Bert Brussen

Hoe internetwise zijn onze magistraten? Bert Brussen-gate is niet de enige affaire die vraagtekens oproept. ‘Het is wachten op de volgende generatie officieren.’ Er is nog steeds geen beslissing genomen over de vervolging van journalist Bert Brussen. Die moest 11 augustus op het politiebureau komen omdat hij op zijn blog een dreigement tegen Geert Wilders publiceerde, dat een zekere ‘MoManagerMo’ op Twitter had gezet. Een storm van kritiek raasde door de media. En terecht. Het was niet de eerste affaire. Is er dan geen enkele magistraat die op zijn minst een krakerig modempje bezit en in ieder geval een paar kilobytes snapt van de cyberwereld? Een rondgang langs experts stemt somber. ‘Ongetwijfeld zijn er ook officieren van justitie met verstand van internet. Maar er zijn er ook vreselijk veel die er geen bal verstand van hebben’, vertelt hoogleraar strafrecht Ybo Buruma. ‘Dat is des te kwalijker nu internet driekwart van ons leven is geworden. De gemiddelde officier slikt wel even als hij een hacker moet vervolgen voor artikel 138a van het wetboek van Strafrecht.’ Hij krijgt bijval van ICT-jurist Christiaan Alberdingk Thijm: ‘Vooral bij de politie zijn er gespecialiseerde rechercheteams. Het probleem is dat het aantal mensen dat er echt verstand van heeft, heel klein is. Dit geldt voor offi cieren van justitie én rechters. Die moet ik in de rechtszaal vaak uitleggen hoe het werkt.’ Een anekdote: ‘Zoals laatst. Wordt het e-mailadres jan@home.nl voorgelezen, vraagt de rechter: ‘Maar wie is Ed dan?’ Ik heb wel eens een cursus aan rechters gegeven, maar dan gaat het over de koppeling met het recht. Terwijl ook technische aspecten essentieel zijn, zoals wat is een IP-adres? Hoe werkt Google? Et cetera.’ De generatiekloof speelt mee. ‘Internetgeschillen hebben vaak een spoedeisend karakter en dan kom je terecht bij de kortgedingrechter. Daar zitten oudere, meer ervaren rechters, die meestal wat minder affiniteit hebben met internet. Dat geldt net zo goed voor de officieren van justitie. Iets als Twitter moet je zelf gebruiken, dan snap je hoe het werkt.’

Lees verder op DePers.nl >>>

“ Het eerste probleem is: welke maatschappelijke tegenstellingen worden hier [in het bezwaar tegen Wilders: "Hij zorgt voor tegenstellingen in de maatschappij"] bedoeld? Zou het gaan om de tegenstelling tussen blanke studenten met vaak niet meer dan zeven tot negen uur college in de week enerzijds, en allochtone leerlingen die hetzelfde aantal uren lesuitval hebben op het vmbo anderzijds? Betreft het misschien de tegenstelling tussen de meer dan vijftig omroepdirecteuren die allen ver boven de Balkenendenorm verdienen enerzijds en de postbestellers die 8,34 euro bruto per uur vangen met als bonus elke avond Paul de Leeuw op de buis anderzijds? Heeft men het wellicht over de tegenstelling tussen het college van bestuur van de universiteit van Maastricht dat onder Jo Ritzen routinematig vergadert in een etablissement met een Michelin-ster enerzijds, en de bewoners van bejaardenhuizen wier maaltijd minder geld mag kosten dan het eten in de gevangenis anderzijds? Zou het gaan om de tegenstelling tussen wetenschappelijk medewerkers in het hoger onderwijs die net twaalf weken vakantie hebben gehad enerzijds, en de gehandicapten in zorginstellingen die als uitje één pyjamadag per week hebben anderzijds? Handelt het om de tegenstelling tussen de ene helft van Amsterdam (ik bedoel de stad met de meeste bovenmodaal betaalde topambtenaren en beleidsmedewerkers per hoofd van de bevolking ter wereld) en de andere helft van Amsterdam (ik bedoel de stad met het hoogste percentage spijbelaars en schoolverlaters van het land)? [...] Deze diagnose betrof de Nederlandse samenleving nog voordat Geert Wilders ten tonele verscheen. Ik bedoel dus de samenleving die de afgelopen 25 jaar zo’n 40 miljard euro besteedde aan inburgeringspolitiek en integratiemaatregelen, hoewel niemand meer precies kan achterhalen waaraan dat geld is uitgegeven. Het resultaat is een samenleving waarin onder allochtonen vier keer zoveel werkloosheid heerst als onder autochtonen, waarin allochtonen gemiddeld 15 tot 25 procent minder verdienen dan autochtonen, twintig keer zoveel kans hebben met justitie in aanraking te komen en vijftig keer zoveel kans zonder examen hun school te verlaten. Ik bedoel een samenleving waar in de publieke sector veel meer geld wordt besteed aan ontslagvergoedingen, afkoopsommen en bonussen voor managers dan aan preventie van schooluitval, eerwraak en ongeletterdheid van de minder geprivilegieerden bij elkaar. En misschien is het geen toeval dat in zo’n samenleving de vaardigheid om abstracte teksten te begrijpen onder academici volgens de International Adult Literacy Survey zowat het geringst is van de gehele westerse wereld.

Poweropinie! Waarom Wilders slechts een symptoom is van sociale desintegratie, geen oorzaak. Van Bastiaan Bommeljé in een of andere oud mediale papieren krantenuitgave die deze poweropinie heel egoïstisch voor hun nog geen 200.000 abonnee’s wil houden, terwijl iedereen dat zou moeten kunnen lezen. Maar dit is internet. En op internet zwerft altijd wel ergens een complete versie van de tekst rond. (Maakt u wel gelijk even een soort van fotokopie voor de zekerheid?).