“ De datum hing al een tijdje in de lucht, maar nu is ie definitief. Aanstaande zaterdag rond 14:00 uur ruil ik het aardse in voor het eeuwige. Ik ben niet gelovig en mijn verstand zegt dat er na de dood niets meer is, maar stiekum hoop ik dat er wél meer is. In dat opzicht ben ik wel nieuwsgierig naar wat en waar ik zaterdagavond zal zijn. Zoals ik eerder al schreef heb ik geen tijd meer om persoonlijk afscheid te nemen van iedereen waarvan ik dat zou willen doen. Maar ondertussen is het wel een drukte van belang hier in het Ronald McDonaldhuis. Ik voel me hier fijn en veilig en verlang niet naar mijn eigen huis. HIer is het goed. En de hele dag komen familie en vrienden langs. Of dat niet zwaar is vraagt men zich af, want veel mensen die langskomen weten dat ze me daarna nooit meer zullen zien. Nee, ik vind het niet zwaar, het is heel mooi om op deze manier heel bewust afscheid te kunnen nemen. En dat het verdrietig is vind ik niet erg, dat heeft ook iets moois en warms.
Ja, dat is óók internet: een persoonlijk en intiem verslag, geschreven door een voor mij en de meesten volstrekt onbekende man die kennelijk Mike heet. Mike laat aanstaande zaterdag euthanasie plegen omdat hij anders toch op een vreselijke manier doodgaat aan zijn maagkanker. Schokkend, onthutsend, ontluisterend, direct, snoeihard, felrealistisch en toch ook aangrijpend mooi. Noem deze man gerust een held. Instant meeleven met onbekenden is een raar iets. Tsja, een mooiere rol kun je een weblog waarschijnlijk niet toebedelen.
16 Responses to “Kwoot: 7 juli”
Sorry, the comment form is closed at this time.
Respect++
Eigenlijk is Nederland best een goed land om in te kunnen leven/sterven/bloggen.
Die laatste zin:
‘Ach, ik ben er niet meer, en omdat ik niet zeker weet of er na zaterdag voor mij nog iets is, hoop ik dat jullie als lezers eea een beetje in de gaten willen houden.’
eea daar gaat het om.
Respect jazeker. Het is te hopen dat CU en CDA in de toekomst met hun tengels van de euthanasie wetgeving afblijven.
Best bizar als je weet op welke datum en tijdstip exact je gaat sterven.
Een gehoord gesprek in het Slotervaart Ziekenhuis,
toen je nog een peukje mocht roken in de centrale hal:
“Zo, en wat brengt U hier?’
“Een poliep in m’n dikke darm, die moet eruit,
en U?”
“Ik?
Ik laat me morgen afmaken..”
Botte zakken en grapjassen hou je toch,
maar het is gelukkig een ieder vrij een houding te kiezen.
Euthanasiewetgeving +1. Makkelijk zal het nooit zijn, je eigen T.O.D. bepalen, maar godverdomme goed dat het kán in dit land.
Tsja, ik ken ook zo’n ‘Mike’ en die sterft ook as we speak(ook terminale kanker)…..vroeger waren we, vanaf de kleutertijd, vrienden maar nu al 15 jaar niet meer. Ik weet al 2 jaar dat ie niet meer beter wordt, en toch heb ik nog niets laten horen omdat ik gewoon niet weet wat ik moet zeggen. Een combinatie van het hypocriet vinden, angst en lafheid denk ik.
@4
Zouden mensen met een doodvonnis die op hun terechtstelling wachten, zonder keuzemogelijkheid over datum en tijdstip, soms jaren lang, vergelijkbare gedachten hebben?
Ze kunnen die procedure toch vast wel een paar dagen uitstellen, nu mist deze diender net de finale, wel ironisch. Misschien is ie niet zo’n voetbalman.
De datum hing al een tijdje in de lucht…
Hahaha…hahaha. Droge broek graag.
@zandloper: ik zou ook iets minder interesse in voetbal hebben in dat soort gevallen denk ik.
@Snebbert: en waar ben je precies bang voor? Dat ie ‘val dood’ tegen je zegt? (Dan roep jij: ‘Jij eerst, hahaha!’ Sorry, verstopte humorklier.)
Ik bedoel, erger dan zwijgen kan het niet worden. En dat kan altijd nog in het columbarium.
@Arjen: De angst dat je dat hele emotionele circus wordt ingezogen(waar ik dan ook geen weerstand tegen kan bieden), de obligate groepsemotie, de ontmoetingen met ‘oude bekenden’ die opeens willen afspreken om het te verwerken. Hij woont trouwens niet meer in NL, ik wel ooit een net emailtje gestuurd. Verder vind ik het het ergst voor zijn twee kleine kinderen en zijn ouders.
Bijzonder om te lezen, al is het pijnlijk want mijn moeder overleed een half jaar geleden aan dezelfde ziekte én hield daarvan ook een weblog bij.
Mike schrijft echt ontzettend grappig. Mocht er nog iets zijn na de dood dan hoop ik dat hij een hele fijne reis heeft komende zaterdag!
Ik had toch op de WK finale gewacht.
Verkeerd begrepen, excuses. (10)