Bert Brussen

De wereld was te klein, toen toenmalig Grieks premier Papandreou aankondigde zijn bezuinigingen aan het volk voor te willen leggen. Onverantwoord was het, en levensgevaarlijk. Binnen enkele dagen was Papandreou weer het hok in gejaagd door de EU, het IMF en dat ongrijpbare spook dat men ‘financiële markten’ pleegt te noemen. Ook in Nederland was men ‘not amused‘. Niet dat ik er nu zo’n voorstander van ben om het volk elke week te vragen beslissingen voor politici te nemen. In ons systeem kies je de Kamer, die kiest een regering en na vier jaar of tot het kabinet valt, wordt zo het land geregeerd. Wanneer echter op grote schaal bevoegdheden van onze volksvertegenwoordiging worden afgestoten, is het moment daar om de bevolking aan het woord te laten. Nu weet ik dat in Haagse kringen de roep voor een referendum over Europa een weinig populair standpunt is. ‘Het is te ingewikkeld voor de meeste mensen en het levert vertraging op’, is het gebruikelijke verweer. Ingewikkeld is hier synoniem voor, ‘we denken dat ons verhaal niet genoeg steun zal krijgen’. En angst voor vertraging is synoniem voor ‘laten we zoveel mogelijk onomkeerbare stappen zetten, voor het volk hier iets over mag zeggen.’
De daadwerkelijke reden is dat een fors deel van onze Tweede Kamer nog steeds getraumatiseerd is door het vorige referendum. Ineens bleek de bevolking aanmerkelijk sceptischer over Europese eenwording dan op de postzegel rond het Haagse Plein. De Haagse manier van omgaan met dit soort ongemakkelijke conclusies is de mensen simpelweg het recht op inspraak ontnemen. Dat deed men na het duidelijke ‘nee’ tegen de Europese Grondwet door de kaft te veranderen, twee alinea’s te schrappen en hetzelfde document ‘Verdrag van Lissabon’ te noemen. Datzelfde dreigt men nu weer te doen, door deze keuze simpelweg niet aan de mensen voor te leggen. Lees verder op DeJaap >>>

Door Abdelrachid Khalil – Van Theo van Gogh was ik altijd fan. Ik was gecharmeerd van zijn schrijfwijze en van zijn films genoot ik van met volle teugen. Theo wist grenzen te vinden. Vaak ging hij net een stapje verder dan de meeste mensen durfden. Dat was iets wat Van Gogh sierde. Ik heb Theo van Gogh ook wel eens zijn eigen teksten horen zingen, maar dat hoefde van mij niet zo. De reden dat ik Van Gogh waardeer is doodsimpel: Van Gogh was een man die geen blad voor zijn mond nam en zei wat hij dacht. Personen die Theo van Gogh wegzetten als islamhater zijn even dom als de moordende Mohamed Bouyeri. Van Gogh was niet zomaar een islamhater. Van Gogh was, na wat ik over en van hem heb gelezen, een geloofhater. Hij noemde Jezus Christus “De verrotte vis van Nazareth”. Van Gogh werd meerdere malen aangeklaagd voor antisemitisme. Dit omdat hij sick jokes had gemaakt over de moord op Anne Frank en de Holocaust. Ik snap dan ook niet dat Mohamed Bouyeri niet even heeft gelezen wat die briljante Theo allemaal nog meer heeft geschreven. Ik vind het nu alleen heel erg zielig om net te doen alsof Van Gogh een islamhater was. Het klopt inderdaad dat Van Gogh de excentrieke en vrouwelijke versie van Ehsan Jami steunde. Ayaan Hirsi Ali werd door hem gesteund in haar islamhaat. Er is alleen nooit iemand opgestaan die Van Gogh heeft kunnen laten zien dat de islam niet zo slecht was als hij dacht. Van Gogh heeft in zijn laatste minuten waarschijnlijk gedacht: ‘Zie je nou wel. Het zijn echt allemaal mafketels die niet tegen kritiek kunnen die moslims.’ Het valt mij sowieso veel vaker op dat moslims over het algemeen slecht tegen kritiek kunnen. Er zijn heel weinig moslims die gewoon accepteren dat niet iedereen denkt zoals zij. Dagelijks proberen mensen mij er van te overtuigen dat ik niet zo sceptisch moet zijn over de islam. Dit terwijl ik mij tot de islamitische gemeenschap van Nederland reken en mijn kritiek op de moslims niet extreem is. Lees verder op DeJaap >>>

Door Willem Bosch - Er huist een diepgewortelde en begrijpelijke weerstand in bijna iedere Nederlander rondom de discussie Zwarte Piet. De voornaamste reden dat niemand het echt wil hebben over afschaffen is dat het zo walgelijk correct is. Alsof er niet grotere problemen zijn in de wereld. Alsof je nou echt niks beters te doen hebt dan azijnpissen over zoiets pietluttigs en onschuldigs als Pedro de Pakjespiet. Zwarte Piet is gênant, daar is iedereen het wel over eens. Leg het hele gebruik eens uit aan een buitenlander en het bochtenwringen kan beginnen. En het is eigenlijk ook wel grappig, zo’n koloniaal residu dat elk jaar terug komt. Wie het uitlegt aan een Amerikaan kan het bijna niet laten zich een beetje trots te voelen op ons eigenaardige maar authentieke volksfeest. Liever ons onschuldig jaren 50 racisme dan die commerciële blaaskaak van een Kerstman. Die hele discussie over groene en blauwe pieten hebben we achter ons gelaten in de hypercorrecte jaren 90 samen met Ad Melkert en Hanneke Groenteman. Dan worden tijdens de intocht in Dordrecht vier mensen aangehouden. Een filmpje op internet laat zien hoe iemand nogal hardhandig door vier agenten tegen de grond wordt gedrukt. Een zwarte man. Op zijn T-shirt staat ‘Zwartepiet is racisme.’ Hoe haalt zo’n man het in zijn hoofd een kinderfeest te verstoren? Waarom schrijf je niet een brief naar de tweede kamer? Open een petitie. Begin een partij. Blijf in ieder geval weg met je ongemakkelijke mening voor onze kinderogen. Alsof je rustig ligt te zonnen op een naaktstrand en er plotseling een man in driedelig pak naast je komt zitten. Plotseling voelt iedereen zich erg bewust van zichzelf. Awkward. Zwarte Piet is een ronduit racistisch gebruik. Dat weet iedereen. Maar er bestaan een aantal argumenten tegen het afschaffen. Argumenten die bij nadere beschouwing geen stand houden. Lees verder op DeJaap >>>

Door Corine van den Houten – “He lul, je staat op een invalidenparkeerplaats, hoor!” Dit – of woorden van gelijke strekking – hoort ‘ie vaker. Vrijwel dagelijks eigenlijk. Hij trekt zich er inmiddels niets meer van aan. Reageert er zelfs nauwelijks meer op. Ik keek er – heel naïef – nog wel van op, toen ik voor het eerst met hem mee reed. “Met je dikke asobak. Ze slepen je zo weg hoor, ken ik je garanderuh.” En daarop volgende nog een eloquent “eikel dat je er staat”. Heel beheerst wijst ‘E.’ mij erop dat je in Nederland best invalide mag zijn, maar niet in een Porsche. Dat kan natuurlijk niet. Echt niet. Je mag overtuigd kreupel zijn in een Swift, in een 205, in een Polo, in een 440, in een Yaris, vooral in een Agila, zelfs in een Multipla (soort zoekt soort immers), nog net in een Passat, maar beslist niet in een Carrera. Beetje in een Porsche rijden als fysiek uitgedaagde, zeg. Schandalig. Dat is natuurlijk niet bedoeling. Dat doe je gewoon niet. Dat is slechts voorbehouden aan de mensen die in het gelukkige bezit zijn van benen die wel goed functioneren. Lees verder op Asfalt.DeJaap >>>