‘Ik word met grote regelmaat belaagd door een vijandelijk leger allochtone observanten’

Door Sarah Sluimer – Als ik mijn boodschappen doe in Amsterdam-Oost voel ik me met grote regelmaat belaagd door een vijandelijk leger allochtone observanten die me duidelijk maken hoe mijn borsten er uitzien in mijn jurkje, dat mijn mond – per ongeluk – een beetje open staat waardoor ik kennelijk de suggestie van gewilligheid uitstraal en hoe ik loop. Ik draai – kennelijk – als een bezetene met mijn kont. Een wandelend beeld ben ik. Een object waar iedere interpretatie van seksuele beschikbaarheid op kan worden losgelaten. Iedere notie van anonimiteit, opgaan in het winkelend publiek, is dan ook uitgesloten. Tot in de winkels word ik gevolgd, soms zelfs aangeraakt. Een aai over mijn wang, een kneepje in mijn kont. Zelfs een vluchtige aanranding om half een ‘s nachts, terwijl ik wachtte op het stoplicht, door twee jongens op een scooter, kreeg ik voor mijn kiezen.Tot ik in deze wijk ging wonen, voelde ik me zomaar een vrouw. Versierd op reguliere momenten, soms heerlijk nagefloten, sexy wanneer ik dat wilde. Nu word ik keer op keer in de publieke ruimte gewezen op het feit dat ik een vrouwtjesdier ben en dat vrouwtjesdieren slechts in enkele gevallen eerbaar zijn. Rust is kennelijk alleen gegund aan degenen die zwaaiend met een ring om hun vinger of door middel van allerlei andere lichaamsbedekkingen de straat betreden.

LEZEN! Op VK.nl >>>