De man die achter mij bij de kassa van de Albert Heijn stond, legde een NRC Handelsblad, een Groene Amsterdammer en vier producten waarop “bewuste keuze!” stond afgedrukt op de lopende band. Hij had een mager, enigszins bleek gezicht. Een minimalistische bril prijkte op het puntje van zijn neus. Hij keek zo zuur als je zou verwachten van iemand die een NRC, Groene Amsterdammer en bewustekeuzeproducten bij de Albert Heijn koopt maar dat is misschien al te generaliserend gezegd. Immers, iedereen die bij de Albert Heijn iets koopt kijkt zuur. Boodschappen doen bij de Albert Heijn is een zuuropwekkende bezigheid. Het ruikt er zuur, de medewerkers zijn zuur, het interieur ziet er uit als opgedroogd zuur en de caissières doen er alles aan om de klant het gevoel te geven dat ze tot op het bot worden gehaat. Dat laatste is welbeschouwd niet zuur, eerder oprecht. Ik wachtte de bewustekeuzekoper buiten de Albert Heijn op om te vragen of hij bewust had gekozen voor zijn ongetwijfeld zure levensstijl en, mocht dat er dan nog van komen, waarom hij in Godsnaam bereid was euro’s uit te geven voor papieren bladen waarin niets meer stond dan subjectieve duiding die op het internet tot in het oneindige gratis is te vinden. Lees verder op DeJaap >>>
One Response to “Nothing stands between me and my Desert Eagle”
Sorry, the comment form is closed at this time.




Geniaal stuk Bert, het lijkt er op dat je volgende stap naar een literaire doorbraak niet ver weg meer is.
Intussen kunnen wij ons ongetwijfeld verheugen op de “Desert Eagle Weken” bij AH.