Bert Brussen

“ Op mijn bruiloft had ik een varkensleren pak aan zonder stropdas. In die tijd vond mijn moeder dat verschrikkelijk.

Ja, zo ziet u maar weer: die Job Cohen is een snoeiharde relnicht, een provocateur, een querulant, die een “uitgestoken hand kan bieden maar ook een harde”. Compleet interview in de Volkskrant tabloid.

“ Plotseling schalde er een luide gong over de redactie. Ik schrok… Brandalarm! Bommelding! Beatrix heeft haar abdicatie aangekondigd! ‘Dat betekent dat het kwart over vier is. We gaan zo vergaderen over de voorpagina’, zei een vrouw, en ze voegde eraan toe: ‘Heb je zin om aan te schuiven?’

Twitteraar Ronald Giphart was een dagje op de redactie van de Volkskrant (het tabloid). En inderdaad: er klinkt daar dus écht een gong als Pieter Broertjes wil vergaderen. Dit is verzonnen toch Giphart? Toch!? #tabloidofgeentabloid #sommigedingenveranderennooit

” Het spreken over de joods-christelijke traditie als basis van de westerse beschaving heeft sinds de milleniumwisseling [...] iets volstrekt vanzelfsprekends gekregen. [...] Hier gaat het om de exploitatie van het begrip als politiek-culturele categorie – het beroep op de joods-christelijke traditie als basis van de Europese identiteit, met als inzet – of onvermijdelijke uitkomst – dat ‘vreemdelingen’ worden uitgesloten. [...] Een blik op de politieke en sociale geschiedenis van Europa leert ons dat de joods-christelijke traditie een idee-fixe is. Sterker nog: waar het christendom verscheen, waren joden hun leven niet zeker. Christelijk Europa was de joden vrijwel overal buitengewoon vijandig gezind. In sommige landen werden de joden verjaagd en vervolgd, in anderen leefden ze in afzondering. [...] In streken waar de joden wél enige vrijheid genoten [...] was dat vrijwel zonder uitzondering ondanks en niet dankzij de christelijke instituties die zich nu op hun liefde voor het jodendom beroepen. De samenleving van joden en christenen was er één van sociale en politieke uitsluiting – en de joods-christelijke traditie: dat is er een van bloed en as.

Een mooi stukje cultuurgeschiedenis van professor Frank van Vree, van huis uit historicus maar tegenwoordig hoogleraar journalistiek aan de UvA. Conclusie: leuk allemaal dat gezeur over “joods-christelijke waarden” maar joden en christenen leefden in de geschiedenis net zo lief samen als Turken en Armeniërs of Urkers en homo’s. Wilders en andere “superieure cultuur”-roepers weten dus niet helemaal wat ze precies roepen. In NRC Handelsblad.

” Ook nu zijn de verschillen tussen onze moderne Verlichtingsadepten zo groot dat men nauwelijks meer van één Verlichtingsideaal kan spreken. Van een man als Frits Bolkestein krijg je de indruk dat de typische Verlichtingsdenker een nette VVD’er is, liberaal in economische zaken, conservatief in het sociale verkeer en met een vrijzinnige inslag wat betreft geloof. In de uitingen van zijn voormalige protegé Geert Wilders klinkt de Verlichting meer als een nationalistisch reveil, een soort ‘Holland ontwaak!’. In krantenstukjes van voormalige ‘Vrienden van Theo of Ayaan’ bespeur je de geest van de Nederlandse scheldkritiek, die oer-Hollands protestantse combinatie van morele eigengerechtigheid en een gekoesterd gebrek aan manieren.
Misschien hebben al deze benaderingen wel iets te maken met de historische Verlichting. Zo zou je in Bolkestein nog ergens iets van Hume kunnen herkennen, en in de scheldkritieken van de Vrienden van deze of gene de polemieken van Voltaire – met dit verschil dat de Fransman niet alleen een briljante en geestige schrijver was, maar ook zijn pijlen richtte op de machtigste organen in zijn land, terwijl onze eigentijdse Voltaires zich meestal beperken tot het beledigen van minderheden.
Maar goed, zelfs Geert Wilders heeft het veelvuldig over onze vrijheid. En vrijheid, zoals ieder schoolkind moet weten, was een belangrijk idee van de Verlichting, vooral de vrijheid om zelf redelijk na te denken zonder te worden gehinderd door dogma en censuur. Omdat Nederlanders net als Amerikanen vaak denken dat zij de vrijheid zo niet uitgevonden hebben, dan toch ten minste als volk verpersoonlijken, geldt vrijheid als net zo typisch Hollands als erwtensoep of zoute drop. Daarom wordt de zogenaamde islamisering bij ons beschouwd als een bedreiging, niet alleen voor de westerse waarden of voor de Verlichting, maar ook en vooral voor onze eigen Hollandse volksaard. Zo zien veel mensen het. En dat is een goede reden om die vrijheid eens nader te bekijken.

Ian Buruma komt weer met een nieuw essay getiteld: Grenzen aan de vrijheid: van De Sade tot Wilders. Een op het eerste gezicht alleraardigste blik op de betekenis van verlichting en verlichtingsdenken in het huidige westerse klimaat. Voorbeschouwing in de Volkskrant.

“ De manier waarop jij nieuwsberichten op je site zet is echt walgelijk!!
Bijvoorbeeld het nieuwsbericht van de 16 jarige Zoe van der Lind.
De manier waarop jij over het meisje praat is echt onfatsoenlijk en respectloos!!
Je zou je eigen meer moeten verplaatsen in de gevoelens van een ander.
Wat als dit over familie van jou zou gaan?? Zou je het dan leuk vinden als iemand zo’n bericht op internet zet??
Als die over je zusje of dochter zou gaan.. zou je er dan ook zo respectloos mee omgaan??
En dan nog even over die walgelijke site rotten.com…
Ik kan niet snappen dat je zo’n site op je eigen site zet.
Kinderen of mensen die per ongeluk door jou op zo’n site komen kunnen worden geconfronteerd met beelden die ze niet willen zien…
Ik ben ook per toeval op jouw site gekomen en walg echt van alles wat jij daarop zet!!
Je bent echt een onfatsoenlijk beest!

Afz. Mariska

Continue reading »