Het goede aan GeenStijl.nl is dat mensen daar beelden kunnen zien die afkomstig zijn uit De Hel (ook wel bekend als “de realiteit”). Neem bijvoorbeeld dit filmpje. Een meneer moet wachten voor een openstaande brug. Wachten voor openstaande bruggen komt veel voor in Amsterdam, er zijn daar veel bruggen. Wachten is kut maar een brug die openstaat kan niet ineens weer dicht. De wachtende zal dus rustig moeten wachten. Elke activiteit om het wachten te bekorten is volstrekt zinloos. Toch vindt de meneer in het filmpje dat niet. Hij denkt dat het bedreigen van een verkeersregelaar er voor zorgt dat hij ineens minder lang hoeft te wachten. Dat is zo ongeveer hetzelfde als een weerman bedreigen omdat het regent. Vervolgens wordt hij ultra-agressief en slaat hij at random aan het bedreigen. Allemaal omdat de brug openstaat en hij moet wachten. Let goed op wat hij vervolgens zegt: “Het is niet verstandig in deze tijd om je met anderen te bemoeien. Krijg je alleen maar problemen van.” Dat is een waarheid. De waarheid van De Hel (ook wel bekend als “de jungle”) is dat de straten worden geregeerd door agressieve meneren, zonder dat er wetsdienaars met een geweldsmonopolie zijn te vinden om de straten uit handen van agressieve meneren te trekken. De meeste mensen weten dit al lang en bemoeien zich inderdaad nergens mee in De Hel. Ze laten het allemaal gelaten over zich heenkomen. Terecht. Zo’n agressieve meneer kan namelijk ook een kampioen kickboksen zijn of iemand die een pistoolmitrailleur tevoorschijn haalt en de trekker overhaalt. Dat soort zaken zijn in Amsterdam inmiddels net zo gewoon als bruggen die open staan. Het is goed dat dankzij GeenStijl mensen nu eindelijk zelf eens een kijkje kunnen nemen in De Hel (ook wel bekend als “de werkelijkheid”). Misschien dat nu ook progressieven en andere naïeve mensen gaan inzien hoe dit land er werkelijk voor staat: een jungle waar op de openbare weg de rechtsstaat al lang is weggevaagd door het recht van de sterkste.
31 Responses to “Notities: 27 juli”
Sorry, the comment form is closed at this time.
Elke stad kent honderden van dit soort gastjes. Nooit gecorrigeerd, ze komen overal mee weg.
In kleine dorpjes vol roomblanke mensen gebeuren nog veel ergere dingen dan dit hoor.
Ja daar wordt zelfs met belasting gefraudeerd…
En de overhangende bomen van de buren gesnoeid. Ik wil maar zeggen.
Wat kun je hier nu eigenlijk aan doen? Ik heb een tijd lang dit soort gasten benaderd met dezelfde agressie als die ze zelf tentoonspreiden en dan bonden ze eigenlijk altijd wel in. Zulke helden zijn het nou ook weer niet als ze alleen zijn, net als die toneelspeler (geef die man een ‘fokking gouden kalf!’) uit het filmpje.
Punt is, hebben ze daar nou wat van geleerd? Ja, dat één op de honderd brave Hendriken soms wat minder braaf kan wezen als je hem maar lang genoeg treitert. Beperkt risico, zeker als je zelf met zijn drieën of meer bent. De enkele keer dat ik eens fysiek door gepakt heb, zal er ook wel niet toe geleid hebben dat hij er een beter mens door geworden is.
Dan kan je zo iemand nog belachelijk gaan maken, maar wat schiet je daar mee op? Hij loopt dan nog gefrustreerder rond. Het enige dat ik nog wel eens wil proberen, is zo’n gast straal negeren. Dus in bovenstaand voorbeeld de verkeersregelaar weghalen en vertellen dat hij niet in discussie moet gaan met zo’n mafketel en tegen de scooterrijder zeggen dat hij zich niet druk om moet maken om een gefrustreerd mannetje en ondertussen op geen enkele wijze blijk geven van het bestaan van die agressieveling. Ik ben benieuwd wat het oplevert.
In dit specifieke geval is het nog wel makkelijk om de debiel aan te wijzen. Maar wat ik zo jammer vind *emo-voelspriet-modus aanzet* is dat de sfeer in de stad vaak zwanger lijkt van dit soort gedrag.
Hoe doen kikkers dat nou: hun wangen opblazen en wie het hardst kwaakt wint?
Kwaad worden, hier een voorbeeld. http://www.youtube.com/watch?v=2LtlbN9uTWI&feature=player_detailpage#t=82s
Piggy you are fired, fired, fired !! http://www.youtube.com/watch?v=o9JeytBMLdc&feature=player_detailpage#t=57s
Ome Ger, dit soort lui benaderen is een risico, ook als ze in hun eentje zijn. Voor hetzelfde geld zijn ze dus kickbokskampioen en trappen ze je been van je lichaam of schieten ze je dood. Je zult de eerste niet zijn. Een aantal jaar geleden hield een hoofdagente, Claudia Cevat, buiten dienst een Antilliaan aan omdat hij gevaarlijk reed en moest het met de dood bekopen: headshot. Ze had geen eens de kans om wat te zeggen.
Dat is de realiteit. Wij denken misschien nog in termen van “proportionele agressie”, een klap of een scheldpartij en daarbij blijft het, maar in de hel, de jungle van de realiteit geldt dat allang niet meer. Daar telt alleen nog eten of gegeten worden. Het is extreem. Het is alsof de beschaving zich achterwaarts weer van ons afwentelt en we meer en meer teruggaan naar onze afkomst van primaten.
Vraag mij niet waarom. Bij de allochtoon is het wellicht zijn agressiecultuur maar wat is het dan bij de autochtone hooligan die een pistoolmitrailleur trekt omdat iemand hem vraagt opzij te gaan? En wat mankeert de boerenzeun van 19 in een Friesche disco als hij iemand een bierglas in zijn gezicht duwt omdat die iemand “verkeerd kijkt”?
Ik zit alweer lang in de media. En al heel lang volg ik het binnenlands nieuws dagelijks. Elk weekend is het weer hetzelfde. Extreem geweld, doden om niks, geweld tegen politie en hulpverleners. Het is al jarenlang elke maandag vaste prik. Het is ronduit beangstigend. Uitgaansgebieden veranderen in serieuze warzones alleen zijn de daders heel gewone mensen, met keurige banen en opleidingen, die kennelijk uit het niets zo extreem gewelddadig worden dat ze niet meer onderdoen voor gurreillastrijders in burgeroorloggebieden, zij het dat ze geen vuurwapens hebben en niet voor een ideaal strijden maar om absoluut niets.
Maar voor wat vechten ze? Waar worden ze zo krankzinnig agressief van dat ze het er voor over hebben iemand dood te trappen en hun eigen leven en dat van een ander voorgoed te verwoesten? Is dat ook “cultuur”? Van de onopgevoede en laagintelligente achterstandsmarokkaanse jongere met roots in de Rif kun je dat zeggen ja. Maar hoe zit het met de rest?
Het komt uit het niets. Alsof ze bevangen worden door een agressie die ze voorheen niet kenden. Zonder rem, zonder enige grens of rationaliteit. Een bloeddorst die nog het meest doet denken aan een valse hond of een moederbeer met jongen die zich bedreigd voelt. Met dit verschil dat er geen dreiging is.
Mij beangstigt het. Mij beangstigt het heel erg. Die angst heb ik sinds Karst Tates (ook geen achterstandsallochtoon) zijn Suzuki Swift doelbewust op mensen inreed, om geen enkele reden. Mij beangstigt het dat iemand als Tristan van der Vlis zijn legale wapenarsenaal gebruikt om een winkelcentrum uit te moorden. Om niks.
Sinds enkele jaren reageer ik niet meer op verkeershufters. Dat kost me moeite, ja, maar ik word liever ontrecht gesneden op een zebrapad door een klootzak zonder dat ik daar op reageer dan dat ik het met de dood moet bekopen. Voor mij hebben de sterksten in de jungle al lang gewonnen. Mij hoor je niet op straat. Bekijk het maar lekker.
Hier op het Rembrandtplein staat vanaf de donderdagavond de ME-bus paraat. Net als op het Leidse. De grote bekende clubs hebben gepantserde ruiten en vroeger hadden de IT en de Roxy zelfs gepantserd glas voor hun vitrines met aanplakbiljetten.
Ziekenhuizen in grote steden zijn al lang beveiligd met kogelwerend glas (een ziekenhuis!) alsof ze in een oorlogsgebied zitten. We leven in en land waar vrede heerst maar tegelijkertijd moeten we ons verdedigen alsof het oorlog is. En dat vindt niemand raar? Er is niemand die zich daar zorgen over maakt? In wat voor samenleving leef je als ziekenhuizen uit angst voor agressie zich met kogelwerend glas en bewakers moeten beveiligen?
Een regiodisco als de Matrixx in Nijmegen (waar al eerder een portier is doodgeschoten) heeft standaard betonnen palen voor de ingang staan zodat er geen auto’s de voorpui in kunnen rijden.
Afgelopen week werd er gereld in de binnenstad van Rotterdam: de relschoppers waren geweigerd aan de deur van de Baja Beach Club. Hun geweld was zo zwaar dat winkelruiten die waren beveiligd met stalen rolluiken het alsnog begaven. De politie kwam pas toen de rellen alweer waren afgelopen.
Dat is de realiteit. Dat is de jungle. De Hel is waar mensen “gezellig stappen”.
Nee, ik bemoei me op straat niet met ruzietjes en opstootjes en aso’s spreek ik al helemaal niet aan. Ik negeer en loop door. Ik heb geen zin om op straat dood te gaan voor niets.
Stop Bert. Stop. Kijk even hier: http://www.tbsinfo.nl/tbs
De eerste TBS’ers dat waren schooljongens die een ruit hadden vernield van een school waar zelf niet op zaten.
Kijk Dries eens zwaar aan de vernegerinnemelk zijn: http://www.telegraaf.nl/jsp/foto_window.jsp?id=http://images2-telegraaf.nl/multimedia/archive/01032/Dries_Mertens_1032643q.jpg&caption=Dries%20Mertens%20op%20de%20voorgrond,%20met%20negen%20van%20zijn%20ploeggenoten.%20©right=twitter%20&artid=12638619&artsec=psv&artparsec=Telesport&arttit=FOTO%20Mertens%20met%20zijn%20bodyguards
Misschien is dit soort geweld en dan met name in het weekend wel een automatisch gevolg van de enorme welvaart die voor de meesten hier zo vanzelfsprekend is.
We zitten in een trein die steeds harder gaat rijden en die maar één kant op gaat. Niemand vraagt zich af of hij wel mee wil rijden, de meeste mensen hebben als doel of ideaal nog slechts materiële zaken voor ogen.
Tot op zekere hoogte is het dan misschien logisch dat alle andere mensen minstens je concurrenten en misschien zelfs je vijanden zijn. Wat mij namelijk opvalt bij agressie en geweld op straat is dat de dader zich vaak beperkt voelt in zijn rechten of zich zelfs aangevallen voelt terwijl er meestal niets meer aan de hand is dan een lichte frustratie zoals bij onze vriend voor de brug. Op de één of andere manier zoekt hij de schuld van die frustratie bij alles en iedereen behalve bij zichzelf en is hij niet in staat om die frustratie een plek te geven waar de meesten van ons gewoon als makke schapen wachten tot de weg weer vrij is. In dit geval is het een primaat met primaire functies maar zoals Bert zegt, in het weekend zijn het vaak ‘normale’ mensen met opleiding, baan, gezin die schijnbaar om niets ontsporen. Alleen alcohol of een lijntje verklaart voor mij dit soort excessen al lang niet meer.
Al weiger ik de verschillende incidenten als een trend te zien, de toename en de verharding zoals Bert die schetst moet ik beamen.
Zelf kies ik er al een tijdje voor om die jungle meestal te mijden. Vanuit de eigen woning is de wereld aanzienlijk overzichtelijker en dan vooral met 26 letters voor mijn neus om de hele wereld van commentaar te voorzien.
Zo, nu eerst wandelen met de hond, ik werd net al in m’n enkels gebeten, gevalletje zinloos geweld…
Ik denk inderdaad dat stijgende en dalende welvaart een reden is ja, maar het verklaart alleen de enorme agressie niet. Dat mensen die zich stelselmatig vernederd en uitgebuit voelen uiteindelijk schijt hebben aan regels snap ik. Maar dat is toch wat anders dan welvarende middenklassers die tijdens het uitgaan zomaar iemand doodtrappen. Die agressie lijkt dus als een soort demon uit het niets te komen. Alsof het van buiten komt, als een virus.
Steeds meer mensen mijden de jungle trouwens. Discotheken en clubs hebben het steeds moeilijker omdat “anders uitgaan” (met vrienden thuis zitten, kleinere kroegen, etc.) steeds populairder wordt. Hier in Amsterdam gaat vrijwel niemand nog in het weekend uit en zeker niet naar de pleinen. Dat staat echt gelijk aan domheid en ranzigheid. Als je zegt op zaterdag naar het Leidseplein te gaan wordt je net zo uitgelachen als dat je zegt naar een concert van de Toppers te gaan.
Zelf was ik al een kluizenaar anyway, dus mij kreeg je sowieso al niet naar buiten, al helemaal niet in het weekend omdat dan De Hel verandert in een soort Levende Nachtmerrie in De Hel.
Misschien komt het omdat we als soort nog maar heel kort leven zoals we nu leven en valt de agressie zoals bij die welvarende middenstander gewoon te verklaren uit het feit dat onze adrenaline eigenlijk op een andere manier moeten inzetten dan we nu doen, namelijk in een split second beslissen of we vluchten of vechten. Vooral die laatste uiting is in onze samenleving meestal -terecht- ongewenst.
Ik voel die aandrang overigens zelf maar zeer zelden, de enige situaties die ik me kan voorstellen zijn als ik in contact treed met helpdesk x, klantenservice y, overheid, gezondheidszorg, politie, brandweer, douane, verzekeraars, jehovah’s (Jehovahs?), alle andere religieus verdwaalden, mensen met kinderen, hondenbezitters, mensen met een caravan én niet te vergeten mensen die bij een all-you-can-eat gelegenheid op de vraag of het naar wens was als antwoord geven: “ja, ik zit vol.”
Slechts bij deze groepen voel ik vaak die blinde agressie en de diepe behoefte om te versplinteren, te verbrijzelen en te vernietigen. De enige reden dat ik dat niet in de praktijk breng is voor mij niet meer of minder dan dat ik andere mensen zoveel mogelijk probeer te behandelen zoals ik zelf graag behandeld wil worden. Als iedereen dat zou doen zag de wereld er heel wat aardiger uit.
Uitgaan doe je met je eigen mensen tegenwoordig, je loopt niet meer de stad in maar je kiest zorgvuldig een evenement uit online, vervolgens kom je daar vaak gelijkgestemden tegen. Zo stond ik afgelopen woensdag(!) nog lekker te daggeren in de Baja, helaas werd het feest voortijdig afgebroken.
“welvarende middenklassers die tijdens het uitgaan zomaar iemand doodtrappen.” dit is wel een beetje overdreven (uitzondering), uiteindelijk zijn het vaak jonge gastjes die over de schreef gaan, zij die opgefokt door bier (en coke, en pillen) zich niet kunnen inhouden. Ik vind de opkomst van de agressie (uit het niets) doordeweeks en op straat zo beangstigend.
Misschien zit er wel een ‘afstandsbediening’ op mensen die het plotselinge excessieve geweld kan verklaren. Valt daarbij te denken aan vormen van ‘mind-control’? Er leeft nog een zanger die wekelijks, nee dagelijks nog zingt over ‘Brown sugar’, en is geridderd.
Maar wat ik in een vorig comment vertelde was dat er ‘vroeger’ ook sprake was van mensen die een spoor van geweld achterlieten in bijvoorbeeld de horeca. Inclusief moord en doodslag. Er ging veel meer de doofpot in toen en de geweldenaars bouwden na hun straf -soms met TBR, een anoniem nieuw leven op. Dat is nu bijna niet meer mogelijk. De media, zeker GeenStijl maar ook andere bloggers (vraag je maar eens af of er toen meer of minder censuur was) zitten er tegenwoordig direct bovenop, duiden of denken te duiden en dat werkt uitvergrotend, bepaalt mede de stemming in het land en daar wordt het Openbaar bestuur knap nerveus van weet ik uit ervaring.
Dat verklaart eigenlijk een boel, de wereld is kleiner geworden door toedoen van media en internet in het bijzonder. Het gevoel van onveiligheid is voor het grootste deel aangepraat door de overheid, versterkt door de media. Als ik een kop lees die zegt: ‘Nieuwe Batmanfilm breekt bezoekersrecord ondanks bioscoopdrama’, denk ik dat de journalist verantwoordelijk ervoor, niets begrepen heeft van het brengen van nieuws terwijl tegelijkertijd veel mensen onbewust een verkeerde conclusie trekken uit zo’n bericht.
Verder denk ik dat we ontvankelijker zijn dan we denken voor stofjes in de lucht zoals adrenaline, we worden er snel door aangestoken en nemen het over wat bijvoorbeeld een ‘opgefokte sfeer’ kan verklaren die plotseling ergens hangt. Als je dat combineert met de behoorlijke drukte overal in de steden, zijn er al snel excessen die overigens meestal worden afgedaan als op zichzelf staande incidenten terwijl de (over)bevolking m.i. een belangrijke oorzaak is van stress en gevoel van onveiligheid bij veel mensen.
Klopt allemaal undundip. Voor alles wat er gebeurt, zijn meerdere scenario’s te bedenken.
Het ligt er maar net aan hoe groot, of hoe klein, je wereld is.
Mensen, een maandje afscheid. Wij gaan naar ons buitenverblijf KUKKIDALA!
KUKKIDALA!
Een maandje Bodrum, zul je bedoelen. Que tristessa, Mwahh2, zó leeg dat ik vol van schiet.
en, nee, ik ben ‘er’ niet vergeten, het was een subtiele poging om een archetypische Turk te imiteren
Mehmet Pahmuk…
Gedicht: Snebbert 28/07/2012
To be famous is so nice
Suck my dick
Kiss my ass
In limosines we have sex
everynight with my famous friends
Nice…
Suck my dick
Kiss my ass
so nice . . .
VIP area. . .
Frank… Frank Sinatry
Dat filmpje van die brugnaffer die daar zo onbehoorlijk staat te doen – godbetert hier twee straten vandaan – maakte me hels. Miljoenmiljard kudo’s voor die scootergast die, anders dan ik, gewoon die trekpop de waarheid bleef zeggen. Wat dat aangaat ben ik even laf als Bert, murw geslagen, geen zin meer, comfortably numb. Maar je zou zo’n gozer toch godverdomme met z’n scharrige Golfje zo van die brug afkenkeren, manmanman.
Dat gezegd, apen zullen er altijd zijn. Alleen lijkt het inderdaad wel of er nu meer apen dan ooit rondlopen, óók latente primaten en vinex kastmakaken. Wat mij helpt om dit soort gedrag te begrijpen, is een inzichtje dat ik ooit opdeed bij een discourse studie. Vrij vertaald: de bron van elk geschil (bij uitbreiding ruzie/geweldsexplosie) is een fundamenteel verschil in standpunten, hoe impliciet en onuitgesproken die ook kunnen zijn.
Voorbeeld: jij vindt jezelf een aardige, leuke jongen. Prima, is jouw mening/standpunt. Maar dan slingert er opeens iemand ‘kkflikker!’ naar je hoofd. Dit standpunt, de aanname dat je een terminaalzieke homosexueel zou zijn, is dusdanig in conflict met het standpunt dat je zelf aanhangt, dat je je geroepen voelt om te reageren. Om het geschil te beslechten en voor eens en altijd duidelijk te maken dat jij wel degelijk een aardige jongen bent. Dat kun je met een discussie doen en – hier scheiden de schapen zich van de bokken – met geweld.
Terug naar die brug. Rashid is boos op een BOA en belooft ‘m dood te maken als ‘ie niet sjnel de brug weer laat zakken. BOA poept in zijn broek en Rashid loopt intens tevreden met zichzelf terug naar zijn waggie en solliciteert ondertussen naar bijval en/of complimentjes. Maar in plaats dat beaamt wordt dat de BOA een mongool is, wordt hij nu zelf een mongool genoemd. Ziehier een conflict. Rashid is ervan overtuigd dat ‘ie zojuist het enige goede heeft gedaan en gaat eerst praten. Als die scootergast dan bij zijn standpunt blijft, volgen intimiderende poses aannemen en het onvermijdelijke dreigen. Valt me nog mee dat ‘ie niet is gaan slaan – als je al zover over het randje bent, maken die paar klappen ook niets meer uit.
Een conflict ontstaat dus als je zelfbeeld/recht wordt aangetast. En hoe groter je zelfbeeld/recht, hoe groter het conflict. Is je zelfbeeld/aanspraak op niets gebaseerd (uiterlijkheden/dom denkwerk), dan zul je weinig argumenten hebben om de discussie aan te gaan, en ben je eerder geneigd te dreigen en te slaan. En laat Nederland nou toevallig ramvolzitten met leeghoofdige David Guetta-wanabees en van domheid kronkelende Christina’s. Wat je nu ziet is nog maar het begin, we gaan een regelrechte strontstorm tegemoet.
beaamd
stop de tijd
Rashid kent maar een standje als hij zijn zin niet krijgt en dat is; gefrustreerd reageren. Al dan niet met intimiderend schelden erbij. Ik heb een nogal zwak ontwikkelde emo-kant dus ik rationaliseer dit soort situaties kapot (uitkomst: de-escalatie). Maar het beste effect krijg je als je volledig omgekeerd het verwachtingspatroon reageert zoals die gozer op Dumpert. http://www.youtube.com/watch?v=HoMLQYa7rw0
Deze link is beter http://www.dumpert.nl/mediabase/28215/ba18b3a2/had_je_een_probleem_.html/
oneindig briljant die gozer. Die hele setting ook, dat heuptassie en die onverholen agressie. Heb het filmpje minstens 100x bekeken, in periodes elk jaar weer.
Volgens mij een Dumptert classic. Btw, ik kijk Altman’s Short Cuts nu, wat een cast. http://www.imdb.com/title/tt0108122/fullcredits#cast