aug 302010
Historisch was ook het gevoelige pleidooi dat Olaf hield tegen het toenemende homogeweld in “zijn” stad Amsterdam. Hij wond er geen doekjes om, noemde het beestje bij de allochtone naam en toonde zich een ontroerend strijdvaardige maar kwetsbare bewaker van een prille vrijheid. Oprechte woorden. Zelden had iemand zo ontzettend gelijk, zonder zich te laten verleiden door de gevaarlijke retoriek van geweld of dwalingen naar meer extremistischer ideeën. Even werd het oorverdovend stil in de studio. Hopelijk werd het thuis bij de Amsterdamse bestuurders, die nog altijd het toenemende geweld tegen homoseksuelen (één incident per dag!) niet kunnen of niet durven stoppen, net zo stil.
19 Responses to “Zomergasten-recensie (6): Erwin Olaf”
Sorry, the comment form is closed at this time.
Maar toch… Olaf liet zich met name in de keuze voor de beelden van de stervende Ed van der Elsken wel degelijk in de ziel kijken. Daar werd het onzegbare toch maar mooi gezegd (en getoond).
Wie de werkelijkheid zonder vernis op zijn bordje wil, moet vooral de nummer 1 van deze boekenlijst lezen:
http://www.boekenoverdedood.blogspot.com
Onmisbare uitgave in een reeks waarin onlangs helaas ook een “ontzettend kutboek” (dixit Kluun) is verschenen.
Erwin Olaf heeft mooi en lelijk helemaal opnieuw uitgevonden en kan dat schandalig mooi laten zien.Wat een fascinerende visie heeft die vent, een echte paradijsvogel.
Dat kan ik, na zes afleveringen, van JBC niet zeggen. Ik krijg zweethanden van al die rare vragen, van mij mag hij terug naar het GOS.
Homo’s zijn nogal van de vleeskeuring dat bleek gisteren maar weer eens. Er goed uitzien, uiterlijk en een gezond lijf voeren nogal vaak de boventoon. Arme bleke pafferige JBC :) Ik vond het wel een geslaagde avond, en gelukkig kwam de maatschappijkritiek van Olaf op het eind wel aan bod.
Ik kreeg de indruk dat JBC zich ongemakkelijk voelde bij een paar uitspraken van Erwin Olaf. Maar goed dat het eens hardop gezegd worden, zodat al die ubertolerante VPRO-kijkers geconfronteerd worden met het feit dat haatzaaien tegen homo’s wel mag in dit land en zij dat schijnbaar acceptabel vinden. Fragmenten vond ik wat minder. Ik weet niet of het gesprek nog online is, maar daar zat hij kort geleden een avond te vertellen over zijn eigen werk.
- Edit: haar überhaupt noemen doe je maar ergens anders. -
Wie dan?
Leni Riefenstahl.
Okay dan.
Overigens slaagde Riefenstahl er bij aanvang van haar carrière uitstekend in om afspraakjes te maken met de belangrijkste Partijleden. Let wel, we spreken over een tijd ruim voor het fenomeen internetdaten.
Dat deze REICHS GLETSJERSPLEET (zoals Leni’s bijnaam op zeker moment luidde…) erin slaagde om 101 jaar oud te worden, is eveneens wonderlijk. Het Guru-handboek met tips om te ontsnappen aan de dood verscheen pas zeven jaar na haar overlijden. Zie: http://uitvaart.nl/nieuws_hot_1_6351.html
@doodgaan: kap eens met spammen.
Als je er op staat. Maar je lezers snappen toch wel dat het ironie is?
“Mijn lezers” herkennen het spammen door het plaatsen van linkjes naar een product als irritant en daarin hebben ze volledig gelijk. Nog een keer een linkje naar zo’n site en je krijgt een ban.
Je onderschat je lezers en gaat voorbij aan de actuele insteek (zie het akkefietje met Appie Baantjer hedenmorgen) maar mijn excuses heb je.
Ja, linken naar producenten van erectiepillen heeft doorgaans ook een vrij actuele insteek (no pun intended) maar lezers zijn er toch niet blij mee.
Ik vond de uitzending heel erg matig, slappe, tuttige fragmenten met een aalgladde Olaf. Die oprechte woede over homo-bashing is ook niet nieuw, dat heeft ie al eerder gezegd, met de vermelding dat hij naar Berlijn zou verhuizen. Vond het de minst leuke uitzending van dit jaar (ok, samen met Marijnissen).
Ik vond het een uitstekende uitzending, met goeie fragmenten, het slechtste filmpje kwam van Olaf zelf (de foto’s zijn wel geweldig). JBC had het wederom moeilijk, pikte hints van Olaf niet op vooral bij het item over PW. Olaf wil geen foto maken van PW (hij vindt hem lelijk) maar hem best helpen met advies over media-uitingen, JBC wilde maar niet vatten dat Olaf dat kwijt wilde. Pijnlijk en moeizaam moment.
Toch heeft hij het vak wel geleerd in deze 6 uitzendingen waaruit bleek dat de gast belangrijker is dan de presentator (een goede gast heeft geen presentator nodig alleen een aankondiger van fragmenten).
Van mij mag hij volgend jaar weer.
Saaie man, met saaie filmpjes en saai commentaar. Ik besteed mijn tijd wel beter. Hier had zelfs Adriaan van Dis niks van kunne maken. Erwin Olaf is een holle schil.
Een holle schil die mooie platen maakt, dat dan weer wel. En verder is het een gekwetste man en dat mag. Ik mag die Erwin Olaf wel, geen blad voor de mond. Alleen dat pikje is een beetje klein…
Heb geboeid gekeken. Ontroerde me als ik me voorstelde hoe hij, alleen, via een docent die m voor de fotografie strikte en daarna vanuit de vaak zo geminachte en/of geridiculiseerde subcultuur, naar de top heeft weten te bewegen; de 1ste divisie zoals ie bescheiden opmerkte.
Alleen wie de 80 en 90-er jaren in de scene heeft meegemaakt zal, zoals hij deed, kunnen navoelen wat het is om juist toen bevrijding van homo’s en lesbo’s op gang was gekomen en het eindelijk mogelijk leek een volwaardig leven te gaan leiden, mee te maken dat zo velen dood gingen aan de complicaties van Aids.
Ik zag een mooie verlegen zelfbewuste openlijk homoseksuele intelligente strijdbare zich vrijgevochten man en kunstenaar.
Mooi ook die Fellini film als keuze.