Kluun: 0 – Atheisme: 725426

ome ger uit mokum says:

oktober 30, 2009 at 15:47

Zoveel domheid…en het dan nog raar vinden dat ‘we’ zo arrogant zijn.

Levi says:

oktober 30, 2009 at 15:49

Het is ook niet salonfähig, Kluun.

@Bert: wil je nog iets met die 95 stellingen doen? Wanneer je van de mexico-hoest verlost bent natuurlijk.

Prinz Pilz says:

oktober 30, 2009 at 15:59

Multilol @ Pauw zijn hocus pocus opmerking naar ijmert aan het eind.

peter says:

oktober 30, 2009 at 16:05

@Levi

95 antwoorden – deel 3

http://www.godvoordommen.nl/20.....-deel-iii/

Jon says:

oktober 30, 2009 at 16:08

Dat aldoor verbaasde hoofd van Jeroen Pauw is echt niet te trekken.

Harrie says:

oktober 30, 2009 at 16:13

Kluun komt hier veel te makkelijk weg. Volgende keer graag om tafel met Midas Dekkers, Hans Teeuwen, en Robby Muntz.

Jon says:

oktober 30, 2009 at 16:15

OK, ik heb me er door weten te worstelen… volgens mij heeft die Kluun een verdedigbaar punt.

Robin says:

oktober 30, 2009 at 16:33

Zelden zulk slap gelul gehoord, “ik voel het zo, dus het is zo”. En met mensen die in ‘iets’ geloven zou je ‘iets’ moeten doen.

Levi says:

oktober 30, 2009 at 17:06

@ 4 Peter: dank! Maar ik doelde zelf meer op een tegenactie inclusief het onderplakken van de VU.

Conan says:

oktober 30, 2009 at 17:10

Vieze ontrouwe neuqhond met zijn onbeschofte schijnheilig smoel. Schrijven kan ie ook nog niet eens.

Bert Brussen says:

oktober 30, 2009 at 17:41

@Levi: ja mail me maar ff.

Joost says:

oktober 30, 2009 at 17:56

KLuun ga eens dood!

Ollie says:

oktober 30, 2009 at 20:20

Je moet hem nageven dat hij de schrijver is die schatrijk is geworden met de kanker van een ander….zijn vrouw. Daar kan de wijlen Harry Mulisch nog een een puntje aan zuigen. Je eigen vrouw komt ook veel dichter bij het lezerspubliek dan de zoveelste trein vol joden die van Muiderpoort vertrok. Mulisch als de Grote Eén. Kluun als de Man zonder Lippen.

Als Dirk Scheringa als een wolf in schaapskleren ontmaskert wordt, mag Kluun snel volgen. Die man is vals, niet echt, een paarse broek pur sang. Een bijbelcolporteur met een volle erectie.

Het lijkt overigens wel en steek onder water naar Bert.

Michiel says:

oktober 30, 2009 at 20:25

“Je kunt wel om bewijs vragen, maar waarom vraag je om bewijs van iets wat je niet kunt bewijzen?” En dus is het zo? Misschien moet die Kluun op z’n minst eens een poging doen ‘t aannemelijk te maken. Terwijl hij het als een ontslag van de bewijslast opvoert. Wat een stuitende drogredenering. Daar hadden ze ‘m idd best wat harder op mogen aanpakken.

Conan says:

oktober 30, 2009 at 20:43

Schrijven gaat je nog goed af Bert, ondanks Griep Con Carne.
*Bridge uber Truble wasser neuriet*

Loesje says:

oktober 30, 2009 at 21:28

Tjeeses Bert, heb je de tacokuch, of is `t een hoax?
Nou, beterschap dan maar hoor.

Mtine says:

oktober 31, 2009 at 00:31

Dat Kluun het knullig brengt is helemaal waar. Probleem is denk ik dat je dat soort aannames niet op een logische wijze kunt beredeneren/verklaren. Dat wat hij zei over zijn vrouw, dat ze dood ging met een glimlach en dat hij meende dat hij “iets” zag overgaan, herken ik echter helemaal. Het is niet uit te leggen en gaat totaal tegen de ratio in, maar sinds ik iemand heb zien sterven na een heftige “doodstrijd”, zo je wil, noem ik mezelf niet langer atheïst maar agnost. Ik weet het niet. Hoef het ook niet te weten. Komt wel
als ik zelf dood ga. Of niet.

Bert Brussen says:

oktober 31, 2009 at 01:04

Natuurlijk zie je “iets overgaan”: het hart stopt met pompen waardoor het bloed uit alle aderen wegtrekt. Iemand ie sterft ordt op slag helemaal grijs. Bovendien stopt de ademhaling wat een opmerkelijk gezicht is omdat je gewend bent mensen te zien ademhalen. Doodgaan is al met al een hele overgang van het ene lichaam naar het andere.

Meestal zie je iemand van dichtbij doodgaan die je zeer na staat. De dood breng dus zeer heftige emoties met zich mee.

Daarom denk je “iets” te zien en “iets” te voelen wat net uit te leggen valt.

De brug naar een religieus wezen slaat echter totaal nergens op. Het ervaren van iemands sterven zegt net zoveel over een god dan over een roze olifant. De God en de “meer na de dood” vul je helemaal zelf in met je eigen fantasie.

Het is dus een totaal non-argument en overduidelijk een emotionele beslissing die nergens op is gebaseerd. Het feit dat jouw soort mensen dan vervolgens komt met “het is niet uit te leggen maar dat hoeft ook niet want ik voel dat nou eenmaal zo” maakt het allemaal nog erger.

Nogmaals: zaken die je niet op logische wijze kunt beredeneren of verklaren zijn dat: iets onverklaarbaars. Het rechtvaardigt geenszins dan maar over ineens een God aan te nemen of zelfs een leven na de dood.

Van atheist naar agnost omdat je iemand zag doodgaan is ronduit pathetisch en precies het braakopwekknde wat Kluun beschrijft, een meelijwekkende roep om aandacht en om acceptatie van iets dat nooit aannemelijk gemaakt kan worden.

Meestal wordt men van agnost atheist bij het aanschouwen van de dood. Niets zo kil en leeg als het sterven. Dat “iets wat overgaat” zit volledig in je eigen hoofd.

brutus says:

oktober 31, 2009 at 01:23

Tsja. Reken me er niet op af, maar het schijnt zo te zijn dat mensen die “bewust” sterven in een fysieke danwel geestelijke modus kunnen schieten die het sterven wat dragelijker maakt. Het lichaam maakt een stofje aan , een soort van ultieme drugs, die wat voor verlichting zorgt. Gaat overigens niet voor iedereen op, al ben ik vooralsnog gelukkig geen ervaringsdeskundige op dat terrein.

Mtine says:

oktober 31, 2009 at 02:18

Het kan heel goed dat het totaal in mijn eigen hoofd zit omdat ik er iets moois van wíl maken. Dat houd ik mezelf ook vaak genoeg voor. Wat Brutus zegt klinkt immers ook plausibel. Die glimlach moet ergens vandaan komen. Dat is de twijfel: ik weet het niet. Ik ben niet religieus, niet new age, niks. Ik heb op dat vlak gewoon geen rotsvaste overtuiging van het een of het ander. Overigens is het niet iets waar ik dagelijks mee worstel. Diegene is dood en hoe ik ook er ook over denk, en dat verschilt per keer, ik krijg diegene er niet mee terug. Dat besef heb ik gelukkig dan weer wel.