Onlangs was ik op een festival. Een beeldend kunstenaar demonstreerde daar zijn kunnen. Hij maakte bronzen beelden door grote stukken brons aan elkaar te lassen. Ik vroeg hem of dat er dan op neer kwam dat hij dus voor een beetje beeld maanden lang in een of andere loods niets anders doet alleen maar lassen. De hele dag lassen. Dat klopte. Hij wees naar een enorm beeld dat hij had meegenomen. Maanden laswerk. Dodelijk saai monnikenwerk leek mij zo. Ik vroeg ook of hij ooit subsidie had ontvangen. Hij zei dat hij kunstenaars die subsidie ontvangen een beetje lachwekkend vond. Hij zei dat hij heel riant kon leven door de verkoop van zijn beelden. Hij moest er dan ook heel hard voor werken, die kunst waarmee hij zichzelf heel riant kan bedruipen.
6 Responses to “Notities: 22 juli”
Sorry, the comment form is closed at this time.
Zomergasten kijken dat is pas saai monnikenwerk, maar het moet gebeuren. Vort slijp je potloodje, trek je comfy harembroek aan over 20 minuten gaan we weer los.
Kunst is in leven blijven, dus aan wie moet de kunstenaar zijn kunst(je) kwijt?
Ik was ook op dat festival: http://www.deranwright.com/yahoo_site_admin/assets/images/gnome1.51154841.gif
Ger we kijken Zomergasten, stil nou. Henny komt heeeeeeeeeeel langzaam een beetje los.
Och ja. Als een timmerman een raam maakt dat niet sluit wordt ‘ie ontslagen. Als een kunstenaar troep maakt waar de honden geen brood van lusten krijgt ‘ie subsidie. Als je dit vreemd vindt ben je een domme rechtse populist. Voilà, artistiek Nederland.
Hoewel ik begrijp wat je bedoelt Apotheker, zijn een timmerman en een kunstenaar op kwaliteitsniveau, niet met elkaar te vergelijken. Een goed raam is te beoordelen op basis van objectieve criteria. Een kunstwerk, soms op de gebruikte gereedschappen en materialen na, zelden. De persoonlijke smaak van de meeste burgers, 99,9% is niet in staat zijn om een goed gemaakt raam danwel een kunstwerk te beoordelen, mag m.i niet doorslaggevend zijn.
Ik ken wel wat timmerlieden die ook indirect hun baan/bedrijf aan subsidie hebben te danken, maar ook kunstenaars die ervoor kiezen in volstrekte armoede, maar in intellectuele rijkdom, kunst te maken die maar door weinig mensen wordt gewaardeerd.
Net als in andere branches drijven veel bekende kunstenaars vaak mee met het ‘ons kent ons-systeem’.
Leven en laten leven is namelijk in de meeste gevallen een zaak van ‘gunnen’. Verlies a.j.b. niet uit het oog dat je door dat systeem ook op hoogte bent van die ‘troep’.