Bert Brussen

“ Bij ons zit er geen ideologie achter. Zo’n boodschap overbrengen, dat zit heel diep in de publieke omroep. Daar word ik soms wel moe van. Dat paternalistische vingertje, dat hoeft van ons niet. Natuurlijk hebben we een mening, maar via gewoon logisch nadenken vinden we onze identiteit.

Jeetjemina, het wordt druk op de internets. Na De Joop (VARA) en De Jaap (rechtse schreeuwers die het debat kapotmaken) komt nu de VPRO met een kansrijk podcastweblog: oorsmeer.nl. Ach, mensen die paternalistische vingertjes vinden zuigen verdienen automatisch + 3000 kudo’s. Meer op HP/DeTijd.nl.

” De rechterlijke macht kan niet omgaan met kritiek. Het is blijkbaar te moeilijk fouten toe te geven. Dit is niet alleen ernstig met het oog op de maatschappelijke geschoktheid over deze zaak Saban B., maar leidt ook tot een verdere ondergraving van het vertrouwen in de rechtsgang. Britta Böhler, advocate en Eerste Kamerlid namens GroenLinks, heeft bij Pauw & Witteman een poging gedaan de volkswoede te bezweren met rechtstatelijke argumenten. Ik ben voor dit type argumenten altijd vatbaar. Politiek, media en publieke opinie moeten niet op de stoel van de rechter gaan zitten. De rechter mag niet voorbij gaan aan de belangen van een verdachte. Ook dat spreekt vanzelf. Maar als Böhler op deze juiste grondslag tot de conclusie komt dat er geen feitelijke aanwijzing is dat de rechters die B. lieten lopen een fout hebben gemaakt of hebben zitten slapen, verklaart zij kritiek op de rechterlijke macht simpelweg buiten de orde. Dat draagt niet bij aan herstel van het geschokte vertrouwen. Ybo Buruma, strafrechtgeleerde en zelf plaatsvervangend raadsheer bij het Hof in Arnhem, betoogde in Trouw dat de rechters na het binnenkomen van informatie bij de politie over vluchtplannen van B. niet meer konden terugkomen op hun eerdere beslissing diens voorlopige hechtenis te schorsen. Anders zouden zij mogelijk „een farce van de rechtszekerheid hebben gemaakt”. Ook Buruma doet het zo voorkomen alsof er geen andere beslissing mogelijk was. Dat blijkt nergens uit.

Als zelfs Elsbeth Etty in NRC Handelsblad de Nederlandse rechtstaat bekritiseert dan is het ook echt goed mis. Maar dat wisten wij natuurlijk al lang.

“ Een ‘ongehoord mooi project’, noemt hij het. ‘Ook vanwege het karakter van de VARA. De omroep worstelt al tachtig jaar met hetzelfde dilemma: gaan we voor de kijkcijfers of voor de progressieve identiteit? Dat heeft altijd tot veel spanningen geleid.’ Gedurende het onderzoek nam de bewondering van Wijfjes toe. ‘De VARA is dynamischer, progressiever en experimenteler dan menigeen veronderstelt.’

Historicus Huub Wijfjes presenteert donderdag een biografie over de VARA. Inclusief fatsoenlijke progressieve pijnpunten als Marcel van Dam, de Exota-affaire en het vertrek van Jack Spijkerman. Helaas komt dit boek te vroeg voor De Joop maar wat dat betreft mogen we er van uitgaan dat er vooral sprake is van een verzonnen “progressieve identiteit” in plaats van kijkcijfers. Kwoot uit de Stencilbode.
Update: het project van Huub Wijfjes is “een meerjarig onderzoek naar de VARA dat gaat uitmonden in een multimediale geschiedschrijving”. We gaan het dus nog heel vaak terugzien op DeJoop.