Ik heb veel mannen en ook vrouwen gesproken die vreemd waren gegaan. Bijna altijd zeiden ze: hoe kan dit nou, ik heb een fijne goede relatie en ik zette alles op het spel voor die ene onbekende? Ze voelden vaak spijt, ze voelden zich bijna belazerd door zichzelf: toen wilde ik het per se, maar dat gevoel kan ik helemaal niet terughalen. Schopenhauer zegt dat wat wij liefde noemen de zoektocht is naar een voortplantingspartner. Omdat de soort moet blijven bestaan. Wij zijn geen doel, maar een middel. Stel, je ontmoet iemand in een café of op werk en je wordt overmand door een gevoel, noem het aantrekkingskracht. Dit betekent iets, hier moet ik iets mee. ‘Schopenhauer laat zien dat dat gevoel er van nature inderdaad is. Het is heel sterk, maar het is niet per se een teken van liefde. Als je gelukkig wordt van het hoppen van de een naar de ander, kun je het doen. Maar veel mensen willen toch graag een langdurige relatie met hun geliefde opbouwen. Dan is het volgens mij handig als je seks en liefde enigszins van elkaar weet te onderscheiden. Nadenken over vreemdgaan vormt mijns inziens een logisch onderdeel van de zoektocht naar langdurige liefde en hoe die te realiseren. Vreemdgaan kan ook een vorm van machteloosheid zijn, denk ik, en dus niet bevorderlijk voor een gelukkig leven. Het gaat allemaal over zeggenschap hebben. De beheersing om de keuzes te maken waar je uiteindelijk gelukkig van wordt.
Hoe waar! Leest allen Schopenhauer en begrijp dat hoop, liefde en vooral romantiek zinloos zijn. In de Volkskrant een interview met filosoof Jan Drost die in zijn boek Het romantisch misverstand. Anders denken over de liefde betoogt dat romantiek onhoudbaar is, te ver van de realiteit staat en vooral frustratie en teleurstelling in de hand werkt. Schopenhauer, Nietzsche, Plato en Houllebecq zijn het daar mee eens. En terecht.
21 Responses to “Het citaat: 30 maart”
Sorry, the comment form is closed at this time.
En Kluun zegt het ook, dus dan moet het haast wel waar zijn!
Volgens mij is Houllebecq het daar helemaal niet mee eens. Tenminste als je elementaire deeltjes leest is het juist die eindeloze singulariteit van de hippies die hij het sterkst bekritiseerd en de treurige gevolgen daarvan blootlegt.
@Arthur: wellicht wel ja, maar Houllebecq laat zich doorgaans stevig funderen door Schopenhauer, als het op hopeloosheid en lijden aankomt. Om nog maar te zwijgen over liefde en romantiek die het doorgaans afleggen tegen het inktzwarte realisme. Maar inderdaad legt hij zijn vinger graag op de zere plek die voortkomt uit de normloze en hedonistische maatschappij.
Het is een kwestie van zelfbeheersing.
Tja, uiteindelijk is het niet meer dan een uitwisseling van vocht.
Love is overrated. Seks eveneens, maar dat is een ander verhaal. Uiteraard is het persoonlijkheid-, leeftijd- en ervaringsafhankelijk. Jong ben je wild. En wil je alles. Je gelooft nog heilig dat je die naar jou hunkerende bloedmooie, volmaakte prins(es) op het witte paard zult tegenkomen. Als ouwe lul weet je beter. Paarden zat. Er zit alleen zelden wat fraais op. Geluk is een prettig trekpaard.
Is het ook niet zo dat dergelijke Freudiaanse verbanden hopeloos ouderwets zijn.
@Bert
Het lijden en de hopeloosheid die hij beschrijft in Elementaire deeltjes (wel of niet gefundeerd op Schoppenhauer) zijn dat niet juist de dingen waar hij voor waarschuwt. En zijn het juist niet de liefde en romantiek van zijn eerste liefde een schets van een ideaalbeeld wat hij iedereen adviseert? Daarmee is hij toch juist wel een romanticus.
Ik interpreteer het in iedergeval als een roep terug naar de periode van romantiek.
Waarom plaats je dit citaat eigenlijk, Bert?
@Arthur: Hij ‘adviseert’ absoluut geen schets van een ideaalbeeld. Zoals je uit ED zult begrijpen, moet de mens genetisch gemodificeerd worden wil hij ontsnappen aan zijn toestand. En uit DMVEE blijkt weer dat ook dat geen oplossing is. Hij haat romantiek, wat weer vooral terug te lezen is in DKR. Daar is ie veels te rationalistisch voor.
Overigens is hij wel moralistisch en reactionair. Zo stringent dat er geen plaats is voor romantiek, die alleen maar kan leiden tot immoreel gedraag. Vandaar ook zijn haat voor Nietzsche.
Sjopie! Fuk yeah!
@ Bert; Kierkegaard een keer tsjekken. Ook leuk.
Ook een Hegelhater trouwens.En zo verschrikkelijk grappig. Leuke grrristenen bestaan wel.
@Apotheker: Søren Kierkegaard heten, de filosofie van wenend op een grafsteen zitten dichten belijden en dan toch stiekem een christenexistentialist blijken te zijn. MOTHERFUCKER!
Geef mij dan maar Arthur. Niemand kan zo mooi Hegel afslachten als Arthur.
Arthur Schopenhauer that is.
Ik ben het met kleine Arthur eens, ik zie in Houllebecq toch echt meer een verstokte romanticus. Maar misschien ben ik wel zo cynisch en rationalistisch dat iedereen al snel een romanticus is in mijn ogen.
Laat ik nu het idee hebben dat de meeste grote denkers niet bepaald bekend staan om een optimistische kijk op het leven, daar hebben ze geen tijd voor….
Een dieper verlangen, hoop of de hunkering naar een materiële zaak, iets moet je aan de gang houden wil je jezelf niet opknopen. Zij die dit ten volste begrijpen hebben het pas echt zwaar.
Ascese Snebbert, ascese.
Yup, http://www.youtube.com/watch?v=7tkzc983aE0
“”Have you reckoned a thousand acres much? Have you reckoned the earth much?
Have you practiced so long to learn to read?
Have you felt so proud to get at the meaning of poems?
Stop this day and night with me and you shall possess the origin of all poems,
You shall possess the good of the earth and sun . . . . there are millions of suns left,
You shall no longer take things at second or third hand . . . . nor look through the
eyes of the dead . . . . nor feed on the spectres in books,
You shall not look through my eyes either, nor take things from me,
You shall listen to all sides and filter them from yourself. [...]
Great is goodness;
I do not know what it is any more than I know what health is . . . . but I know it is
great.
Great is wickedness . . . . I find I often admire it just as much as I admire good-
ness:
Do you call that a paradox? It certainly is a paradox.
The eternal equilibrium of things is great, and the eternal overthrow of things is
great,
And there is another paradox.
Great is life . . and real and mystical . . wherever and whoever,
Great is death . . . . Sure as life holds all parts together, death holds all parts
together;
Sure as the stars return again after they merge in the light, death is great as life.”"
Uit Leaves of grass van http://nl.wikipedia.org/wiki/Walt_Whitman, VS, 1819-1892
Hoe vaak zou Arthur zijn gepijpt?