Bert Brussen

Maar wie al enige sympathie voor het verzet van de kunstsector mag hebben opgevat, na gisteren zal hem zijn mededogen wel zijn vergaan. Een heuse Mars der Beschaving trok van Rotterdam naar het Malieveld, en eindigde in de gewelddadige amok waaraan we de progressieve medemens weer herkenden. Maar die klappen waren het ergste nog niet. De argumentatie was nog erger. Wie pretendeert dat hij met zijn mars de beschaving vertegenwoordigt in een strijd tegen de onverdraaglijke lichtheid van een liberale staatssecretaris voor cultuur, bezondigt zich aan een hyperbool van Wilderiaanse proporties. Kunst schept geen beschaving. Er zijn zeer veel beschaafde mensen die nog nooit in het Rietveld Schröderhuis zijn geweest, de muziek van Arnold Schönberg niet kennen, noch de literaire theorie van Viktor Sjklovski over de autonomie van het kunstwerk. Maar er zijn heel veel mensen die daar van alles van af weten, maar niet beschaafd zijn in de eigenlijke betekenis van het woord. Dat bleek gisteren. [...] Nog bonter maakte het de slotspreker, de ‘dichter des vaderlands’ Ramsey Nasr. Allemaal rancune en leedvermaak van vrijemarktfetisjisten, zo verklaarde hij de bezuinigingen. Elke herinnering aan Nederland wordt uitgewist door een premier die Nederland aan de Nederlanders wilde teruggeven. Dit kabinet trekt ons terug in het dierenrijk door de mens uit ons weg te halen. Hij zei het echt. Het is het verwijt aan een kabinet dat nog altijd 700 miljoen euro aan de kunsten spendeert, net zoveel als in 2005. Welke woorden moet zo’n meneer Nasr kiezen als de barbarij zich werkelijk zou opdringen? [...] Zolang invloedrijke vrienden hun financiering bleven regelen, was er niets aan de hand. Maar daar komt nu blijkbaar een einde aan. En in de schreeuwerigheid die dan volgt zie je ineens de kern: hele en halve parasieten die zich schuimbekkend in hun woede wentelen nu zij hun eigenbelang niet meer als de morele plicht van anderen kunnen verkopen.

Bart Jan Spruyt: 1 – Kunstgekkies: 0. Op BinnenlandsBestuur.nl.

Je op kunstzinnige wijze uiten of van kunst genieten wordt niet verboden hoor, maak je geen zorgen. Het enige dat er gebeurt is dat het investeringsniveau wordt teruggebracht van 900 naar 700 miljoen. Mind you, in 2000 werd er nog 500 miljoen weggegeven en in 2005 was dat 700 miljoen. Hoorden we in 2005 mensen piepen? Was in 2005 het niveau van de cultuur en kunst zo belabberd?

Geinig eigenlijk: al die types lopen een mars voor de beschaving terwijl er niets meer aan de hand is dan dat het kind dit jaar twee koekjes krijgt in plaats van drie. Ja, dan gaan verwende kinderen drammen en stampvoeten. Dat er gewoon 700 miljoen overblijft voor de kunsten (en “de beschaving”) hoor je ze dan weer niet zeggen. Dat komt natuurlijk wat minder goed uit wanneer “het verdwijnen van de beschaving” als argument wordt gebruikt. Comment onder prima DeJaap-artikel over De Mars voor Beschaving.

Door Bart Nijman

“Het is de vraag of een fatsoenlijke staat kunst moet subsidiëren. Kunstsubsidie kan worden opgevat als onwenselijk paternalisme van de overheid.”

Arnon Grunberg roept om meer anarchisme van kunstenaars om middelmatigheid op basis van het draagvlak van de dictatoriale meerderheid te omzeilen. En dat is een goed punt. Vandaag op de voorpagina van de Volkskrant.

Inmiddels heeft zo’n beetje iedere kwaliteitskrant een ‘tegengeluid’ ingekocht, om de links-rechts tegenstelling een plaats te geven in het publieke bestel. De ‘intellectueel’ van de PVV mocht het Gesundenes Volksempfinden een tijdje een stem geven in NRC, en sinds een oaar maanden heeft ook de Volkskrant een ‘spannend’ bedoelde format: Bert Brussen vs. Thomas von der Dunk. Iedere maandagochtend mogen zij elkaar volgens vast format voorspelbaar afmaken. Knuffel-populist BB roept ‘Nee!’ als Thomas von der Dunk ‘Ja!’ heeft gebruld – en hup de eigen loopgraaf weer in.

Stine Jensen in nrc.next. Knuffel-populist! LIEV! ♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

Onbehagen maakt blind. Wie zich blind staart op de xenofobe excessen van de PVV, ziet niet dat veel van haar kiezers en een deel van het partijkader geen belangstelling hebben voor de Islam. Zo ook de Limburgse PVV-leider Laurence Stassen. Een dag voor de Statenverkiezing werd ze geïnterviewd door de Volkskrant. De interviewers schrijven: “Met vragen over moslims, hoofddoekjes, moskeeën en halal-vlees heeft ze het moeilijk. Maar begin over de ‘plucheplakkende bestuurders’, en Laurence Stassen houdt niet op met praten.” Uit het interview blijkt duidelijk dat Stassen zich probeert te onttrekken aan vragen over Islam en massa-immigratie. Niet zij, maar de interviewers zijn geobsedeerd door deze thema’s – oftewel, door hun eigen weerzin. Uiteindelijk capituleert Stassen. Met tegenzin reciteert ze de officiële landelijke standpunten van de PVV. Natuurlijk gaf Stassen het moskeeverbod op in de onderhandelingen voor het coalitieakkoord. Misschien veinsde ze om tactische redenen dat het haar zwaar viel. En ja, ze zal regelmatig ridicule opmerkingen maken over de Islam. Dat staat in haar functieomschrijving. Maar veel van haar verkiezingsthema’s drukken geen xenofobie uit. Ze richt de rancune elders. Wat zeg je als je ten tijde van een crisis de dienstauto van gedeputeerden wilt afschaffen, een triviale bezuiniging? Dan ben je een symbolische rekening aan het vereffenen – in dit geval met bestuurders die belastinggeld aan zichzelf spenderen, terwijl de belastingbetalers moeilijke tijden doormaken.

Lees het hier. Helaas hebben ze Carlos na plaatsing van dit artikel met een ambulance moeten afvoeren naar een witte kamer met schuimrubber wanden alwaar hij nu in dwangbuis gehuld “ze zijn gekomen, ze zijn gekomen, ze zijn gekomen” schreeuwt tegen het rubber matras. Het wachten is nu op een fatsoenlijk haat-ad hominem stuk van Prediker. Haatzaai-dedain-elite-comments in 3,2,1…