Vanaf morgen, 1 september, ben ik ook EXCLUSIEF betaald te lezen. Voor het luttele bedrag van 1,30 euro per maand leest u als Bert Brussen-fan dagelijks exclusieve, speciaal voor u geschreven content. Elke ochtend een mini-essay zoals de Notities die eerder op dit weblog werden gepubliceerd en elke avond een langer stuk, zoals dit, of dit, of dit. Het is content die alleen betalende lezers ontvangen dus het verschijnt gegarandeerd niet op mijn weblog of op DeJaap. Voor wat de avondstukken betreft: ik zie het als een extra stimulans om te experimenteren met langere stukken of proza. De toon, inhoud of überhaupt een verhaallijn zullen dus wisselen, net als de kwaliteit, maar aangezien ik er op reken dat vooral de BB-fans en niet de BB-haters bereid zullen zijn 1,30 euro per maand te betalen, zal dat voor de meeste lezers prima zijn. Uiteraard blijven ook op dit weblog mijn stukken verschijnen, net als op DeJaap, maar minder. Morgen meer.
Indy van Zuiden (18) komt uit Amersfoort en gaat Europese Studies aan de UvA studeren.
Waarom ga je Europese Studies doen?
“ Ik heb veel interesses en deze studie is best breed dus dat leek me het handigst.
Rechten en psychologie zijn ook heel breed.
Ja, maar dan ben je nog steeds gericht op één specifiek vakgebied. Ik wil graag meer dingen kunnen doen. Bij Europese studies krijg je veel ruimte en kun je veel zelf invullen.
Je zei dat je veel interesses hebt. Sinds wanneer hebben mensen van 18 veel interesses?
Ik wil eigenlijk graag de politiek in en dingen veranderen… Lees verder op Studenten.DeJaap >>>
Mag niet. Gaarne verantwoorden. Niet DM’en zonder toestemming. Kan niet he? Je haar is te lang. Je haar is te kort. Kobold. Joker. Fascist. Bruinhemd. Nar. Zij is te jong. Zij is te oud. We krijgen geen subsidie maar sponsoring. Geen inhoud. Geen argumenten. Wat een geschreeuw. Moraalloos. Je lijkt op Anders Breivik. Willen we niet. Verboden. Nu uitleggen a.u.b. Sadist. Barbaar. Tumor. Narcist. Racist. Even dimmen. Niet zo schreeuwen. Giro 555. Alstublieft. Bedankt. Wees er maar trots op. Te chagrijnig. ✟ Ik ga je nu unfollowen. Ik ga je nu ontvrienden op Facebook. Ik ben geblockt. Censuur. Adolf Hitler. Wel uitdelen, niet incasseren. Ja maar jij. Hoge bomen. Over de gracht knuppelen moesten ze je. Die toon, die toon! Onfatsoenlijk. Het moet eerlijker. Broederschap. Wat denken we dat we hier aan het doen zijn? Hoi, neuken? ♥♥♥
Meer aankomend studenten en studentes op Studenten.DeJaap >>>
Vandaag blijkt dat de door GroenLinks-getrainde Afghaanse politieagenten in Kunduz toch gaan vechten. “Zelfverdediging” heet dat. Het is een zelfde eufemisme als “vreedzame opbouwwerkzaamheden” voor vechten tegen de bermbommen leggende Taliban een eufemisme is. U zult begrijpen dat ik geschokt en in de war ben. Het leek me namelijk juist zo logisch dat in een ronduit boosaardig land, met een deels achterlijke cultuur, de door Nederland getrainde politieagenten niet zouden gaan vechten maar gewoon hun linker wang aan de Taliban zouden toekeren. Om ze vervolgens te overladen met bloemetjes en ze uit te nodigen voor een gezellige integratiebevorderende buurtbarbecue om, als het even kan, te overleggen over windmolens en fietspaden. Ja, het doet soms zo’n pijn die kille realiteit. Ik vrees nu al de dag dat men zal vertellen dat het leven eindig is.
Wie tijdens de laatste Zomergasten van dit seizoen al zappend in het gesprek tussen zomergast en gastheer was gevallen, had waarschijnlijk het idee gekregen in een late uitzending van Buitenhof of Ter Zake terecht te zijn gekomen. Althans, als het ging om Europa, Europa, Europa, Europa de Euro en Europa. Een zeg maar gerust Europese passie van Eurofiel en voormalig premier van België Guy Verhofstadt. Lees de Zomergasten-recensie op Nu.nl >>>
Aankomend raadsheer in de Hoge Raad Ybo Buruma, thans hoogleraar strafrecht in Nijmegen, heeft zijn PvdA-lidmaatschap opgezegd. Buruma wilde niet de schijn wekken dat hij als raadsheer partijdig zou zijn. Die schijn zou volgens Buruma vooral worden gewekt bij anderhalf miljoen PVV-aanhangers omdat het vooral de PVV was die bezwaren had tegen de benoeming van Buruma. Volgens de PVV is het “een politieke benoeming” en is Buruma “te links”. Nu vindt de PVV iedereen “te links” en heeft het er alle schijn van dat de PVV vooral tegen Buruma strijdt omdat hij eerder als eens hard uithaalde naar de PVV. Het valt bovendien te betwijfelen of Buruma zijn PvdA-lidmaatschap ook had opgezegd als de PVV niet zo’n kabaal had gemaakt. Toch is het een goede zaak dat een raadsheer partijloos in de Raad stapt. De Hoge Raad is namelijk van oudsher een soort museum van PvdA-CDA-VDD- en D66- mastodonten. Dit komt ten eerste door de verzuilde, dichtgetikte wereld waarin veel raadsheren leven en in de tweede plaats door ons zieke “democratische” systeem. Wie als rechter hogerop wil dient, net als in andere (semi)overheidscarrieres, wel eerst een partijkaart te kunnen overleggen. De PVV heeft natuurlijk een punt als ze vindt dat rechters, en zeker raadsheren, politiek onafhankelijk horen te zijn. Het is al erg zat dat lagere rechters behalve in meerderheid lid zijn van een (linkse) partij ook nog een hoop maatschappelijke nevenfuncties uitoefenen die soms de schijn van belangenverstrengeling kunnen wekken. Hopelijk is Buruma de eerste partijloze raadsheer in een lange reeks en hopelijk worden in de toekomst rechters en raadsheren benoemd die nooit lid zijn geweest van een politieke partij. Maar het zou wel fijn zijn als zij hun lidmaatschap opzeggen omdat ze er in de eerste plaats zelf voor kiezen en niet omdat ze zich stevig onder druk gezet voelen door woeste PVV-retoriek. Het punt van de PVV is duidelijk en terecht, het is alleen jammer dat het punt op een verkeerde manier duidelijk wordt gemaakt. Maar daar valt tegenin te brengen dat het even jammer is dat géén van de andere partijen hier een punt van maken. Raadsheren zonder partijlidmaatschap, dat zou toch eigenlijk een speerpunt moeten zijn voor alle democratische partijen.
Voordat het legervoertuig met gierende banden de bocht in stuurde, zaten Steven en Nathalie al weggedoken achter een nog overeind staand stuk buitenmuur van wat eens een rijtjeshuis in een Vinex-wijk was geweest. Het had weinig gescheeld of ze waren letterlijk begraven onder de restanten van een burgerlijke utopische maatschappij want achter de muur bleek een onmetelijk diep gat te zitten. Ongetwijfeld had het gat ooit als kruipruimte gediend en ongetwijfeld was het net te diep om twee mensen inclusief wapens niet volledig te pletter te laten vallen. Godzijdank had Steven op het laatste moment het gat opgemerkt en waren ze zo verstandig geweest eerst over het gat te springen en daarna pas achter het stuk muur te hurken, in plaats van in het gat te lopen en voorgoed te verdwijnen in de ruïnes van de welvaartsmaatschappij. Wat eigenlijk, wel beschouwd, ook wel ironisch was: verdwijnen in de puinhopen die je zelf hebt aangericht. Wat dat betreft was het haast uitnodigend om alsnog in het gat te springen en voorgoed te verdwijnen, al was het maar om de ironie te benadrukken. Gewoon een zwart gat in en dan voorgoed vergeten. Verzwolgen door je eigen puinhopen. Iemand anders ruimt de rest wel op. Continue reading »
Ofschoon Wilders’ abjecte moslimfobie en bekrompen cultuurfundamentalisme beslist dienen te worden bestreden, moet daarnaast geconstateerd worden dat alle [...] genoemde ideologische kenmerken en utopische visioenen van het fascisme bij hem ontbreken. Het is de vraag of dit [Rob] Riemen werkelijk interesseert. In een interview stelde hij onomwonden: „Wat Wilders zegt, is irrelevant. Zijn programma staat vol leugens.” Hiermee lijkt deze geëngageerde intellectueel helaas dezelfde tactiek van demoniserende generalisaties toe te passen als de populistische politicus die hij zo fel bestrijdt.
En zo is het maar net. Robin te Slaa, historicus met een expertise op het gebied van de NSB-geschiedenis, geeft in een NRC Handelsblad-opiniestuk glashelder weer waarom de PVV en “het fascisme” niet te vergelijken zijn. Vooral het chronische tekort aan historische kennis doet Rob Riemen de das om. Maar goed, in Nederland is het inmiddels zo dat ook de geëngageerde intellectuelen zijn veranderd in ziedende en hatende schreeuwers die als het op het bestrijden van de PVV aankomt ineens alles zijn vergeten waar ze anderen op hoge morele toon van hebben beschuldigd. Rob Riemen doet het, de schrijvers op Joop.nl doen het, webloggers en columnisten doen het: Wilders lijkt inmiddels een belletje te zijn dat, eenmaal gerinkeld, een Pavlov-reactie van woest geblaf en gehuil opwekt. De PVV-bestrijdende linkse intellectueel creëert tweespalt, tracht de democratie schade toe te brengen door gekozen volksvertegenwoordigers niet serieus te nemen, sluit groepen mensen uit en zet mensen tegen elkaar op. En overschreeuwt Wilders. Wat toch een hele prestatie is.
Nu in Libië de dictator is verdreven begint een nieuwe, onwinbare strijd. De strijd tegen de wraak. De eerste executies en lynchpartijen van Kadaffi-getrouwen zijn reeds een feit. Het zal een hele klus worden voor de overgangsregering, of wat daar voor door moet gaan, om een bepaalde vorm van beschaving te herstellen. In Nederland weten we sinds 1945 dat barbaarse wraak niet is uit te bannen. Het is zelfs niet uit de generaties te bannen die na het tijdperk van de dictator komen. Wraaklust wordt overgebracht van vader op zoon en van moeder op dochter. Door de tijd verandert alleen de methode en het object van de wraak. Er zijn nu weliswaar geen moffenhoeren meer om kaal te knippen, het anoniem aangeven van “discriminerende” juweliers of het frustreren van de democratie door gekozen volksvertegenwoordigers weg te zetten als fascist, nieuwe Hitler of Anders Breivik is van dezelfde lompe na-oorlogse wraakzuchtigheid. Het is voor held spelen zonder risico’s te lopen. Een prachtige activiteit voor lafbekken. Die lafbekken zijn immer groot in aantal omdat ze zijn gekweekt door de onderdrukking. In Libië zal dat niet anders zijn. De komende 70 jaar kunnen democratische Libische regeringen daar hun lol mee op.
Ook nadat bekend is geworden dat Mariko Peters in juridische zin heeft gefaald, denken Peters en haar baas Sap er niet over conclusies te trekken uit Mariko-gate. Peters blijft gewoon in de Kamer op de buitenlandportefeuille en de rest moet niet zo zeuren. Het is onvoorstelbaar dat politici zo arrogant kunnen zijn en door de meters dikke plaat voor hun kop überhaupt niets meer zien. Pure minachting voor het volk is waar het nu om draait bij Mariko Peters. Dat volk zal dit niet vergeten. De eerstvolgende keer dat GroenLinks weer met het morele vingertje wappert, en dat morele vingertje is toch wel hét fundament onder de partij, om anderen de maat te nemen, zal het geminachte volk duidelijk laten weten niet te zijn vergeten hoe GroenLinks de morele maatstok hanteerde toen het om hun eigen leden ging. En dat terwijl de geloofwaardigheid en oprechtheid van de hypocriete en naïeve GroenLinks-leden toch al niet om over naar huis te schrijven was.
Het was een typisch festival. Duizenden jonge blanke mensen met een polsbandje om die straalden van tevredenheid. “Liefde en broederschap!”, schreeuwden de bezoekers. De meesten waren gekleed in een shirt met ludieke opdruk met daaronder een skinny jeans, droegen een zwarte bril en liepen op linnen gymschoenen. Op het podium had de band net plaatsgemaakt voor de organisator van het festival die nu al twee minuten lang met zijn vuist in de lucht gebald “Liefde en broederschap!” scandeerde. Telkens als hij zijn mantra had herhaald, legde hij zijn vinger achter zijn oorlel en liep naar de rand van het podium. Vlak voor het podium werd iedereen gek. Continue reading »
Als ik lees over Mariko Peters-gate zie ik telkens hetzelfde beeld voor me: Mariko en haar nieuwe vriendje die lachend op een tropisch strand champagne drinken en kreeftjes roosteren. Een beeld dat zo veel zegt over de mentaliteit van sommige boven ons gestelden. Hun wereld bestaat uit: zijzelf, gewoon volk en mensen die het moeilijk hebben dus moeten worden geholpen door zij die boven het volk staan ook als de mensen die het moeilijk hebben dat niet willen want die zijn imbeciel en weten niet beter. Daar zitten ze dan, kreeftjes te roosteren en champagne te drinken (kreeft en champagne, symbolischer kun je het niet bedenken), toostend op hun succes als betrokken mensen die het zo goed met iedereen voor hebben. Zouden ze op dat moment de honger in Afrika hebben besproken? Lachen ze misschien om alle domme mensen die telkens weer in hun praatjes trappen? Vieren ze daar dat “cultureel ondernemer” Robert Kluiver weer een dikke subsidie heeft binnengesleept? Vandaag blijkt ook dat Kluijver als “cultureel ondernemer” voor een paar uurtjes werk zevenduizend dollar toucheerde als “consultant in culturele ontwikkelingszaken”. Ik zie dat beeld van die twee mensen op dat strand, met hun kreeft en champagne, denk aan creperende hongernegertjes aan wie wordt wijsgemaakt dat er echt heel veel goede linkse mensen op de wereld zijn die het ook voor de hongernegertjes beter gaan maken, bedenk me dat dit soort linkse mensen die het als hun plicht zien hun perfide moraal bij anderen op te dringen als het even kan schaamteloos hun zakken vullen dankzij leed in onderontwikkelde landen en geef over in mijn mond. De mens is als het er op aankomt een egoïstisch, smerig, nietsontziend wezen met slechts één passie: zoveel mogelijk parasiteren op andere mensen. De wreedheid hiervan wordt pas goed zichtbaar als het achterlijk mombakkes van “goedheid”, “altruïsme” en “betrokkenheid” als een rijpe kers openbarst en de weerzinwekkende werkelijkheid in al zijn glorie zichtbaar wordt.
Bon, Dominique Straus Kahn wordt niet meer verdacht van het verkrachten van een hotelkamermeisje. Het hotelkamermeisje komt onbetrouwbaar over, is arm, niet blank, kan geen dure advocaten betalen en al helemaal geen bij driekwart Frankrijk populaire socialistisch grootvizier. Dan wordt het lastig je zaak te verdedigen, als er al iets valt te verdedigen. De vraag is nu: hoe verder? Het zou zomaar kunnen dat Straus Kahn in alle eer wordt hersteld en alsnog meedoet aan de Franse presidentsverkiezingen. Dan heeft Frankrijk straks een socialistisch president die ooit werd verdacht van het verkrachten van een hotelkamermeisje en waarvan iedereen weet dat hij vrouwen sowieso liever niet onder “vrijheid, gelijkheid en broederschap” rekent. Net als dure auto’s trouwens. Gelukkig zijn de Fransen immer solidair en zullen ze eensgezind doen alsof ze van niets weten als ook DSK straks een minnares plus buitenechtelijke kinderen op kosten van de gemeenschap in een geheime afdeling van zijn paleis laat wonen. Ook in Frankrijk zal het morele masker van het socialisme de menselijke aard trachten te verhullen.
Het was de straat, ordinair nat grijs asfalt midden in de jungle, waar ik haar ontmoette. Ik zag haar, in die beige zijden jurk die zich zo strak om haar welvingen spande en waarvan slechts de onderkant wapperde in de lome wind van die zwoele zomeravond, dansend op de hakken van haar rode pumps terwijl ze haar tanden bloot lachte naar onzichtbare vrienden van een lange avond, en ik poepte in mijn broek. Zij zag mij en stond direct als aan de grond genageld. Een standbeeld van glinsterend beige die als een reusachtige uitstulping uit het grijze asfalt leek te groeien. We keken elkaar aan, minutenlang, en vergaten onze plaats in het universum. Eeuwig duurden de twee seconden waarin we elkaar voelden, waarin we de vonken hoorden knetteren, en ik mijn ontlasting liet gaan. Van achteren, niet van voren, dus ze zag de waarschijnlijk snel uitdijende bruine vlek in mijn broek niet. Al moet ze het hebben geroken, of misschien ook niet, want ik rook rozen en geroosterde pijnboompitten en zilte zeewind en ozon en ambrozijn en vers gebakken brood en liefde. Ik wist niet wat de geur van liefde was maar kon het ruiken, het was zo zoet maar zuur en scherp maar mild dat het wel liefde moest zijn. Zelden heb ik iets sterker geroken dan de geur van plotselinge, eeuwig durende liefde. In die twee seconden werd een nieuw begin geconstitueerd en waren we reeds samen op weg naar de oneindigheid. Continue reading »
Ondanks het feit dat het aantal aanmeldingen voor Hogeschool InHolland dit seizoen met 30% is gedaald, beginnen ook dit jaar weer duizenden scholieren aan een studie bij een instituut waar diploma’s ineens niets meer waard kunnen zijn. Duizenden scholieren: ze staan dus rijen dik voor de inschrijfbalie. De meeste van die scholieren hebben maar één reden om een InHolland-opleiding te volgen: het is lekker makkelijk. Sommigen hebben vwo maar denken dat de universiteit te moeilijk voor ze is. Zij die havo hebben hebben geen zin ook nog vwo te gaan doen. Slechts een enkeling moet naar het hbo omdat wat hij wil worden als hij later groot is alleen op het hbo wordt aangeboden. InHolland kiezen ze omdat het lekker dicht bij huis is, omdat er leuke mensen studeren, omdat ze in de propaganda zijn getrapt of omdat InHolland zulk mooi vastgoed heeft. De tragiek nu is niet dat Nederland dergelijk bescheten onderwijs aanbiedt en dus bescheten onderontwikkelde afgestudeerden op de arbeidsmarkt zet. De tragiek is dat al die scholieren, en hun ouders, op de hoogte zijn van de deplorabele staat waarin de Nederlandse hogescholen verkeren en zich toch niets van alle waarschuwingen aantrekken. Al deze mensen verantwoorden hun keuzes doorgaans met twee motivaties: “Ach, het zal allemaal wel meevallen” of “ik zie wel hoe het loopt”. Voor deze mensen is het niet meer dan terecht da hun diploma straks geen zak waard is. Elke scholier krijgt het onderwijs die hij verdient.
Door Ilse van Eck – Het is eind augustus. Op het terras van snackbar Constantijn zit een groepje jongens te eten. Ze vallen zittend al een beetje op door hun brallerige gedrag maar als ze opstaan en me tegemoet komen lopen zie ik het: de student. Dezelfde stropdas, dezelfde rood uitgeslagen wangen van teveel drank en ongezond eten, een overhemd, dezelfde blonde manen, de meeste met vies plakkerige ‘wet-look’. Allemaal. Hetzelfde. Ik walg van dit soort jongens en hun poging ergens bij te horen. Het grote o-mijn-god-ik-ga-studeren-in-een-stad-en-ik-ken-niemand idee, of het mijn-vader-en-grootvader-zaten-ook-bij-vul-maar-in, of het ik-ga-rechten-studeren-want-ik-weet-niet-wat-ik-wil-en-dat-geldt-ook-voor-de-rest-van-mijn-dagelijkse-tijdbesteding. Dit alles is natuurlijk een uitermate goede reden om je dan een jaar af te laten beulen bij een studentenvereniging want zoiets vormt je en je maakt vrienden voor de rest van je leven. Wie dat wereldbeeld bezit zou net zo goed in dienst kunnen gaan. Daarmee draag je waarschijnlijk meer bij aan de samenleving. Lees verder op Studenten.DeJaap >>>
Soms leek alles te worden beleefd in een psychedelische trip. Uit het niets barstte Van Lieshout dan open met een energieke gedachte groter dan het bestaan zelf. Of een houtskooltekening van een kleine vijf meter lang dat live op de studiomuur werd opgehangen. Een zelfportret van de kunstenaar. Of beter gezegd een tweeluik van zelfportretten wat dan weer stills waren van zijn video, ook een zelfportret. De houtskooltekening is overigens te koop voor rond de 30.000 euro, maar dan krijgt u wel korting.
Recente reacties