, Bertje Poepverstopping.

Update: nog meer mail Continue reading »

“ De krant is immers allang niet meer een menheer, maar een verschrompelde oude man. Hij lurkt met kwijlende mondhoeken aan een pijp en beziet met ogen vol verwondering vanuit een crapaud de wereld om hem heen. ‘Tjonge tjonge, de wereld van tegenwoordig.’ Internet heeft bijkans de hele globe op z’n kant gezet, maar de krantenbobo’s bleven de andere kant op kijken. De courant zien er qua look en feel, en inhoudelijk dan ook nog net zo uit als in 1899.

Bovenstaand fragment is afkomstig uit een meer dan prima essay van Nieuw Mediale goeroe Cor Hospes, tevens schrijver van succesvolle marketingboekjes als Alle 13 goed en Guerrillamarketing (aanrader!). Zijn essay staat ook in de Stoomlocomotief Courant (niet online uiteraard, stel je voor dat meer mensen kennis zouden nemen van deze informatie), maar die hebben het essay uiteraard vakkundig ingekort. Gelukkig kunnen we sinds de uitvinding van het internet GRATIS de complete versies van oud papier-essays lezen.