Rot toch eens op met al die fijne, kleffe, sociale, gezellige ons-kent-ons-bloggersbijeenkomsten, godverdomme. Hou mij daar buiten. Ik heb werkelijk geen behoefte weer eens lekker in een gesubsidieerd Haags zaaltje het glas te heffen op onze prachtige weblogs en nog maar eens de foto’s van onze katten en uiterst hippe inrichtingen van onze huisjes door te nemen. Fijn borrelen met altijd dezelfden uit het fatsoenselitecircuitje. Merel Roze, Jeroen Mirck, Corrie Gerritsma met haar GroenLinkse, Bright-lezende, Mac-vrindjes, de jongetjes van GeenCommentaar en natuurlijk het Meisje van de Slijterij met haar Boemlala. Fijn correct babbelen: “God meid, wat hebben wij het toch weer allemaal lekker voor elkaar met onze eenzijdige ideologische maar extreem zouteloze Vara-weblogjes en ons niet afhoudende gejammer over Grote Gevaren als GeenStijl en al die rechtse schreeuwers die het debat zo stuk maken. Ohohoh, wat zijn wij toch lekker correct en goed! Wat zijn wij toch een Nette Mensen en wat doneren wij toch veel aan de Novib!”
Ik wil werkelijk waar mijn bed niet uitkomen voor een incestprijs als de Dutch Bloggies (SPUUG) die al jaren geleden had moeten worden afgeschaft en al helemaal niet voor het artyfarty, cultureel correcte maar fastoenlijke en verschillige Blog-Art (“weblogs offline tot leven te brengen”).
Is het niet voldoende dat jullie soort van marketeerende, zalvende, fatsoenlijk belastinggeld tillende 3voor12Oerolmensen voortdurend in de weer zijn om de blogosphere en de webloggers kapot te nuanceren, te fatsoeneren en enorm redelijk betrokken laten zijn? Worden jullie zelf niet eens moe van jullie belerende vingertjes en al die vruchteloze pogingen ook die snaakse webloggers maar eens in te kaderen, te labelen en in te perken? Nooit eens dorst gekregen van al dat sperma in de mond na die eigenpijperij?
Handen af van de webloggers godverdomme! Ga iets leuks doen met je mutserige kunstsubsidieprojectjes of doe heel belangrijk in een of andere commissie die tenminste wel fatsoenlijk en lief doet voor ratten en adders met de naam Cozzmoss uit het “copyright”-circuit maar laat die weblogs toch eens met rust. Weblogs zijn een podium voor mensen met een passie en een mening, niet voor eigengeilers, semi-intellectuele kunstliefhebbers, roze-overhemd dragers, Cronan-rijders en luchtverplaatsers. En als ze dat wel zijn hou het dan waar een weblog voor is bedoeld: online.
Nog even en bloggen moet weer echt underground gaan om aan de tengels van dat hippe, gelikte marketingblaadjeslezen, humorlozen organisatiegajes te ontsnappen.
Vindt u de Dutch Bloggies een serieus en gezaghebbend evenement? Wilt u ook de weblogs offline creatief verbeelden? Kill yourself! Had u “al een van de eerste weblogs” in 1989? Was u ooit beroemd omdat u de hele dag uzelf filmde met een webcam? Move over fossiles!
28 Responses to “Weblogbijeenkomsten: waarom de hel inderdaad de ander is”
Sorry, the comment form is closed at this time.
Ik schrok laatst al toen ik CiNNeR hier zag commenten, de vrouw die het “webliggen” heeft uitgevonden.
Het is het hetzelfde subsidiesponstuig dat ondertussen hele bestuurs- en handhavingsinstituten(incluis kutreclamecampagnes en actieve NAZI jagers)in elkaar flanst om samenwonende ouwetjes te betrappen op het trekken van een te hoog AOWtje.
Verkwisting ! Incest ! Begrotingstekort ! etc.
Die is raak! Bulls eye! Tor! Doeplpunt! carambole! Hole in one! Meer kan ik hier sowieso niet aan toe voegen behalve dan dat ze onterecht subsidie incasseren en dit pikzwart is.
Briljant stuk! Dank voor de entertainment
Overigens niets mis met 3voor12. Maar verder ben ik het wel met je eens.
JA OP DEZE MANIER BLIJFT HET DEBAT IN NEDERLAND KAPOT!
Oh, maar dat blogart is voor creatieve webloggers, dat is sowieso niets voor mij. Naar de bloggies ga ik natuurlijk wel gewoon stiekem, om een beetje bier te zuipen.
Jammer, ik wilde net de Ome Ger-blog award 2009 aan je uitreiken, maar die gaat nu naar de runner up: het zoet en het zuur.
Schokkend doch precies in de roze roos, dat vieze plaatje hierboven van dat arme dier dat zichzelf, zoals de meeste bloggers, maar een beetje moet gaan staan te likken, omdat niemand anders het doet.
jezelf pijpen vergt nog behoorlijk wat lenigheid of een enorme lul. Dat moet niet onderschat worden ;-)
maar inderdaad, dat hele zeikende incest groepje.. het ware beter en dan iets met molensteen oid.
hoho, GESUBSIDIEERD incestgroepje!
Kut, kut kut. Ik ben het gewoon met je eens!
DOET PIJN HE, HENRIKUS!
Ach, láát ze toch onder elkaar van alle prulblogs de minst of meest prullerige uitkiezen. Een prijs voor meestbezochte of meestgelezen blogs, of blogs met de meeste reacties (en daar lijkt het me wel een beetje om te draaien, of ben ik nou gek) zal er wel niet tussen zitten. Want dat is natuurlijk veel te objectief. En eentonig, want dan loopt GS er steeds mee weg.
Ach pijn is een groot woord. Verrast dat er toch een overeenkomst is.
En tóch leeft usenet nog (waarschijnlijk omdat de mensen buiten .nl niet die onzalige behoefte hebben “om elkaar te leren kennen”)
Wat is er mis met op jezelf geilen? Daar doe je niemand mee kwaad. Het moet natuurlijk wel zichzelf kunnen bedruipen, dus zonder subsidie.
WOW ! Kan zo maar reageren, hoef ik niet in te schrijven ?
ok ok, je hebt natuurlijk altijd gelijk en zal nooit durven tegen te spreken, maar als jij al die event niet organiseert ben ik van andere afhankelijk en wie gratis bier geeft is voor mijn heilig.
Ey madbello! Vaart u wel?
…en toen?
Die boemlala is echt intens deprimerend. Volgens mij heb je alleen maar zulk soort hobbies als je nooit iets te neuken krijgt omdat mensen je dik en lelijk vinden.
Inderdaad ja, de Boemlala, daar stond ze zo mooi mee voor kut bij Paul de Leeuw toen er nog mensen naar zijn shows keken.
SARTRE!
(het stukje Heidegger van waaruit sartre de walgingservaring verder vormgaf in “la Nausee”)
Within human openness [“Dasein”] does there ever occur a mood in which we confront nothingness itself?
Yes, although rarely and only for a moment, this can and does occur in the fundamental mood of dread. By “dread” I do not mean the altogether common experience of anxiety, which all too readily overtakes us and which is ultimately reducible to fear. Dread is fundamentally different from fear. In fear, what we become afraid of is always a specific thing that threatens us in this or that particular respect. Moreover, fear of something is always fear for something specific. Because fear has these traits of “fear of” and “fear for,” whenever we experience fear, whenever we are afraid, we are held captive by whatever it is that affects us. In trying to save ourselves from this specific thing, we become unsure about everything, and we get panicky.
Dread never allows such confusion to occur. Quite the contrary, dread is suffused with a peculiar kind of calm. Yes, dread is dread of. . . , but not of this or that thing. And yes, dread of… is always dread for. . . , but again, not for this or that thing. What we are in dread of and for is undefinable — not because we are unable to define it, but because it itself is incapable of definition.
Such undefinability is shown by a familiar phrase:
During the experience of dread we might say: “It feels so strange!” But what is the “it,” and
“who” feels it?
@Jabir
Simone de Beauvoir met een deegroller?
Gaan we fenomenologisch doen?
Lekker in een leesgroepje ‘Sein und Zeit’ uitpluizen.
Ja, jottem! En dan de parallellen met L’être et le néant van Sartre gaan bekijken, zodat je in kaart kan brengen hoe de sartriaane walging samenvalt met de ‘Daseinsanalyse’ ;-) als je dan niet suïcidaal existentialistisch bent geworden kwa ‘leven naar de dood toe’ kan ik er ook niets aan doen….