jun 032012
Ik zag ineens voor me hoe oplettende blikken van Kamerleden tijdens debatten veranderen in glazige desinteresse als Esther Ouwehand of Marianne Thieme spreken over meer dan centen.
Lees de open brief van Tofik Dibi exclusief op DeJaap.nl >>>
19 Responses to “Open brief van Tofik Dibi”
Sorry, the comment form is closed at this time.
Mensen die hun mededelingen met een “strijdbare groet” afsluiten bezorgen me altijd een onbehaaglijk gevoel, kan niet precies uitleggen waarom.
Als er nou nog “Strijdbaar Groen” had gestaan …. maar ook dan ….neu.
We leven in een geïndividualiseerde en gemondialiseerde technocratie en meritocratie. Dat is gewoon een feit. Idealisme verandert daar niets aan. De gevestigde partijen weten niet beters te verzinnen dan meer van hetzelfde, nu ook weer met Dibi. Hopeloos, verzin iets nieuws.
Prima ome ger. Iets niews. Godver, waar is die editknop? Waar was ik? Oh ja. Iets nieuws. Ik hang aan uw lippen.
Ja Ome Ger, verzin eens een list, als u begrijpt wat ik bedoel, met uw welnemen.
Mwahh, ontbrekende editknop is inderdaad een grote ergernis, duurt nu al bijna een half jaar, valt bijna niet te rijmen met de onweerstaanbare opmars van Brussen’s overige filialen.
Of, ome ger,gewoon een dictatuur. Ik geef even en voorzet.
Tien dode kindertjes in een krotwoning in Oude Pekela.
Een burgemeester in een clownspak, die uitlegt dat het niet de schuld van de overheid was.
Mannen met donkere zonnebrillen die alles en iedereen in de gaten houden.
Bijvoorbeeld, ik hoorde er drie jaar geleden over en was benieuwd naar de resultaten. Die zijn er nu:
http://chicago.cbslocal.com/2012/02/09/new-program-offers-high-school-dropouts-a-second-chance/
Er is ook een project waarin leerlingen betaald krijgen (niet veel, hamburgerfliptarief) om in de schoolbanken te blijven, maar kan het nergens vinden. Iemand in de VS bedenkt zoiets en dan doen ze het gewoon. Omdat men ziet dat het een probleem is (50% uitval in arme wijken en dan heb je het over vmbo-niveau) en dat probleem op schooldistrict of gemeentelijk niveau wordt aangepakt. Dat soort innovatieve grassroots-oplossingen worden in NL van bovenaf kapotgepolderd, met de beste bedoelingen dat wel.
http://cleveland.cbslocal.com/2012/02/13/cincinnati-high-school-paying-students-to-come-to-school/
Hebbes, 14% maakt nu hun school af dus je moet iets verzinnen.
Op het gevaar af dat ik aan het vlunken ben….Wij hebben in NL een serieus probleem met schooluitval onder Turkse jongeren in d grote steden. Wat doen we…werk- en leerPLICHT voor IEDEREEN (mag niet discrimineren he). Kansloos, zoek de probleemgroep op, creëer mogelijkheden en laat ze zelf die kansen pakken, desnoods met een beetje dwang. Schooluitval is maar één voorbeeld.
Dat type innovatieve maatregelen komt hier niet of nauwelijks tot stand omdat de burger alleen maar naar de (rijks-)overheid voor oplossingen kijkt. Logisch, als je zelf iets verzint wordt het toch van bovenaf kapotgepolderd.
Ome ger, als ik uw wens mag samenvatten: ik vergeet bewust financiële beloningen voor jongeren- geld maakt namelijk meer kapot bij jongeren dan je lief is. Creëer een soort onderwijs, waarbij het grootste gros van de leerlingen met plezier naar school gaat.
‘Een school* waarbij er voorwaarden worden geschapen voor kinderen en jongeren, van pak ‘m beet nul tot achttien jaar, om zich in vrijheid te ontplooien naar eigen aard en aanleg.’
Vrij van indoctrinatie dus.
ome ger uit mokum,
Politici houden zich angstvallig vast aan hun ideologie. Hoe mank die ideologie ondertussen ook is wordt dat gezien als het enige vaste gegeven in een constante stroom van koortsachtige verandering en groei. Eenvoudige en praktische oplossingen vormen een regelrechte bedreiging voor hun idiologie, dan laten ze een groepje Turkse schooluitvallers liever verrotten omdat de oplossing onrechtmatig verkregen is.
De schooluitvalproblemen in Amerika zijn weer anders dan hier, wat daar vooral speelt is dat de publieke scholen ontzettend slecht zijn. Daarnaast speelt de desintegratie van het gezin een megafactor.
In 1965 werd 93% van alle kinderen geboren binnen het huwelijk. Tegenwoordig is dat nog maar 59%. Vrijwel alle maatschappelijke problemen hangen hier meer samen; schooluitval, geweld en criminaliteit, tienerzwangerschappen, psychische problemen en (voor Amerika interessant) overgewicht.
Pffff. Altijd weer die getallen en percentages. Zwart, blank. Man, vrouw. Dik, dun. Getrouwde ouders, ongetrouwde ouders. Hokjesgeest.
Facts don’t lie.
Niet echt Snebbert. Of een kind uit een eenoudergezin komt schijnt weinig uit te maken (Pinker, the blank slate), mits de moeder een netwerk om zich heen verzameld heeft. Dat bij veel eenoudergezinnen dat netwerk ontbreekt creëert dan die samenhang, maar het is nog steeds geen causaal verband.
Volgens mij komt het trouwens door het luisteren naar rapmuziek.
Ik wil niet meteen een hand in m’n broek…..
Ger ik heb het over Amerika. In eenoudergezinnen is daar minder geld en vaker armoede, meer armoede = meer misdaad. Minder geld betekent slechter voedsel in huis dus vaker ziek en dik, minder aandacht/liefde, minder tijd voor huiswerk, kinderen zijn vaker alleen en worden dus niet in de gaten gehouden en gaan in de buurt etteren hierdoor verloederd de buurt. De kans dat een kind van een eenoudergezin psychische hulp nodig heeft is bijna 400% groter.
Het is het falen van het welvaartsmodel. Zie ook het werk van Thomas Sowell. “The black family, which had survived centuries of slavery and discrimination, began rapidly disintegrating in the liberal welfare state that subsidized unwed pregnancy and changed welfare from an emergency rescue to a way of life”