Bert Brussen

“ De burgers pik je er zo uit tussen de ambitieuze jeunesse dorée met dassen of hakjes die normaliter het Congres bevolkt: sportschoenen, honkbalpetjes, grijze baarden, dikke buiken. ‘Wij zijn de boertjes uit de bergen’, grapt een man die om drie uur is opgestaan om van North Carolina naar de hoofdstad te rijden. Als de meute lawaaiig wordt, maant de Capitoolpolitie ze vriendelijk tot rust. Maar de hele demonstratie, een paar duizend man, is binnengelaten. Met hun spandoeken ‘Obamazorg = socialisme’ en ‘Het enige dat ik voor Kerstmis wil, is vrijheid’. Ze moeten alleen even door een detectiepoortje lopen en hun tassen laten scannen. In de Tweede Kamer mag hoogstens een delegatie naar binnen om een petitie aan te bieden. In de senaat bezetten de verontwaardigden comfortabele fauteuils in de ontvangstruimte van hun senator. ‘Natuurlijk’, zegt een van hen. ‘Dit zijn onze gebouwen. Wij hebben er toch voor betaald?’ Een medewerker van senator Lieberman bevestigt: ‘Het zijn publieke gebouwen, dus we hebben geen keus. Iedereen mag hier binnen’. [...] De demonstranten wordt opgedragen naar binnen te gaan en de senator uit hun staat op te zoeken. ‘Blijf wel respectvol!’ In Amerika wordt sterk gevoeld dat Congres en regering van het volk is. Afgevaardigden moeten echt verantwoording afleggen aan de kiezers van hun staat of district.

Dat moet je als burger, en dus salarisbetaler van politici, eens in Nederland proberen: met een paar duizend man de Eerste Kamer binnenlopen, daar gaan staan demonstreren en ook nog eens het recht krijgen Kamerleden persoonlijk te spreken in hun eigen werkkamer. Zou dat trouwens werken in Nederland, “blijf wel respectvol!” roepen tegen demonstranten die daar dan ook echt gehoor aan geven? Democratisch besef, het kan zo mooi zijn. In de Volkskrant.

“ Tel daar nog eens bij op dat het Rijksmuseum en het Stedelijk Museum ook al weer jaren zijn gesloten wegens uit de hand gelopen werkzaamheden. En tel daar ook nog eens bij op dat de ontwikkeling op de Zuidas door de financiële crisis stil is komen te liggen. Als je dat allemaal achter elkaar zet, kan de conclusie niet anders zijn dan dat B & W van Amsterdam er het afgelopen decennium weinig van terecht hebben gebracht. De democratie werkt dankzij de tomeloze inzet van amateurs, maar in Amsterdam zijn het wel superamateurs geweest. [...] Wethouder Dales mag van de VVD zijn en wethouder Bakker van D66, maar verder is de stad jarenlang door de PvdA bestuurd. Burgemeester Cohen gaat aan zijn eigen onmacht ten onder. Hij was druk doende de boel bij elkaar te houden, terwijl om hem heen de bouwputten volliepen, muren omvielen en huizen inzakten. Hij was de sussende brandmeester achter wiens rug het perceel in vlammen opging. ‘Te veel op afstand’, heet dat nu.

Gezocht: revolutie in Amsterdam. Eisen: onmiddellijke aanhouding en berechting van ten minste de volgende personen: oud-wethouder Dales, oud-wethouder Bakker, burgemeester Job Cohen. Met spoed. Melden bij Max Pam in de Volkskrant.

“ Echt nep vind ik het als een heel bandje zwarte kleding draagt en zijn haar laat groeien zoals het in de jaren zeventig was en dan beweert dat ze ‘dat altijd al hadden’. Nee dank je Moke,. Ik kan niet meer objectief naar die muziek luisteren, op die band is zo’n concept losgelaten, vreselijk. En dan zo’n tenenkrommende Grolsch-reclame. Ik zal het wel niet begrijpen, denk ik als ik Matthijs van Nieuwkerk ze weer enthousiast zoie aankondigen, zo nep. Maar ja, ik begrijp ondertussen wel heel veel niet meer.

Jeroen van Koningsbrugge doet een spijker-kop-raak’je over het DWDD-bandje Moke in Revu.