Jan Dijkgraaf interviewt Dominique Weesie

Mijn voorganger is niet uw enige criticaster. Francisco van Jole, in de jaren negentig dé internetexpert van Nederland, noemde u een slijmerige figuur.
“Als ik over hem iets zeg, is het wel wat het lijkt. Ik vind hem een ongelooflijke engerd.”

Wat heeft hij u misdaan?
“Kijk, wij drijven de spot met mensen. En je kan het met ons eens zijn of niet, maar dat is wat we doen. We hoeven het niet eens zelf eens te zijn met wat we doen. Maar mensen die dat niet inzien, die vind ik een beetje bekrompen. En de keizer van de bekrompenheid, dat is Van Jole. Altijd dat opgeheven vingertje. Die man is echt ouderwets eng links.”

U laat het klinken alsof de man een gevaar voor de samenleving is.
“Ik heb hem nog nooit zien lachen. Ik vind het allemaal prima wat hij doet, prima dat hij overal in de Hilversumse kaartenbak is gekomen, dat is allemaal fantastisch voor hem. Maar jongens, een béétje humor en af en toe de boel een béétje kunnen relativeren, is dat nou echt te veel gevraagd? Nee, we móeten allemaal tofu eten en we móeten allemaal naar Obama Live kijken en we móeten dit en we móeten dat… Ik weet het niet. Iets zegt me dat die man een heel duistere kant heeft.”

Hij is een Rotterdammer.
“Een schande voor de stad. Dat zo’n gast bij Pauw & Witteman zegt: ik lees de Volkskrant niet om meningen van de VVD te lezen, ik wil eigenlijk alleen mijn eigen mening lezen. Dan denk ik: ja joh, ga lekker in Noord-Korea wonen ofzo.”

Lees verder op HP/DeTijd.nl >>>