Afrikanofiel, enthousiast Alpenfietser, Ajax en WVHEDW fan, Inholland IT-er. Bijlmer. Links
Deze persoon is ICT’er en mede verantwoordelijk voor de brakke beveiliging van de InHolland-websites. Bovenstaande tweets zijn een reactie op de publicatie van het feit dat de InHolland-websites zo lek zijn als een mandje. Als het niveau van deze tweets gelijk staat aan het niveau van de InHolland-ictkennis dan is alles volkomen te begrijpen. Waarschijnlijk heeft hij zijn ICT-kennis dan ook opgedaan bij een InHolland-cursus via de Theo-route. Ik kan nog maar één ding aanraden: zoveel mogelijk televisies in je auto inbouwen.
10 Responses to “Nieuwe InHolland-faal: de ICT-medewerker”
Sorry, the comment form is closed at this time.
Het leven van een columnist is zwaar. Nu snap ik eindelijk je aanwezigheid bij Teeuwen, wat ontspanning kan je wel gebruiken – evenals bier.
Zag je trouwens voorbij komen bij TRS.
Ook mooi.
Sjoop FTW!
Die Vreeken gebruikt een ava van Al Bundy of lijkt dat maar?
LOL @ Coon.
Na deze faal zal die sowieso niet meer dan schoenenverkoper worden.
Kijk, als blogger, niet zelden brenger van slecht nieuws, moet je tegen een stootje kunnen.
Dat stootje, liefst inhoudelijk becommentarieerd ontbreekt, hier.
Als je dus iets kunt, daardoor ook iets bent, dan moet je er als een betonblok bovenop gaan zitten.
Zoals Mart Smeets vanmorgen bij Eva Jinek.
“Oh…. Mart!!”
Afrikanofiel? Nee echt…
Willibald Wonder’s Requiem.
Mag ik wat doekjes voor het bloeden van u? Ja, dank u, dat is wel voldoende. Wat zegt u? Oh, nee, ik zal de doekjes er niet omwinden nee, ik zal het u duidelijk maken, want waarachtig, mijn beste vriend, ik ben dood. Ik ben dood! En toch denk ik dat ik besta, en u hoort het, ik denk het, Cogito Ergo Sum, besta ik nog? *
——————–
Als je dood bent valt er nog heel wat te beleven. Dat merkte ik toen ik dankzij Splinter’s genadeslag, die daarmee het door Fetmann en Ome Ger’s ingezette werk afmaakte, boven mijn versgedolven graf bleek te zweven. Tot mijn verassing had ik een verhoogd bewustzijn, zodat ik meteen wist dat de dure mahoniehouten kist een bijdrage was van een Zwitserse zakenman op doorreis. Ik had ook gezien dat Fetmann iets eerder op het kerkhof was verschenen en het deksel van de kist had opengewrikt om er met zijn 9mm Sig Sauer P-232 nog even snel een vol magazijn in te ledigen, gewoon om zeker te zijn van de zaak.
Tot mijn verassing was de belangstelling groot, ik zag Ome Ger met zijn aktetas, Splinter die notities leek te maken, Conan in een driedelig pak dat hem gek genoeg goed stond, en een rondspringende kikker die zich in extase tegoed deed aan de prachtige blauwzwarte vliegen die de kist begonnnen te verlaten, hetgeen Fetmann duidelijk op de zenuwen werkte, venijnige hieltrappen uitdelend naar onze groene vriend. Ook was er een witte Porsche die op veilige afstand aan de rand van het grasveld was geparkeerd. Verder zag ik nog een aantal vrouwen die ik niet kon thuisbrengen maar gezien hun lichaamsbedekkende kleding moslima’s zouden kunnen zijn. Soms weet je tijdens je leven dus kennelijk niet wat je allemaal oproept.
Net toen de grafdelvers kwamen aanlopen om hun definitieve klus te klaren klonk er een aanzwellend gegrom. Iedereen keek in de richting van het geluid en er viel een eerbiedige stilte. HIJ stapte uit de Hummer die met draaiende motor, alle lichten aan en de deuren open, met loeiende airco en de verwarming voelbaar op 10, bleef staan terwijl uit de speakerboxen op vol vermogen mijn favoriete song donderde: http://tinyurl.com/c8d2ckd
Niemand zei iets toen hij zonder een woord te zeggen naar het graf liep, de laatste slok uit een blikje Grolsch nam, het op de kist neerzette en er ziijn brandende sigaar in stak. Iedereen wist, een grotere eer was niet mogelijk, ZIJN speeksel op jouw graf, eternity!!!!
Al die die tijd had ik kunnen rondzweven maar toen de Hummer wegreed begon er een onzichtbare kracht aan me te trekken, steeds sterker en steeds sneller. Ik verdween in een ziedende draaikolk en na een schijnbaar tijdloos moment naderde ik een steeds sterker wordend licht. Naderbij komend zag ik een onafzienbare ruimte waarin zich ontelbare zielen zoals ik bevonden. Centraal was er een Arena-achtige ruimte en toen ik nog dichterbij kwam begon ik vertrouwde beelden te zien. Ik zag de Heilige Paternotte, Sint Smaling, de Aartsengel Gyurka en vele andere uitverkorenen die zich jubelend en dansend om ZIJN troon bewogen, waar HIJ zat met zijn blikje Grolsch en een uitgedoofde sigaar . “Mooi dat je er bent ouwe, ik heb een vuurtje nodig, zorg er eens voor” klonk zijn vertrouwde stem. Ik tastte in mijn zak maar vond slechts een vulpen en toonde hem die. “Meer heb ik niet” zei ik bedeesd.
Iedereen lachte, hij stak zijn duim omhoog en stak zijn sigaar aan met de vlam die er uit kwam, haalde een tweede sigaar uit de lucht en bood mij die brandend aan. “Die vulpen krijg je niet voor niets, je moet hem verdienen” zei hij. “Maar ik ben toch dood ?” merkte ik op.
Hij grinnikte, “Wie schrijft die blijft, dat weet je toch, je tijd was nog niet om, als anderen je omleggen telt dat niet, dus je wordt teruggestuurd. Hopsakee, er tegenaan!” Iedereen lachte en ik voelde hoe de kracht opnieuw aan me begon te trekken, maar voordat ik opnieuw verdween in de ziedende draaikolk hoorde ik hoe zijn bulderende lach het universum deed galmen van leedvermaak …. MUHAHAHAHAHAHAHA!!!………………
* Bert Brussen: Uit “Overleven-1″ 02-09-2011: Bert’s Elinea Column: http://tinyurl.com/3unmpy3
Ik draag alleen tweedelige maatpakken als ik een kist draag. Veel te heet anders.
Ik was, ondanks alles toch maar verschenen, streelde de achterkant van Willibald’s oor.
Alsof je niet jezelf bent, maar je spiegelbeeld. Alsof je de onwerkelijkheid van jezelf bent. Zei ik zacht.
Fettman op wiens gezicht gelukkig weer wat kleur was verschenen, waarin de ooglap een zwart wak veroorzaakte, kwam door een van de grafgalerijen naderbij. Spiegel? Zei hij. Wir befinden uns hier, meine Herren, für das Grabmal von Willibald, der erste Kunstmensch. Simsalabin! Applaus. Bloemstukken.
Het handtekeningen uitdelen verviel die dag.
@9 LOL!