Tekst afkomstig uit het Parool van afgelopen zaterdag. Daarin stonden overigens nog negen quotes van polemisten, waaronder yours truly. Alle tien tezamen komen deze week bijeen in De Balie te grote stad A. om tijdens de Nacht van de Polemiek de sterfdag van Theo van Gogh op gepaste wijze snoeihard omver te LOL’en. Theodor Holman en Hans Teeuwen zijn er ook. Kaarten zijn uitverkocht, jammer dan.
Hallo Bert, of zal ik je blikjegrolsch noemen? Dank voor de block op Twitter. Past geheel in z’n stijl, dacht ik zo. Maar een tweet verder noemde je mij een anoniem lafbekje. Waar baseer je dat op? Lastige vragen, ik weet. Als je op mijn nick zoekt heb je binnen een paar tellen mijn voornaam, achternaam en woonplaats. Gids erbij is telefoonnummer. Daarbij heb ik een mooie foto als ava, niet? Dit wilde ik je even duiden, ik wil nu maar al te vraag die block behouden. Groet, Morkovich!
…is het de hoogste tijd psychische hulp te zoeken.
Het online leven: het lijkt echt, maar dat is het niet. Consulteer uw psychiater voor het te laat is.
” Ik krijg geen kogels in de bus, dus ik sta laag op de slachtofferranglijst.
” Die hele cultuur die er heerste, van geef de buurtjes aan als ze wat negatiefs zeggen over een Turk, bij het discriminatiemeldpunt. Die hele cultuur van elkaar aangeven, de gedachtenpolitie, wat typisch Partij van de Arbeid is, wat typisch Nederland jaren ’70 en ’80 is, daar moet je nu voor betalen. Dat gaat gebeuren natuurlijk. De prijs is dat we niet meer kunnen schrijven of zeggen wat we denken.
Zo wordt ook Boomsma’s vermeende homoseksualiteit op geniale wijze gebruikt voor meesterlijke zelfspot. In een scene van een heel hoofdstuk lang brengt Barnabas/Boomsma onder de douche een huishoudelijk artikel anaal in om tot de ontdekking te komen dat zulks nog niet eens zo vies voelt. Om vervolgens tot de verlichte ontdekking te komen dat wat er eenmaal ingaat als Gods woord bij een ouderling niet zomaar weer uitgaat, met alle hilarische taferelen van dien. Het zijn dit soort scenes, grappen, uitspraken en soms regelrechte rants die Relishow aangenaam leesvoer maken. Ondanks de soms wel erg opzichtige evangelische boodschap. 200 pagina’s is, zoals gezegd, wat aan de lange kant en zeker het eerste deel van het tweedelige werk lijdt erg onder traagheid en gezapigheid maar de herkenning van het mediawereldje, de ijdele televisiehoofden, het dichtgetikte christenwereldje en Boomsma zelf die er allemaal op scherpe, lachwekkende wijze van langs krijgen smaakt zeker naar meer. Lees de complete recensie op DeJaap >>>
De bijbehorende GRATIS BOEKEN zijn te verkrijgen op DeJaap >>>
Klik player (gratis terugluisteren, geniet er van zolang het nog kan!).
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Door Bas Paternotte – Zo rolt de Partij van de Arbeid. Zes dagen per week iedere ochtend vanaf zeven uur bouwterreur omdat de PvdA in het oude centrum van Utrecht een kliniek voor junks aan het bouwen is. Je wordt er knettergek van maar gelukkig is er een oplossing. “Misschien eens op tijd naar bed gaan?” weet het Zeelandse PvdA-Statenlid Ron de Kort. Een fluim van een volksvertegenwoordiger en een schande voor de sociaaldemocratie. Raar zeg dat de PvdA onderuit gaat in de peilingen. Backgrounds over de PvdA-bouwterreur in Utrecht vindt u hier. Het failliet van de PvdA woont in Zeeland en heet Ron de Kort. Het is om te kotsen.
Kijk, ik ben een “racistisch varken”. Waarom? Nou, omdat ik dit linkje deelde op Facebook. In dat linkje een nieuwsbericht over een Egyptische Facebook-gebruiker die door een Egyptische rechtbank is veroordeeld tot drie jaar cel en zware dwangarbeid omdat hij “de islam en de profeet op Facebook had beledigd”. Kortom, een stukje democratisering en vrijheid in de praktijk na die prachtige revolutie van vrede. Voor mensen als Simon Alexander Besteman ben je dan een “racistisch varken”. Ik vraag me maar één ding af: waarom gaan mensen als Simon Alexander Besteman niet gewoon zelf in Egypte wonen? Hebben ze NOOIT meer last van mensen die hun mening niet delen. En ook niet van nieuwsfeiten die ze liever niet onder ogen zien.
Door Joep Smaling – Elke vrijdag bespreekt Joep Smaling voor DeJaap.nl een controversiële film van een regisseur die geweld en ander expliciet realisme niet schuwt. Het is een verkenning van extreme cinema vlak voor en na de millenniumwisseling. Wat willen deze regisseurs die de scalpel hanteren en hun kijker eerder opzadelen met een gevoel van onbehagen dan een fijne filmervaring? Is het simpel effectbejag of zijn hun intenties anders van aard? Het wordt een tienluik dat begint met Funny Games (Haneke, 1997/2007)). Hierna volgen Carne/ Seul Contre Tous (Noe, 1998) The War Zone (Roth, 1999), Baise Moi (Despentes, 2000), Irreversible (Noe, 2002), Twentynine Palms (Dumont, 2003), The Great Ecstasy of Robert Carmichael (Clay, 2005), Martyrs (Laugier, 2008), Srpski Film (Spasojevic, 2010). De films van illustere grootheden als Michael Haneke, Gaspar Noe en Von Trier worden of de hemel in geprezen of uitgekotst. Hoe meer expliciet geweld ze bevatten, hoe harder het boe-geroep op een festival als Cannes. Deze drie regisseurs, de meer gevestigde namen van een uitzonderlijke groep die zelden concessies doet, stappen met elke film wel op de tenen van een of andere criticus, festival of kijkersgroep. Niet omdat de films slecht zijn, maar omdat ze (te) expliciet zijn en het grove geweld niet schuwen. De films die ze maken – of bepaalde gewraakte scenes – zijn bijvoorbeeld niet overduidelijk politiek-correct of vol van kunstige subtiliteit. Ze zijn ‘te’ gewelddadig en ambigue en al snel volgt het oordeel dat ze daarom geweld zouden ‘verheerlijken’. Lees verder op DeJaap >>>
Amsterdam, media and culture, lecturer, university, UU, Utrecht, 1975.
Media- en Cultuur aan de universiteit Utrecht. Omdat beslist waardenvrij inhoudelijk debateren daar een echte academische vaardigheid is.
1. Niemand heeft voorafgaand verlof nodig om door de drukpers gedachten of gevoelens te openbaren, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet.
2. De wet stelt regels omtrent radio en televisie. Er is geen voorafgaand toezicht op de inhoud van een radio- of televisieuitzending.
3. Voor het openbaren van gedachten of gevoelens door andere dan in de voorgaande leden genoemde middelen heeft niemand voorafgaand verlof nodig wegens de inhoud daarvan, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet. De wet kan het geven van vertoningen toegankelijk voor personen jonger dan zestien jaar regelen ter bescherming van de goede zeden.
4. De voorgaande leden zijn niet van toepassing op het maken van handelsreclame.
Klik player:
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Mijn naam is Bert Brussen en ik ben “zuur rechts”. Tevens “een fascist, een bruinhemd, een moraalloze schreeuwer, een psychopaat, gestoord, een racist, een lul, een hufter en een egoïst”. Zo zegt men op het internet. Prima, ik ben gek op meningen. Het is altijd goed om te zien dat mensen hun mening uiten. Je moet dat soort dingen nooit opkroppen. Hun mening is niet perse waar, in werkelijkheid ben ik niets van bovenstaande, maar het is hun grootste recht dat van mij te vinden. Eén ding moet je echter niet vinden, en dat is dat DeJaap “zuur rechts” is. Dat is het namelijk niet Merijn Oudenampsen (dom), het tegendeel is waar. DeJaap wordt gemaakt door 365 auteurs. De teller van het aantal artikelen staat nu op 2911. De redactie van DeJaap bestaat uit een man of tien. Daarvan is er één actief lid van Groenlinks. Een ander is lid van GroenLinks en publiceert vaak over zaken waar links zich druk over maakt. Een ander is gepromoveerd linkse wetenschapper en schept er genoegen in mijn opvattingen te nuanceren met een Marxistisch wereldbeeld. Er is er zelfs één die sociologie studeert aan de UvA, linkser kan je studie niet zijn, al is die doorgaans inactief en kun je hem beter sympathisant noemen. Lees verder op DeJaap >>>
Door Zahra Boufadiss – “Ben jij buitenlands? Dat had ik helemaal niet door”, zei een politie-agente anderhalve week geleden tegen mij, toen ik op het bureau was om aangifte te doen. Toen ik op het printje keek van mijn aangifte zag ik het inderdaad staan: ‘Nationaliteit: Marokkaanse’. Ik wist natuurlijk altijd al dat ik een Marokkaanse vader heb en een Nederlandse moeder, maar ik ben me pas de afgelopen jaren bewust geworden van mijn dubbele nationaliteit door de berichtgeving hiervan in de media. Mijn Nederlandse nationaliteit heb ik gekregen doordat ik op Nederlandse bodem geboren ben, mijn Marokkaanse doordat ik na mijn geboorte ben aangegeven bij het Marokkaanse consulaat. Echter, ook zonder aangifte bij het consulaat was de Marokkaanse nationaliteit op mij van kracht geweest. Dit komt door een zogenaamde nationaliteitswet die in Marokko van kracht is waardoor kinderen met een Marokkaanse vader (en sinds kort ook kinderen met een Marokkaanse moeder) automatisch in het GBA worden geregistreerd als Marokkaan. Ik was behoorlijk verrast dat ik bij de politie alleen geregistreerd stond als Marokkaanse. Vooral omdat ik de Nederlandse nationaliteit veruit zie als mijn eerste nationaliteit, heb ik dit verder uitgezocht. Wat volgde was een bizar Kafkaesk avontuur. Lees verder op DeJaap >>>
Het is wel grappig om je te realiseren dat de hetze die Piet Grijs [pseudoniem van Hugo Brandt Corstius] en Vrij Nederland tegen Buikhuisen voerden inmiddels door de wetenschap is weerlegd; er schijnt inderdaad verband te zijn tussen erfelijkheid en criminaliteit. So much voor Vrij Nederland, dat zich inzake Buikhuisen als Der Stürmer gedroeg. [...] Piet Grijs was even visionair als de Inquisitie die Gallileï veroordeelde.
Theo van Gogh (1957 – 2004) op zijn website, geschreven in zijn sterfjaar. Citaat afkomstig uit een interessant stukje zelfreflectie van Vrij Nederland waaruit duidelijk blijkt hoe stukjes Nederland kapot kunnen maken. En dat al lang, lang geleden deden.
Vandaag de eerste aflevering uit een nieuwe reeks interviews, exclusief voor DeJaap. Marloes Lemsom en Lot Feijen bezoeken met een prominente Nederlander het rijke Nederlandse culturele aanbod om aan de hand daarvan het betere diepte-interview te hebben. En nu we het toch over de monarchie hebben, komt die eerste aflevering goed uit: Marloes Lemsom ging namelijk met André Elissen, Tweede Kamerlid voor de PVV, naar een tentoonstelling over het Nederlandse koningshuis. En dat levert een uitermate interessant beeld op van de PVV’er in kwestie. Quote: “Ik heb liever een Koningin die ons verbindt, dan alleen een president. Dan heb je elke keer een andere koekenbakker die de troonrede voorleest.” Lees het interview met André Elissen op DeJaap >>>
Nu op DeJaap.nl
© 2010 Bert Brussen. Backgroundimage: Coontje. Headerimages: public domain, Mark Berck & Coontje. |
 |
Suffusion theme by Sayontan Sinha |
Recente reacties