De komende vijf dagen zit ik in een landelijk gelegen villa van BNN om te ervaren hoe het is om vijf dagen lang afgesloten te zijn van alle communicatiemiddelen. Ik ben dus niet online, niet op twitter, niet op de internets, niet mobiel, helemaal niks. Zondagavond om 20:30 uur op Ned 3 is in De Bubbel te zien hoeveel verstand ik écht heb van nieuws. In de tussentijd zullen The Ed, Bart Nijman en Mark Hulstein dit weblog vol gastbloggen. U kunt ze in de comments gewoon kapotmaken natuurlijk. Steekwoorden: “RESPECT”, “FATSOEN” en “HEK OM INTERNET!” Doeidoei!
“ De financiële wereld beleeft de ernstigste financiële crisis in tientallen jaren. Sinds september 2008 zijn we geconfronteerd met de moeilijkste situatie sinds de Tweede Wereldoorlog, misschien zelfs de Eerste Wereldoorlog. We hebben echt dramatische tijden meegemaakt en maken ze nog mee. De paniek op de financiële markten ruim een week geleden is te vergelijken met de situatie in het najaar van 2008.
Jean-Claude Trichet, de president van de Europese Centrale Bank (ECB), voorspelt ons voorzichtig het einde der tijden. Gaarne NIET IN PANIEK RAKEN!!!!!11!!111. Vrouwen en kinderen eerst. Op NU.nl.
Hallo met Bertje Brussen van kwaliteitscourant De Telegrief hiero. Is dit the unbreakable kid?
‘Ik heb pijn aan mijn benen…’
Hoe voelt het nu om in één klap zestien miljoen Enige Echte vrienden erbij te hebben?
‘Nou, pijn dus…’
In je hartje bedoel ik.
‘Oh…Ja, dat is hartverwarmend! Heel Tropili is er van gaan gloeien, al dat medeleven. Dat enthousiasme, dat raakt je diep hè.’
Ja het volk staat als één man achter je.
‘Er zijn geen woorden voor. Zelf dacht ik eerst nog: er zullen toch nog wel belangrijker zaken zijn dan wat De Telegrief, tenslotte een krant waarvan iedereen zegt dat ze die nooit lezen, op de voorpagina schrijft. Die andere mensen die bij mij in het vliegtuig zaten en het niet hebben overleefd bijvoorbeeld. Maar nee, ik blijk inderdaad het gesprek van de dag week te zijn. Een bijzonder gevoel.’
(Vanaf de 24ste minuut.) “De journalist moet dit, de journalist heeft zich te houden aan, de grens is, het is zo dat..” Moeten, zijn, het is…kennelijk ligt de waarheid al vast. En dan zou ik nu graag dat boek zien waarin staat wat wel en niet moet. Journalistieke ethiek in Nederland: het zonder enige dialoog proberen op te leggen van eenzijdige normen en waarden aan anderen. Driewerf BAH!
Voice-over van Barry Atsma, openingszin van de film: “Ik speelde in de Champions League van het levensgenieten”.
Daar wil ik deze recensie graag bij laten…
“ Wat ik mij dus afvraag: waar waren deze moraalridders waren toen bijvoorbeeld het toestel van Turkish Airlines neerstortte? Toen probeerden verslaggevers van alle omroepen ook een glimp op te vangen van gewonden die naar ziekenhuizen werden getransporteerd. Toen hielden verslaggevers ook de wacht bij ziekenhuizen om toch maar vooral zoveel mogelijk slachtoffers voor de camera te krijgen. En dat was niet erg? Welnee, dat kon. Geen enkel probleem, geen enkele wanklank. Da-gen-lang werden overlevenden voor de camera gesleept. Niemand die zei: ‘Laat die mensen nou toch eens met rust man!’
Hypocrisie, uitgelegd voor dummies. Door ene Cappuccino.
“ Veel is nog onduidelijk over de oorzaak van de ramp met de Airbus A330 van de Libische luchtvaartmaatschappij Afriqiyah Airways, maar een ding staat vast: het toestel stortte neer bij landingsbaan 09 van Tripoli International Airport, en die landingsbaan beschikt niet over moderne navigatie-apparatuur. [...] „Landingsbaan 09 is verschrikkelijk, zelfs vergeleken met de rest van Afrika”, zegt de Afriqiyah-medewerker. [...] Vlak boven het vliegveld zou het zicht door laaghangende wolken zeer beperkt zijn geweest, wat een landing op de toch al lastige baan 09 extra moeilijk maakte. Een piloot die een paar minuten eerder op deze baan geland was, zou zijn collega van het crashvliegtuig ervoor hebben gewaarschuwd. Hij zou hem zelfs hebben aangeraden om een andere landingsbaan te vragen. De verkeerstoren zou hierop slechts geantwoord hebben met de oproep standby te blijven. „Dat doen ze altijd. Het betekent dat je een eeuwigheid moet wachten.” De Libische autoriteiten waren niet bereikbaar voor commentaar.
Nieuw licht op de crash in Tripoli of misschien ook weer niet. Voorlopig zijn er vooral vragen. Meer in NRC Handelsblad.
PERSBERICHT: De Staat Van Verwarring in Utrecht op zaterdag 15 mei! Met als interviewgasten Edwin Jacobs (directeur Centraal Museum) en Bert Brussen (GeenStijl en NU.NL)
Zaterdagavond 15 mei zal de absurdistische late night show De Staat van Verwarring (voorheen VPRO Nederland 3) live te zien zijn in het Werftheater. Weer met Pieter Jouke en met Ronald Snijders. En natuurlijk met neologismen, vreemde gedachtesprongen en absurde vragen aan interessante gasten die dit keer van vlees en bloed op het podium aanwezig zijn. De eerste speciale interviewgast is Edwin Jacobs. Hij werkt als directeur in het Centraal Museum. Zijn opvattingen over het besturen van een museum zijn hebben stof doen oplaaien. De tweede gast van de avond is schrijver van GeenStijl.nl en oprichter van NU.NL. Zijn naam is Bert Brussen. Maar ook: fijne filmpjes en dito rubrieken. De Staat van Verwarring in het theater betekent meer dan een uur lang absurditeit op hoog niveau. Er wordt gelachen en wellicht steekt u er nog wat van op. In ieder geval laten we u niet meer wachten tot na de derde herhaling van de Wereld Draait Door, maar begint het programma netjes om 20.30 uur (plaatselijke tijd). Het Werftheater | Oude Gracht 58-60 (a/d werf) | Utrecht | 20.30 uur /PERSBERICHT
Uit een grootschalig onderzoek (Discovery Channel, eind 2008) onder 12 duizend mannen van 25 tot en met 39 jaar in 15 landen, blijkt dat de Nederlander de kleinste kinderwens heeft van alle Europese mannen. Hij wil zijn vrijheid niet opgeven. Hij wil werken en reizen, en speelt liever met zijn vriendjes en gadgets dan met zijn kinderen. Als mannen al tegemoet (willen) komen aan het verlangen van hun vrouw of vriendin om moeder te worden, hebben ze al helemaal geen zin om voor hun nageslacht te zorgen. Mannen van wie wordt verwacht dat ze een aandeel hebben in de opvoeding, stellen de komst van kinderen bijna twee keer zo vaak uit als mannen met een vrouw die voor de kinderen gaat zorgen (Jan Latten, CBS). En dan moet u weten dat de man de komst van een kind gemiddeld al met zeven jaar vertraagt. In wezen spreekt het percentage mannen met een papadag al boekdelen. Anno 2010 heeft 5 à 7 procent van de vaders een zorgdag – twintig jaar geleden was dat 2 à 5 procent. (Vaderonderzoeker Vincent Duindam, Universiteit Utrecht.) Juist! Wie denkt dat die hedendaagse papa dan toch vast en zeker na zijn werkdag alsnog dat melkflesje en het boekje voor die baby of dreumes oppakt en dat gesprek met zijn puber aangaat, heeft het mis. Vaders brengen op een doordeweekse dag gemiddeld nog geen half uur per dag door met hun kinderen (TNS NIPO) en praten per dag slechts 37,7 seconden met zoon en dochter. Van de Nederlandse thuiswonende kinderen tussen de 12 en 20 jaar zegt 16 procent nooit een een-op-eengesprek te hebben met hun vader, 54 procent zegt pa slechts twee keer per week te spreken (Newcom Research & Consultancy).
YES! En gelijk hebben die mannen. Rot toch op met je kinderwens postnatale trut. Kinderen stinken, zijn hinderlijk, maken herrie en kosten klauwen vol geld. Wat heeft de man, dat superieure geslacht, nou weer te schaften met jouw hormonale gejank en gezanik? Dat jij als vrouw het niet kan helpen dat de hormonen de ratio overnemen is toch werkelijk niet de fout van de man is het wel? Lees het complete hysterische “ik ben zo gefrustreerd en mannen zijn zo gemeen en ik ben gewend alles te krijgen wat ik wil hebben”-Viva-stukje op Volkskrant.nl. (Omdat ze graag kinderen wilde maar de mannen met wie ze een relatie had dit uiteraard niet wilden, heeft hormonen-Astrid een boek geschreven waarin ze aantoont dat mannen geen kinderen willen maar alleen willen neuken of zoiets schokkends. Vanavond in Pauw & Witteman mag ze uitgebreid komen uithuilen over al die mannen die gewoon slimmer waren dan zij is).
“ Laat ik vooropstellen dat dronken zijn en een gil slaken op de dag dat miljoenen slachtoffers van een gruwelijke oorlog worden herdacht mij een tamelijk gewone reactie lijkt. Die reactie is misschien niet waardiger, maar beslist normaler dan met z’n allen stil te staan bij een lelijk monument om de rituelen gade te slaan van een aantal hooggeplaatste hotemetoten. Als Nederland een land van louter verzetshelden was geweest, dan had men de verstoring door ‘de rabbijn’ – o, ironie! – nog hoog kunnen opnemen, maar nu lijkt de volkswoede die op hem is neergedaald een uitstekende illustratie van het gebrek aan moed en heldendom dat destijds zo kenmerkend is geweest voor veel Nederlanders. Wat er gebeurde na de gil is dat de omstanders als blinde dieren achter elkaar aan zijn gaan hollen. Weinigen hielden het hoofd koel en daarmee gedroegen zij zich in feite dommer dan de man die gil had geslaakt. Om ‘de rabbijn’ als schuldige aan te wijzen van de ontstane situatie en de daarbij gevallen gewonden, is ronduit stuitend.
Niks meer aan toe te voegen. Max Pam in de Volkskrant.
Door Joep Smaling – Iemand die niet wil dat alles over zijn godsdienst gezegd mag worden, staat lijnrecht tegenover iemand die vrijuit wil kritiseren. Daar valt geen compromis over te sluiten. Het is niet mijn bedoeling bevolkingsgroepen tegen elkaar uit te spelen en lijnrecht tegenover elkaar te zetten. Maar na heldere observatie kan ik soms niet anders dan concluderen dat dit al het geval is. Is degene die het vaststelt dan plots de polarisator? Of is de sociale werkelijkheid reeds gepolariseerd? Mij dunkt het laatste. Het socialistische Alle menschen werden bruder is natuurlijk een zeer nobel streven, maar niet te verwezenlijken in een wereld met tegenstrijdige belangen. Altijd maar de goede vrede willen bewaren is een verzaking van principes en opvattingen, dat is zoveel water bij de wijn doen, dat er van wijn geen sprake meer is. De weg van de minste weerstand kiezen heet dat. ‘Laten we onze mond maar houden, dan blijft het gezellig.’
Inclusief HoaxLego-raketwerpers, HoaxLego-commando’s, HoaxLego-gunships en HoaxLego-tanks, niet te verwarren met LEGO ™. Zouden ze daar in Denemarken om kunnen lachen? Hoaxlego army edition is exclusief te koop bij het legermuseum in Delft.
PERSBERICHT Jan Dijkgraaf, Algemeen hoofdredacteur bij Audax Publishing zal medio juli de uitgeverij verlaten om per 1 augustus als hoofdredacteur aan de slag te gaan bij de nieuwe publieke omroep PowNed. Dijkgraaf is begin 2009 bij Audax Publishing aan de slag gegaan als hoofdredacteur van HP/De Tijd. In deze rol heeft hij de afgelopen anderhalf jaar invulling gegeven aan belangrijke elementen van het herstelplan zoals: het samenstellen van een nieuw redactieteam, het realiseren van een aangescherpte bladformule, de lancering van de website www.hpdetijd.nl en op redactioneel vlak in het bijzonder natuurlijk het succesvolle 1000e HP/De Tijd jubileumnummer en meest recent de spraakmakende ”undercover operatie” bij de PVV. Blablabla algemeen gezwets. /PERSBERICHT
“ Komt een vrouw bij de dokter. Blijkt kanker te hebben. Man gaat vreemd, vrouw dood. Man schrijft aangrijpend boek. Man verdient twee ton. [...] Heeft vrouw op sterfbed besodemieterd [...] draaft op in elk tv-programma als held. Niemand zegt: je bent een overspelige smeerlap zonder respect voor je overleden vrouw. Vrouw draait zich om in graf.
GO Simon Rozendaal GO!
Door Martijn de Koning – Nou is de vrijheid van meningsuiting een transcendent begrip; het verwijst niet naar iets concreets, maar naar iets abstracts, iets dan groter is dan onszelf en tegelijkertijd de kern vormt van ons bestaan in het alhier. Om het concreet en tastbaar te maken en daarmee open voor betekenisgeving (en de betwisting daarover) heeft de vrijheid van meningsuiting martelaren gekregen in de personen van Pim Fortuyn en Theo van Gogh. De vrijheid van meningsuiting heeft haar reeks van heilige iconen; namelijk de Mohammed Cartoons. Kenmerk van iconen is dat zij niet zomaar staan voor de vrijheid van meningsuiting, maar dat zij de vrijheid van meningsuiting zelf zijn geworden en, omgekeerd, dat hun kenmerken ook weer de kenmerken zijn geworden van de vrijheid van meningsuiting. Natuurlijk is er censuur, maar probeer zelf even een afbeelding van de profeet Mohammed-in-berenpak van South Park te vinden. Het kostte mij 50 seconden. South Park speelde zelf al, geniaal, met zelfcensuur door de profeet niet te laten zien maar hem een berenpak aan te trekken. Die zelfgecensureerde afbeelding van de profeet werd vervolgens gecensureerd en is overal terug te vinden. Wat een zege voor de vrijheid van meningsuiting en wat een lange neus. Die martelaren en iconisering zijn belangrijk zoals gesteld want daarmee wordt de vrijheid van meningsuiting open voor betekenisgeving en tegelijkertijd ook voor twisten over die betekenisgeving. Vooral liberale secularisten lijken daarbij de opvatting te huldigen dat vrijheid van meningsuiting iets is dat geclaimd kan worden in plaats van toegekend. Maar als de claim van een absolute vrijheid van meningsuiting (dus zonder grenzen) tegenover die van anderen wordt gesteld die een nagenoeg onbeperkte vrijheid van godsdienst claimen of een onbeperkt verbod op discriminatie, dan zal dat debat alleen maar leiden tot patstellingen in plaats van oplossingen.
Daar ontsnapte Nederland toch maar op het nippertje aan een ramp: het scheelde weinig of 4 mei 2010 was veranderd in 30 april 2009. Gelukkig bleek de schreeuwende gek op de Dam niets meer dan dat en was er behalve paniek en botbreuken weinig aan de hand. Jammer wel dat de televisiestations dat niet doorhadden en stug vol bleven houden dat er echt Iets Heel Belangrijks Was Gebeurd.Dat zal dan wel de nasleep van 30 april 2009 zijn. Uit angst weer verrast te worden door ongekend onheil van Bijbelse proporties werden direct nadat het volk op de Dam zich vier seconden lang in beweging had gezet alle noodscenario’s uit de kast getrokken en veranderden in ieder geval de publieke zenders in officiële rampenzenders.







Recente reacties