Aug 172010
21 Responses to “Leuke babyboomers, ze bestaan wel”
Sorry, the comment form is closed at this time.
Bert Brussen
Goed beschouwd is de dood zo’n beetje hetzelfde als een huwelijk
Meer BB online
Nu op DeJaap.nl
- Zzzooom! Bond, James Bond in SKYFALL Giselle Schellekens
- Waarom Oranje het EK Voetbal niet wint Yelle Tieleman
- Kiezen of delen bij GroenLinks Jeroen Weghs
- Boekrecensie ‘Fretz 2025′ Joyce Brekelmans
- I-pestimology: over waarheid, jezelf vinden en civiel egoïsme Linda Duits
Op Twitter
Is niet grappig Bert.
Jawel, ik ben voor de The Rolling Stones. Geen Beatle dus.
Favo nummertje: Emotional Rescue http://www.youtube.com/watch?v=CRaWx4EhZ0o&feature=related
Hier. Hoor je het eens van een ander. Rob de Brouwer, gepensioneerd managing director van Corus, vandaag in de Volkskrant: Houd op met clichépraat over babyboomers. “Bedenkt hoe het begon, dat leven van de babyboomers, voordat je je afgunst laat botvieren op de luxe waarin het eindigt.”
http://www.scribd.com/doc/35993800/20100817-section1-page018-article6
“In haar eerste tien levensjaren heeft deze generatie bittere armoede gekend.”
http://www.scribd.com/doc/35993800/20100817-section1-page018-article6
Klein detail: Jagger en Richards zijn van 1941, die andere is van 1943 en alleen Ron Wood is van 1947. Slechts één (1) babyboomer.
@ Snebbert
Nadat Brian Jones was verzopen heb ik geen platen van The Stones meer gekocht. Het was wel een wilde tijd, halverwege de jaren zestig. Niet met die gladde, elektronische rotzooi die later als muziek werd verkocht.
@ Carel
De Brouwer heeft (grotendeels) gelijk. Ik (1946) ben niet opgegroeid in bittere armoe, maar een feest was het niet. Als ik nu zie hoe mijn kleinkinderen in luxe baden dan denk ik wel eens, gaat het allemaal niet te makkelijk.
Een voordeel van opgegroeid te zijn in die jaren is wel, dat ik nog steeds blij kan zijn met een nieuwe cd, een boek of iets dergelijks. Gewone kleine dingen.
Ik veroordeel niemand, maar het afgeven op mijn generatie is wel erg gratuit. Zou het toch afgunst zijn?
@dick, ik heb ook niet meer dan een paar van die klassieke albums en ben dus zeker geen verzamelaar van al het werk. Ik heb ooit gewerkt bij een aantal Stones concerten, en dat was een feest kan ik je zeggen :)
@dick je trekt je zoiets toch niet persoonlijk aan!
@ Snebbert
Nou, *snik*, een beetje wel hoor *snik*. En het regent ook al de hele dag *snik*.
Wat een kutsolo, en ook nog het het meest tot vervelens toe gecoverde nummer van de stones. Geef mij maar iets van ´exile on mainstreet´ of zo.
Grateful Dead was beter.
Ik kijk anders nooit filmpjes helemaal af. Ik was altijd voor Pink Floyd maar de Stones kunnen er ook (nog steeds) iets van.
@Carel en Dick: het zijn niet de babyboomers die de wederopbouw voor hun rekening hebben genomen maar de vooroorlogse generatie. De generatie die nu ruim boven de 75 is, of dood natuurlijk. Rob de Brouwer bevestigd dat overigens: “je vader had (nog) geen auto, je moeder (nog) geen wasmachine.
Had Rob de Brouwer te lijden onder het feit dat zijn moeder de was met de hand moest doen? Beter zou hij schrijven: “wij hadden wel een Puch op ons zestiende, onze vriendinnen hadden condooms”. Dat zou de werkelijkheid beter benaderen. “Wij konden wel zuipen, blowen en neuken, iets wat onze ouders nooit hebben gekund”.
@sytze *doink* spijkertje kopje is dit!
Alleen had ik bevestigt beter met een T kunnen schrijven…
@ 15
Ja, dat krijg je met een schoolopleiding van na de Mammoetwet ;-)
@Conan
Dat de Grateful Dead beter was durf ik wel te bestrijden: in hun goede jaren (1968-1977, oplevinkje in 89-90) speelden ze blues, fusion, folk, acid, rock, bluegrass en nog wat genres en hun lef in improviseren was groots. In goed Engels: “They ooze musicianship”.
Tegelijkertijd moet ik, als groot fan, constateren dat er in elk van deze genres artiesten zijn die het beter kunnen. Behalve Not fade away in 1977 is er geen enkel nummer dat de Stones en de Dead allebei speelden waarbij de Dead qua intensiteit ook maar in de schaduw kan staan van de Stones.
Jerry Garcia was een goede gitarist met een sympathieke stem (als hij zijn tekst niet vergeten was). Phil Lesh gebruikte zijn bas als muziekinstrument ipv ritme (bijna zoals Jack Bruce). Twee drummers is leuk, net als bij de Allmans, maar verder was het geen briljante band. Wel een fenomeen, waar ik bijna 200 cd’s van heb, waaronder alle legale live-cd’s…
Ah, er was dus in Engeland ook een babyboom na de oorlog! Goed hoor, de Stones. Doen in de 2e ring van de Arena qua geluid niet onder voor dat van een reuzeshredder. En dat voor een coverband.
@16
Fijn dat u mij zo jong inschat.
Krek weer: http://twitter.com/KrekHak/status/21433691370
@ dick jansen | 17 augustus 2010 om 15:20
Inderdaad Dick. +1 voor jouw comment