Het schijnt in Nederland momenteel heel ernstig gesteld te zijn met “de toon van het debat”. Zo heeft die nare meneer Wilders zeer kwetsende hatelijke dingen geroepen als: “bedrijfspoedel”, “grote gedoger” en “doe eens even normaal man”. Ja, als we zulke onbeschoftheden gaan roepen kun je het inderdaad maar beter niet meer over de inhoud maar over de toon hebben. Als het wel weer over de “inhoud” gaat, zijn termen als “fascist”, “bruinhemd” en “NSB 2.0″ doorgaans niet van de lucht. Met zulke beperkte visies op “inhoud” kun je het denk ik maar het beste voorgoed over de toon hebben.
sep 302011
sep 292011
sep 292011
Het was op Papagayo Beach, of Playa Blanca daar wil ik vanaf zijn, dat wij, Lucas en Louloene (het kekste duo sinds Terrence & Philip) werden geconfronteerd met de lange arm van de Nederlandsche politieke correctheid. Die arm is zo lang dat zij helemaal tot aan de Canarische eilanden reikt, zo blijkt. En dat terwijl de Canarische eilanden bij Spanje horen en Spanje nog steeds niet failliet is, met de nadruk op “nog niet”, is dus geen hulppakket van 150 miljard euro heeft ontvangen waardoor enige morele bemoeienis van Europese landen een zekere rechtsgrond zou kunnen hebben. Leer mij morele bemoeienis kennen, zeker Nederlandse morele bemoeienis. Morele bemoeienis is altijd een voorwaarde voor financiële bankroethulp aan treurige mislukte knoflooklanden met een primitief volk zoals Spanje. Of Griekenland. Wat die laatste betreft: het zal mij niets verbazen als daar binnenkort een door Nederland ondersteund kolonelsregime aan de macht komt dat zwaar leunt op Nederlandse morele normen en waarden. Het is bijvoorbeeld niet ondenkbaar dat de Griekse taximarkt door de Griekse kolonels als eerste zal worden geliberaliseerd en de onschuldige Griekse burger vanaf dat moment 300 euro moet betalen voor een ritje van nog geen 12 euro binnen Athene, met een buitenlands pratende chauffeur die weigert blindegeleidenhonden mee te nemen en voortdurend vrouwelijke passagiers lastig valt, waar je dan niet al te zwaar aan moet tillen want zo’n chauffeur komt uit een schaamtecultuur en is eigenlijk per definitie al genoeg gestraft. Continue reading »
DOOR SAM GERRITS - Thomas Van Aaltens nieuwste roman, De Schuldigen, is al weer even uit. Hoewel dit het zesde boek van de Amsterdammer is, is hij nog relatief onbekend. De kans bestaat dat u nog nooit wat van hem gelezen hebt. Onterecht, want uit Van Aaltens oeuvre blijkt keer op keer dat hij William S. Burroughs en James G. Ballard niet alleen gelezen, maar ook begrepen heeft. Als schrijver blijft hij in die traditie overeind. Recensente Elsbeth Etty schreef over zijn debuut, Sneeuwbeeld: “Hij vertelt een goed gestructureerd verhaal… keihard en pijnlijk, maar overtuigend … Van Aalten is een van de meer interessante schrijvers van zijn generatie.” Dat zich dat nu vertaalt naar een plaatsje op de shortlist voor de AKO Literatuurprijs, ligt in de lijn der verwachting. Ik ontmoet Thomas van Aalten in een café in de Weesperbuurt, vlakbij een metro-uitgang. Hij zit breed glimlachend voor me, biertje in de hand.
“ Hallo Bert, ik weet dat je op vakantie bent, dus ik ga het kort houden. Mijn naam is Studentje Journalistiek, ik ben student psychologie en ik doe daarnaast een opleiding journalistiek. Ik twijfel nog of deze laatste essentieel is, maar het lijkt me handig om onderbouwd ten strijde te gaan in situaties als deze. Afgelopen april heb je een interview gehad met Sara Berkeljon [in de Volkskrant, BB]. Aanstaande maandag ga ik bij Sara langs om met haar te praten over dit interview. Wat ik van je wil weten is wat jou idee is van het interview en ik wil je vragen om reactie te geven op een aantal termen;
• Interview 9 april.
• Sara Berkeljon als interviewster.
• Bert Brussen als columnist in de Volkskrant.
Je schrijft veel en zal daarom ook veel lezen. (Geen goed artikel zonder onderbouwing) Ik zal dan ook het interview toevoegen als bijlage. Daarnaast moet je weten dat dit enkel gaat om een school opdracht. Het artikel zal niet worden gepubliceerd. Email verdient in de journalistiek geen schoonheidsprijs. Ik zou het dan ook fijn vinden om na uw vakantie nog eens fysiek te praten. Misschien een keer tijdens een ‘coffee to go’.
Ik zie je reactie graag tegemoet.
Groeten, een Studentje Journalistiek.
—
sep 262011
Omdat hier in Lanzarote niets meer is dan zon, stenen, strand (bruingrijs) en lelijke bejaarden zover het oog reikt, voel ik mij genoodzaakt veel te lezen. Ik begon met Hells Angels van Hunter S. Thompson, onlangs heruitgegeven door uitgeverij Lebowski. Thompson is de geniaalste schrijver ooit, concludeerde ik toen ik het uit had. Vervolgens ben ik alles wat op mijn eReader stond gaan lezen. Dat bleek vooral veel Lezen Voor Je Lijst- literatuur van De Bezige Bij te zijn: Hermans (Nooit Meer Slapen), Koch (Red Ons Maria Montenelli), Claus (De Koele Minnaar), Wolkers (Brandende Liefde), Nooteboom (Rituelen) en verder wat Grunbergs (De Joodse Messias, Onze Oom), wederom heruitgaven van Lebowski. Op Grunberg en Koch na zijn al deze zogenaamde “Grote Nederlandse Literatuurhelden” ronduit kut (al ligt het bij Hermans vooral aan het boek, Nooit Meer Slapen is gewoon saai en stug, terwijl hij toch ook goede werken vol van enthousiast venijn heeft geschreven). Het is van dat wollige literaire pretentieuze gelul waardoor scholieren terecht een hekel krijgen aan literatuur. Het gaat altijd over de jaren zestig, altijd over de liefde die met zoveel mogelijk onbegrijpelijke en moeilijke woorden wordt beschreven, humor is absoluut verboden en de Tweede Wereldoorlog staat, het liefst via een rare U-bocht, altijd weer ergens centraal, net als Nederlands Indië uiteraard. Het gejammer, geloei en gelul dat babyboomers u doorgaans altijd al overdwars via de vele door hun bezeten bestuursorganen door de strot proberen te duwen staat kortom ook centraal in de Nederlandse literatuur. Pretentieus, links, betrokken en harmonieus gejammer (ook nu nog: wat dacht u van een of andere recente literatuurprijs voor een boek dat “een caleidoscopische zedenschets” zegt te zijn? Dan ben je toch al klaar en uitgelezen?). Jammer, want Hunter S. Thompson, ook zo’n babyboomer, verveelde me geen seconde. Van zijn ‘Hells Angels’ spat de energie af als het schijnheil van een christen. Sowieso, Amerikaanse literatuur brengt doorgaans een soort extra dimensie met zich mee die Nederlandse literatoren schijnen te missen. Het lijkt wel alsof het verplicht is om in Nederland grote moeilijke dingen zo pretentieus en snobistisch mogelijk te benoemen zonder humor te gebruiken en altijd een betrokken bruggenbouwende boodschap te hebben om kans te maken op een door belastinggeld-schrijversfonds gefinancierde reis naar China. De rest van dit artikel leest u uiteraard op Bbrussen-VIP-goldmember >>>
sep 232011
Terwijl de vuurwapenbezitter doorgaans een boete krijgt van 400 euro (“omdat het OM zulke lage straffen eist”, aldus de rechters) en het doodrijden van cabaretière Floor van der Wal wordt bestraft met effectief enkele maanden (“de verdachte is al heel erg gestraft vanwege de schaamtecultuur waarin hij leeft”, aldus de advocaat) hoort de ongevaarlijke damschreeuwer, die niets anders gedaan heeft dan op het verkeerde moment hard schreeuwen in het openbaar, een jaar tegen zich eisen. Tel daarbij op dat degene die een ongevaarlijk projectiel van nog geen 650 gram (een waxinelichtjeshouder) tegen de Gouden Koets heeft gegooid waarschijnlijk de rest van zijn leven zal vast zitten in letterlijk Kafkaeske omstandigheden en dat het boek van Lucia de Berk, die jaren onschuldig vastzat op beschuldiging van moord, voor mij onleesbaar is omdat het na de eerste tien pagina’s al zo gruwelijk is en zo’n realistisch beeld van een semi-politiestaat en een rechtstaat in ernstig verval schetst dat het alle hoop op slag vernietigt en de vaste grond onder mijn voeten wegtrok en je begrijpt dat het ONMOGELIJK is daar niet over te schrijven. De Nederlandse rechtstaat is totaal verrot.
Een uitgebreide versie van deze rant leest u uiteraard op Bbrussen-VIP-golmember.
sep 212011
Het probleem was er nog steeds, het leed, wereldleed. Lijden op de allergrootste schaal. Zo was er de cellulitis bij de vrouw, een van de allergoorste problemen van de moderne tijd, een gruwelijke, onuitroeibare smet op het massahedonisme en het hyperconsumentisme. De enige serieuze remedie tegen cellulitis is het absoluut voorkomen van vetophopingen bij de billen en dijen maar op enkele uitzonderingen na is dat geen haalbare oplossing voor de vrouw. Het vrouwelijk lichaam (en de vrouwelijke geest) is namelijk speelbal van vrouwelijke hormonen, vooral geslachts- en voortplantingshormonen en een van de effecten daarvan is het opslaan van vet in de billen- en dijenstreek. In theorie zou de vrouw het opgeslagen vet ook weer moeten kunnen verbanden voordat het teveel aan hypodermis vetweefsel zichtbaar kan worden, maar in de praktijk komt het er toch op neer dat elke druppel sherry, prosecco of zoete witte wijn met ijs wordt omgezet in bil- of dijvet en het verbranden van vet middels beweging niet veel meer behelst dan het dagelijks heen en weer fietsen met de bakfiets om de kinderen, ook al zo’n wanstaltig bijproduct van vrouwelijke hormonen, naar school te brengen. En dan nog is het zo goed als onmogelijk zoveel vet te verbranden dat cellulitus uitblijft. Het probleem zit hem dan ook niet in de hoeveelheid vetcellen maar in de wijze van opslaan en het opzwellen van de retinacula cutis. Cellulitis is gewoon één van de gevolgen van het ouder worden van de vrouw, net als rimpels, hangtieten, hangende onderarmen, striae (al is dat geen ouderdomskwaal maar het uiteindelijke gevolg van oncontroleerbare baringsdrift), de overgang, opvliegers, spataderen, onafgebroken gejammer en de hysterische behoefte om Amerikaanse series te volgen waarin werkelijk geen ene fuck gebeurt.
Meer? Op Bbrussen-Goldmember-VIP-abo-plus van eLinea natuurlijk (goedgekeurd door W. Wonder) >>>
sep 202011
Bij het dessert overdacht hij nogmaals de toestand van de wereld. Terwijl hij met zijn vork in een met overdadig poedersuiker bestrooid taartje prikte, waardoor de gelige puddingvulling er aan weerskanten uitgulpte als pus uit een rijpe puist die wordt uitgedrukt, dacht hij aan het hongernegertje. Het hongernegertje was nu al dood, constateerde hij met een enigszins macabere tevredenheid en keek de zaal rond. De helverlichte zaal, zo ver het oog kon reiken bezaaid met wit tafelpapier bedekte plastieken tafeltjes, hield het midden tussen een fabriekshal en een aula van een bejaardentehuis op de woensdagse bingoavond. Nagenoeg elk tafeltje was bezet door roodverbrande bejaarden en veertigers, soms in het gezelschap van een onafgebroken jankend kind. Op elke zwart plastieken stoel zat een te dik iemand lauw voedsel naar binnen te schuiven, zonder geluid en zonder gezichtsuitdrukking dat blijk deed geven van een bewustzijn. Niemand in de zaal zag er tevreden of gelukkig uit, iedereen leek even doelloos als zielloos zijn lot te ondergaan. Het was een vreedzame aanblik, zoals je wel eens ziet tijdens begrafenissen, kerkdiensten, studentenfeesten en in verpleeghospices vol demente bejaarden in de terminale fase van hun ziekte. Er heerste een serene rust. De massa straalde een eensgezinde verdoofde energie uit. De lucht was klam, rook naar zweet en de walm van de warmhoudvitrines waarin de schalen met voedsel werden geplaatst. Het had het voorportaal van de hel kunnen zijn, waar iedereen gelaten zijn laatste avondmaal geniet alvorens door Cerberus voor de poort naar de hel aan stukken te worden gescheurd. Het had ook een bijeenkomst van lelijke mislukkelingen en andere losers kunnen zijn die voor het eerst van hun leven de krachtwijk waarin zij woonden hadden verlaten en op een door de plaatselijke PvdA betaalde vakantie waren. Hij keek naar zijn taartje dat nu voor de helft was verorberd en wist zeker dat er zoiets moest bestaan als een collectieve ziel. Hij voelde zich op dat moment innig verbonden met alle lelijke stumpers in de vreethal die gedwee hun laffe voederkoeken naar binnen aan het werken waren. Conformisme. Het proletariaat. Iedereen gelijk, na gedane arbeid goed toeven. Zo moest Hitler het hebben bedoeld toen hij zijn gigantische en megalomane nationaal socialistische vakantiekolonie aan de Oostzee, op Rügen eiland, ontwierp. Duizenden tevreden smakkende arbeiders aan de uniforme lauwe dis. Peper en zout om zelf de handel op smaak te brengen en qua drank de keuze uit per 100-liter pak aangevoerde rode of witte wijn of schuimloos met water aangelengd bier dat, ergens ver weg, naar Amstelbier smaakte, ook al zo’n plat, ongevaarlijk, zoet bier.
De rest van dit fascinerende verhaal, dat zich uiteraard afspeelt op Lanzarote, leest u op het Bbrussen-VIP-goldmember-kanaal >>>
Ik zit samen met @joepsmaling op Lanzarote. Met een beetje geluk zijn onze avonturen, die Bassie & Adriaan op zoek naar de schat ruimschoots zullen overtreffen qua spanning, dagelijks te lezen op het Bbrussen-VIP-goldmember-elitetaccount. Ga ik nu weer tussen de naakte bejaarden liggen. Zometeen in de rij staan voor de lauwe schepschotel.
sep 182011
Vindt zij [Roos Vonk] bijvoorbeeld alle vrouwelijke vegetariërs onbetrouwbare muffe brandnetelmutsen met geitenwol schaamhaar dan bedenkt ze een onderzoekje waarvan de uitslag op voorhand al is dat alle vrouwelijke vegetariërs inderdaad onbetrouwbare muffe brandnetelmutsen met geitenwol schaamhaar zijn. Ze leende tot voor kort wat niet geverifieerde data bij de inmiddels ontslagen Tilburgse duimzuigprofessor Diederik Stapel, gooide alles in de faculteitsblender en het goedje dat eruit kwam was het bewijs van haar vooroordeel. Gauw publiceren, persbericht erachteraan en lekker ijdel gaan zitten blaten in een of andere talkshow met een op voorhand hoog kijkcijfer. Aandoenlijk. Mijn voorbeeld van de vrouwelijke vegetariër is een beetje flauw omdat Roos zelf vrouw en vegetariër is. Zij deed als overtuigd plantenhapper zelf iets met vleeseters die hufterig en egoïstisch zouden zijn. Dat heeft ze inmiddels bewezen. Over het hoge Sesamstraatgehalte van de gevolgde onderzoeksmethode heb ik het vorige week al gehad. Alles wat rond deze idioten uit Tilburg en Nijmegen nu naar buiten komt verbaast me niet. Dit vooroordeel had ik al jaren. Ik heb echt geen wetenschappelijk onderzoek nodig om te concluderen dat die gedragswetenschappers gewoon krankzinnig zijn. Maar als je met de hele faculteit zo gek doet dan lijkt het allemaal nog redelijk normaal. Als Roos nu leest dat ik maandag huilend van het lachen voor de televisie zat toen ze haar verhaaltje kakelde, zal ze onmiddellijk haar collega Stapel bellen en hun conclusie zal zijn dat mijn reactie er duidelijk een is van een hufterige carnivoor.
Nog maar een keertje Youp van ‘t Hek quoten. Over de groteske leugenindustrie die gedragswetenschappelijk onderzoek heet, kun je niet voldoende heen klappen. Dankzij Diederik Stapel en Roos Vonk wordt nu pas zichtbaar hoe groot de macht en de leugenmethodiek van al deze gedragswetenschappers eigenlijk is. Een wiskundige van de UvA verklaarde onlangs al dat “de helft van alle gedrags- en maatschappijwetenschappelijk onderzoek waardeloos is” en dit weekend stond in het wetenschapskatern van de Volkskrant over drie pagina’s uitgesmeerd in Jip en Janneke taal uitgelegd hoeveel en hoe makkelijk er kan worden gesjoemeld en bedrogen in deze tak van wetenschap: angstaanjagend veel. Zo veel dat het bijna onmogelijk is de eigen vooroordelen van de wetenschapper op de een of andere wijze niet in het onderzoek te laten terugkomen. We zijn kortom jarenlang bedonderd, bedrogen, voorgelogen en systematisch bewerkt door zogenaamde wetenschappers die zoveel macht hadden dat zij de maatschappij naar hun vooroordeel konden helpen vormen. Hoe groot is de schade eigenlijk? Hoeveel “onderzoeken” hebben niet bijgedragen aan regeringsbeleid, maatschappijvisie, heersende opvatting, geneeskundige behandeling en onderwijsmethoden? Hoeveel zaken die we altijd voor hebben aangenomen over vooroordelen, racisme, gedrag, aanpassing, integratie, conflict of man-vrouw verhouding zijn eigenlijk het gevolg van een verzonnen onderzoek? Als het waar is dat de helft van de gedrags- en maatschappijwetenschappelijke onderzoeken niet deugt, is de schade zo groot dat we het niet eens meer kunnen herstellen al zouden we dat willen. Continue reading »
sep 172011
Door Miko Flohr – Harry van Bommel en Mariko Peters vinden dat de verwijzing naar slavernij op de Gouden Koets verwijderd moet worden, want zo’n afbeelding herinnert ons aan “een gruwelijke periode in de Nederlandse geschiedenis”. Het is een bizar plan. Er is vrij weinig reden om trots te zijn op het Nederlandse koloniale verleden, maar nog minder reden om te doen of het niet bestaat. Dat gebeurt namelijk al genoeg. Nederlanders hebben een lastige verhouding met hun verleden. We herinneren ons maar al te graag de roemruchte daden van onze voorvaderen in de Grote Opstand tegen de Spanjaarden. Piet Heyn en de Zilvervloot en Michiel de Ruyter op de Thames zijn iconische verhalen die nog steeds – mede – onze nationale identiteit kleuren. Daar staat tegenover dat we dat wat minder mooi past het liefst verbannen naar de marges van onze geschiedenisboekjes, of met de mantel der liefde bedekken. Het Nederlandse koloniale verleden is daar misschien wel het meest schrijnende voorbeeld van. Nog steeds spreken velen over de ‘politionele acties’ als ze verwijzen naar de bloedige oorlog die het Nederlandse leger kort na de eigen bevrijding in Indonesië voerde, en nog steeds stribbelt onze regering tegen als slachtoffers van door het KNIL aangerichte bloedbaden in de ‘Oost’ zijn aangericht – zoals deze week nog bleek in de rechtszaak over het bloedbad in Rawagedeh, die onze staat – gelukkig – verloor. Lees verder op DeJaap >>>
sep 162011
Omdat Justus van Oel vanaf half oktober op vakantie gaat, mag ik zijn wekelijkse radiocolumn voor Avro’s Vrijdagmiddag Live op radio 1 (elke vrijdagmiddag) overnemen. Toevallig was die Van Oel vandaag ook afwezig dus kon ik, bij wijze van oefening, voor hem invallen. Het resultaat hoort u HIERRRR.
sep 162011
Maar Wolfsen is niet eens in staat de gevolgen van zijn falen te zien. Utrechters hebben geen excuses nodig, maar bescherming. Geen discutabele luxe eis, maar een fundamenteel recht. Als Wolfsen het geweldsmonopolie van de staat niet kan garanderen, legitimeert hij eigenrecht. Vast niet alle burgers zullen rustig toekijken hoe ze geterroriseerd worden terwijl hun burgervader Rennies slikt. Wat deze bestuurder niet snapt, is dat het morele verval van de treiteraars hem niet van de plicht ontslaat zich zelf onberispelijk te gedragen. Wat hij niet inziet, is dat de ethische leegte aan de ruige kant van de stad deels gecompenseerd kan worden door zijn fatsoenlijke gedrag. En dat integer gedrag van de burgemeester de burgers wellicht kan verzoenen met incidentele onmacht. Maar Wolfsen schijnt het puik te vinden dat hij loze beloftes deed, de ernst van de zaak ontkende en informatie vernietigde. Hoe royaal moet je begrip zijn om zijn aanblijven als iets anders te zien dan wat het is: persoonlijke en politieke morele chaos? In een tijd waarin linkse partijen ons manen de rug recht te houden tegen de PVV, kromt die van PvdA’er Wolfsen van machtswellust. Nare gedachte: hoe dit kan escaleren. Straks haalt een kort lontje uit met een fietspomp. Ligt er zo’n Marokkaanse puber op het cement. Het geroep zal niet van de lucht zijn: Breivik! Wilders! Terwijl Wolfsen zijn ambtsketen nog eens laat oppoetsen.
Hoi Aleid Wolfsen, doei Aleid Wolfsen. Nausicaa Marbe in de Volkskrant.
sep 152011
Ja, het leven is zwaar als betrokken cultuurliefhebster met een groot wit kruis als favoriete avatar. Elke dag weer worden gedwongen om dingen op internet te lezen die je niet wilt lezen. Wat leven we toch in een nare dictatuur! Hadden we maar de vrijheid om zélf te kiezen wat we lezen, maar nee, altijd weer gedwongen kwetsende satire op dat DeJaap moeten lezen, bah! Zo, nu snel verder werken aan “mijn eerste roman met werktitel”. Nadat ik mijzelf heb gecomplimenteerd voor mijn betrokken humorloosheid natuurlijk. Wat ben ik toch een geweldige literatuurliefhebster en wat hebben anderen toch weinig te melden in deze wereld.
sep 142011
Door Joyce Brekelmans – Dat Henk en Ingrid anderhalf miljoen stemmen sterk zijn weten we nu onderhand wel. Hun stemmen zijn luid en duidelijk gehoord, want het schreeuwen gaat hun partijleiders uitstekend af. Wat ik me afvraag is wanneer de oppositie op gaat komen voor de 4 miljoen stemmers, oftewel een derde van de totale opkomst, die hun vertrouwen hebben geschonken aan PvdA, D66, GroenLinks of SP. Want tegenover het misplaatste vingerlikken van Rutte, staat het nagelbijten van de pensioenloze jongeren, chronisch- terminaal- of geesteszieken, mensen met een PGB, studenten en de zogenaamde niet-Westerse allochtonen. Wij zitten met droge vingers en natte ogen te wachten op ingrijpen, maar tot onze verbazing wacht de oppositie met ons mee. Ik vraag u, waarop wachten wij? Op het geweten van het CDA? Want we hebben gezien hoe snel Verhagen de sputterende dissidenten de mond snoerde. Op de koppigheid van de PVV? Want inmiddels moge duidelijk zijn hoe fluïde de partijprincipes zijn als het de machtspositie van de PVV ten goede komt. Op de eerste grote flater? Want ik tel er een stuk of 50 miljard en ik begrijp niet hoeveel bloed er in het water moet stromen voordat u het ruikt. Oppositie voeren is meer dan af en toe een snedige opmerking maken bij de interruptie-microfoon alvorens zelfvoldaan achterover te leunen op het behaaglijke pluche. Waar blijven de echt moeilijke vragen? De moties van wantrouwen? En bovenal, de alternatieve wetsvoorstellen? De afgelopen maanden hebben we gezien hoe Rutte de goede sier mocht maken met lulvoorstellen als ‘130 op de afsluitdijk’, alvorens keihard met de botte bijl op ons zorgsysteem in te hakken. Het CPB toonde aan dat deze plannen niet alleen desastreus zullen blijken voor zorgbehoevenden, maar dat zij de staat uiteindelijk meer geld zullen kosten dan de bezuinigingen opleveren. Waarom gaan deze plannen dan toch door? Lees verder op DeJaap >>>
sep 122011
sep 112011
Beste Diederik [Stapel, de fraudehoogleraar], bel de burgemeester van Utrecht, vraag hem om zijn papierversnipperaar, die hij voorlopig niet meer gebruikt. Het ding kan wel heel erg versleten zijn! Heeft de laatste jaren namelijk dag en nacht staan draaien. Pak al je zogenaamde wetenschappelijke onderzoeken en rag ze er doorheen. Klaar. Opzouten met die zielige zooi. Daarna begin je in een klein Frans dorp een vrolijke draaimolen. Dan zie je meteen resultaat van je werk. Blije kinderen! Je kunt ook altijd nog een vrolijk zangduo met vakgenoot René Diekstra beginnen. Zie maar. Maar je hoeft nooit meer mensen naar een boom en een biefstuk te laten kijken om daar wetenschappelijke conclusies aan te verbinden!
Youp van ‘t Hek grappig, ook dat kan. En vooral erg waar. Nederland heeft 30.000 psychologen. 30.000! Psychologie: een wetenschap die aan elkaar hangt van verzinsels, lompe aannames en fraude. Kortom: opzouten met die zielige zooi.
Recente reacties