DOOR HANS VAN WILLIGENBURG (NIET DIE VAN TV) - Noem me een middelmatige zak met onvoldoende kracht en doorzettingsvermogen om het juiste knopje te vinden, maar ‘s morgens staat de wekkerradio in ons huishouden consequent op Radio 1 afgesteld en word ik achterna gezeten door het jachtige stemgeluid van Lara Rense, die een onverzadigbare honger heeft naar het opblazen van nietszeggende feitjes, het interrumperen van haar inziens te traag sprekende of redenerende geïnterviewden en het kapittelen van iedereen die iets sympathieks zegt of begrip probeert te kweken voor het huidige kabinet. Hoewel ik de leeftijd van de bedaagdheid ruimschoots heb bereikt, is mevrouw Rense bij mij in staat de laatste restanten van een moorddadige inborst te prikkelen. Haar verslaving aan de voortdurend knetterende conversatie, niet zelden door haar valse insinuaties gelardeerd met extra vonkenregens, is dermate allesoverheersend dat ze, in haar drang naar het creëren van nieuwe krantenkoppen en belangwekkend nieuws, zelfs in staat zou zijn rond het smeren van een boterham twee contraire kampen te creëren, ieder met hun eigen visie op de scherpte van het mes, de richting van het smeren en de hoeveelheid te gebruiken boter of margarine. Hiermee ontzeg ik mevrouw Rense niet dat ze kwaliteiten heeft (zoals hierboven geschetst) die in de huidige nieuwsindustrie extreem gewild zijn (het adagium ‘nieuws is entertainment’ past haar als een tweede jas), maar wel dat het luisteren naar haar presentatietempo en interviews voor de luisteraar niet noodzakelijkerwijs bijdraagt aan een gezond gevoel voor verhoudingen.
Bart Nijman
DOOR SAM GERRITS - Thomas Van Aaltens nieuwste roman, De Schuldigen, is al weer even uit. Hoewel dit het zesde boek van de Amsterdammer is, is hij nog relatief onbekend. De kans bestaat dat u nog nooit wat van hem gelezen hebt. Onterecht, want uit Van Aaltens oeuvre blijkt keer op keer dat hij William S. Burroughs en James G. Ballard niet alleen gelezen, maar ook begrepen heeft. Als schrijver blijft hij in die traditie overeind. Recensente Elsbeth Etty schreef over zijn debuut, Sneeuwbeeld: “Hij vertelt een goed gestructureerd verhaal… keihard en pijnlijk, maar overtuigend … Van Aalten is een van de meer interessante schrijvers van zijn generatie.” Dat zich dat nu vertaalt naar een plaatsje op de shortlist voor de AKO Literatuurprijs, ligt in de lijn der verwachting. Ik ontmoet Thomas van Aalten in een café in de Weesperbuurt, vlakbij een metro-uitgang. Hij zit breed glimlachend voor me, biertje in de hand.
Door Bart Nijman
“Het is de vraag of een fatsoenlijke staat kunst moet subsidiëren. Kunstsubsidie kan worden opgevat als onwenselijk paternalisme van de overheid.”
Arnon Grunberg roept om meer anarchisme van kunstenaars om middelmatigheid op basis van het draagvlak van de dictatoriale meerderheid te omzeilen. En dat is een goed punt. Vandaag op de voorpagina van de Volkskrant.
DOOR MIKO FLOHR - In een interessante reactie op mijn kritiek op zijn stuk concludeert Jelle Menges dat ik me vooral beperk tot een wat simpele electorale analyse – terwijl we politiek toch vanuit idealen zouden moeten bedrijven. Nou geloof ik heel erg in idealen, vooral in links-progressieve, en ik vind dat Menges mijn verhaal iets te gemakkelijk wegzet als een cynisch electoraal sommetje. Ik meende zelf dat ik een punt maakte over sociaal draagvlak voor bepaalde standpunten en dat punt maakte ik natuurlijk primair omdat ik zelf in die standpunten geloof, en omdat ik vind dat er weinig reden is om standpunten waarin je gelooft te verkwanselen omdat ze losgezongen zouden zijn van de sociale (en electorale) werkelijkheid als dat niet eens zo is. Kortom: ik vind niet dat ‘we’ als linkse partijen te ver zijn doorgeschoten op de progressieve as, en ik waan mij in het gezelschap van een flink deel van het electoraat. Maar laat ik dan, om Menges gerust te stellen, ook een wat inhoudelijkere reactie geven op zijn betoog. Lees verder op DeJaap >>>
DOOR BART NIJMAN
“Osama bin Laden had, zoals iedereen weet, de zware verantwoordelijkheid verdeeldheid en haat te hebben gezaaid onder de mensen, waarbij hij de dood veroorzaakte van tallozen en de godsdienst misbruikte voor deze doelen.“
Aldus Federico Lombardi, woordvoerder van het Vaticaan. Klein goocheltruukje: leest u die quote nog eens, maar vul dan waar ‘Osama bin Laden’ staat eens ‘Het Vaticaan’ in. Tadaaa! De zin klopt nog steeds.
DOOR BART NIJMAN - Goedemiddag en welkom aan boord van deze Boeing 737 van Wilders’ Warmelanden VakantieVluchten, gespecialiseerd in ongewenste enkele reizen naar uw eigen land van herkomst. Om te voorkomen dat u onze annuleringsverzekeraar Joram van Klaveren (PVV) zenuwachtig maakt door massaal te weigeren om gedwee in uw stoel te blijven zitten, hebben we u voor de zekerheid geboeid. Om uw vlucht verder zo oncomfortabel mogelijk te maken, serveren wij niet alleen rubberen kipfilet en veel te zoute pinda’s, maar hebben wij u ook een kap over het hoofd getrokken. Zo zijn wij er van verzekerd dat turbulentie het enige risico is dat onze crew (en asielwetgeving) tijdens deze vlucht loopt. Helaas zijn wij genoodzaakt om deze maatregelen te nemen, omdat de uitvoering van ons uitzettingsbeleid anders in gevaar komt. Dat levert rapporten (PDF) op die tot ontevreden reacties leiden, hetgeen onze incompetentie met betrekking tot het omgaan met ongewenste vreemdelingen alleen maar onderstreept. Wij vragen uw begrip voor deze situatie en gaan er van uit dat ons handelen door u geaccepteerd wordt als noodzakelijke bureaucratische maatregel. Rest ons u een prettige vlucht en een succesvol hernieuwd verblijf in uw eigen land te wensen. Cabin crew, please be seated and prepare for takeoff.
DOOR BART NIJMAN
Dit is Francisco van Jole (VARA) die achter elke Hollandse bierbuik een gevaarlijke PVV’er zoekt.
DOOR BART NIJMAN – Vrijdagfilosofie: kun je iemand natrappen die al dood is? De ambassade van Iran in Den Haag probeert het in ieder geval wel bij de Damsmeuler van woensdag. Deze Iraniër voelde zich blijkbaar dermate bedreigd door het regime in zijn eigen land, dat hij zich gedwongen zag asiel aan te vragen in Nederland. Alsof het hier zo goed toeven is voor vluchtelingen. Na herhaalde afwijzing van zijn asielaanvragen werd de situatie voor hem blijkbaar zo benauwend, dat de arme drommel geen andere oplossing zag dan zich richting een centraal punt in Amsterdam te begeven, zich te overgieten met iets brandbaars en er een aansteker bij te houden. En wat doet de Iraanse ambassade vervolgens? Nederland de schuld geven in een persbericht (.doc): “It seems that the Netherlands as a country of immigrants should display a sense of responsibility for the improvement of the inappropriate situation of immigrants who are seeking better life in this country.” (duiding). Kent de koran eigenlijk ook een ‘oog om oog, tand om tand’-principe? Als in: Iran een half-Nederlandse drugsmevrouw ophangen, Nederland een Iraanse burger zo gek maken met onze paarse krokodillen-bureaucratie dat-ie zichzelf in brand steekt? Hoewel, het is maar hoe je er naar kijkt. Je kan ook zeggen dat het 2 – 0 is voor Iran. Zij een crimineel en een afvallige van het regime armer, Nederland een dubbel trauma rijker.
DOOR BART NIJMAN - Dat de Nederlandse politiek, of het nou regering of oppositie is, één grote compromiskliek is die maling heeft aan wat mensen buiten de Haagse kaasstolp eigenlijk willen, werd weer eens duidelijk toen Jolande Sap de regering groen licht gaf om politieagentje te gaan spelen in Kunduz. De linnen tasjes willen internationaal meetellen, wuiven alle wensen van hun achterban weg en gaan eens lekker mensenrechten uitdelen in Afghanistan. ‘Dat kan D66 beter, qua opportunisme en bureaucratische doortastendheid’, dacht EU-meisje Marietje Schaake. “Terwijl de EU nu eindelijk een no-fly zone heeft ingesteld om de mensen in Libië te beschermen, laat het ondertussen de bevolking in de rest van de regio in de steek. De EU moet consequent blijven en overal opkomen voor bescherming van mensenrechten”, pleitte zij in Brussel. Wil Marietje bommen op Bahrein? Jagers naar Jemen? Schieten in Syrië? Nee, Marietje wil de regeringen in die landen KEIHARD in de gaten gaan houden met ONAFHANKELIJKE WAARNEMERS. “Het is essentieel dat misdadigers verantwoordelijk worden gehouden voor hun daden, dat is de enige weg voor een stabiele en rechtvaardige toekomst”, dagdroomt Schaake. Sgoed Marietje, we wachten wel tot ze uitgevochten zijn en dan gaan we heel hard FOEI! roepen. Mensenrechten, de nieuwe papieren tijger.
DOOR BART NIJMAN - U behoort tot de demografische groep die zich de ‘breedste schouders’ mag noemen. U vormt, zoals dat in CBS-taal heet, een cohort van mensen die zowel in financiële als in morele zin dit land boven water houdt. U verdient het gros van het BNP omdat u een diploma heeft gehaald en hard werkt, terwijl u aan de andere kant niet of nauwelijks in aanmerking komt voor subsidies, toeslagen en andere dure (financiële) steun. Dat kunt u namelijk allemaal zelf. Bovendien bent u welopgevoed: u houdt zich aan de letter van de wet, waardoor u ook op dat vlak niet voor extra druk op de samenleving zorgt. Tenslotte consumeert u lekker veel en dat stimuleert de economie. Al met al doet u het op alle fronten best lekker. Anders gezegd: u mag dus niet klagen. Maar waarom eigenlijk niet?
DOOR BART NIJMAN - Minister van BuZa Uri Rosenthal, de helft van het geriatrische cabaretduo Hillen & Rosenthal, heeft een hele luie manier om zijn werk te doen: gewoon zorgen dat je van zo min mogelijk zaken op de hoogte bent. Als dat onverhoopt een keer verkeerd uitpakt, zeg je gewoon ‘sorry, I tried, echt hoor, lukte gewoon niet’ en ga je over tot de orde van de dag. Dat noem je dan een leermomentje. Hij kwam er mee weg en deed het bij monde van vrindje Hans Hillen een paar weken later zelfs nog een keer. Voila, de methode werkt feilloos. Dus weet Uri Rosenthal zogenaamd ook niet hoe Wikileaks-gevangene Bradley Manning in zijn eigen land Amerika behandeld wordt. Dat deze voormalige militair het volgens vele vrij beschikbare bronnen zeer slecht heeft, is hem niet bekend. Is immers een Amerikaanse aangelegenheid, toch? Maar als de VS om uitlevering van Wikileaks-medewerker en Collateral Murder-decryptor Rop Gonggrijp zouden vragen en Uri zou daar gewoon ‘OK, hier is-ie’ op zeggen, moet je dan niet IETS beter op de hoogte zijn van wat hem te wachten zou kunnen staan? Neuh, dat proces is wat Ongewisse Uri betreft ‘met voldoende waarborgen omkleed’. Denk daar nog maar eens aan als de campagne Stilstaan bij Vrijheid donderdag wordt afgetrapt. Leermomentje van vandaag: leermomentjes uit het (verre) verleden bieden geen garanties voor de toekomst. Bah.
DOOR BART NIJMAN - Het verdrijven van dictators uit Irak. Bommen op grottencomplexen in Afghanistan. Een vliegverbod boven Libië. Uiteindelijk draaien de wereldwijde militaire acties van het Westen maar om één ding: hoofddoekjes. De bron van alle kwaad. De klap in het gezicht van vrijheid en mensenrechten. De smoordoek die de democratie probeert te verstikken. We kunnen ijskoud en keihard constateren: zonder hoofddoeken zouden er geen oorlogen meer zijn. Die kopvodden zijn de bijl aan de stam van de wereldvrede. Er zijn bovendien sterke aanwijzingen dat de hoofddoek verantwoordelijk is voor hongersnood, het verdwijnen van het regenwoud én de gaten in de ozonlaag. Zelfs Allah (oorlog zij met hem) schijnt een hoofddoek te dragen. Gelukkig kunnen we altijd nog terugvallen op de superieure christelijke moraal. Dankzij Bijbelse normen en waarden vinden velen hun kracht om de strijd aan te blijven gaan met het kwaad dat kopvod heet. Bijvoorbeeld in Volendam, waar men vuur met vuur bestrijdt als het op klederdracht aankomt. Een betere wereld begint met wapperende haren, zegt het katholieke Don Bosco College. Dus mag de 15-jarige Imane Mahssan, tegen de wil van de Commissie Gelijke Behandeling in, geen hoofddoek meer opzetten op school. En de rechter zag dat het goed was. Weer een stapje dichter bij de christelijke wereldvrede!
DOOR BART NIJMAN - Een dikke villa in Mozambique voor onze hooggeëerde Oranje adel, dat vroeg eind 2009 te veel van de fatsoensnormen van Jan Peter Balkenende. Maar op lokale schaal in eigen land boeken Wim-Lex en zijn Argentijnse schone wel succes op vastgoedgebied. De regels naar je hand zetten in eigen land, zonder daarbij op de ziel van hongerige Afrikaantjes te trappen, is immers veel makkelijker. Dus komen drie boerderijen op het koninklijke landgoed De Horsten (voor de tweede keer) niet in aanmerking voor de status van gemeentelijk monument. Dat betekent dat de Oranjes hun adellijke gang kunnen gaan met hun plannen om de boerderijen te slopen, nieuwbouw neer te zetten, dat te verpachten en eindelijk eens wat peso’s over te houden aan het verliesgevende stukje natuurgebied. Want zelfs het best gesubsidieerde toneelgezelschap van Nederland moet anno 2011 op de kleintjes letten. Gelukkig is er één uit de VVD getrapte redder van Beschermde Dorpsgezichten die dapper stand houdt tegen de dwingende wil van de Oranjes. Is de Nederlandse bureaucratie sterk genoeg om zelfs het koningshuis te stoppen? “Ik vind dat de procedures bewaakt moeten worden”, aldus Ben Paulides op Radio 1.
DOOR BART NIJMAN – Goedendag, u spreekt met Peter Vandermeersch/Bas Heijne/Elsbeth Etty/willekeurige andere NRC-redacteur. Ik begrijp dat u uw abonnement op NRC Handelsblad heeft opgezegd omdat we een maatje kleiner zijn geworden, klopt dat? Nou, zo makkelijk komt u dus niet van ons af. We bellen om u over te halen terug te komen. Is uw abonnement de eerste drie maanden gratis. Weet u wat, als bonus gooien we die met de nodige poeha aangekondigde wisselcolumn er uit. Niemand kent Ton Elias, Jolande Sap is geen Femke Halsema en van die PVV’er van een Martin Bosma wordt u toch alleen maar chagrijnig. Wij weten ook wel dat u NRC natuurlijk niet leest om de mening van andersdenkenden te horen. Nee, u wilt vooral uw eigen gelijk bevestigd zien en daar moeten wij niet mee gaan fucken. Wat zegt u? Oh, u blijft abonnee? Mooi! Dan is dit misschien een goed moment om te vertellen dat uw favoriete avondkrant binnenkort ’s morgens op de mat zal vallen. Ziet u, we krijgen onderhand toch in de gaten dat we van die internetcowboys niet gaan winnen. We blijven bij onze leest en gaan gewoon weer ouderwets De Volkskrant pesten.
1 vraag nog, meneer Vandermeersch. Waarom belt u alle papieren abo-annuleringen terug en hoorde ik helemaal niks toen ik mijn digi-abonnement opzegde?
DOOR BART NIJMAN – Mark Rutte. Markie Mark. Onze vrolijke, piano spelende en schijnbaar door moeders nog regelmatig in de watten gelegde premier. Veertigplus en single, dat kan dus niet in Nederland, ook niet anno de 21e eeuw. Het gezin is ook in 2011 nog altijd de hoeksteen van de joods-christelijke samenleving. Singles van boven de 25 moeten we niet willen. Zeker kinderloze singles niet. Dan is er iets mis. Zo’n vlotte jongen, in zo’n voorbeeldfunctie, alleenstaand? Nee toch? Daar móet meer achter zitten. Of-ie homo is, vragen sommigen zich derhalve wel eens semi-hardop af. Cabaretiers doen dat want dat is haha lachen en toch heel onschuldig allemaal, de PvdA en de VARA doen het in een één-tweetje tijdens verkiezingstijd en nu doet Onno van Buuren, webredacteur van FNV Vakcentrale, het ook. In een een über-suggestieve column, gebaseerd op flinterdunne argumenten, afkomstig van een dubieuze bron (“een homoseksuele kennis die het had van een ‘zeer betrouwbare bron’ in Den Haag”), op een semi-socialistische website. Natuurlijk wel met een dikke disclaimer er onder, zodat Onno van Buuren tóch mooi een boel onzin kan verkopen op een vakbondswebsite. Bijvoorbeeld dat Rutte bang is voor reacties uit het buitenland. Dat homo’s ‘voor je het weet weer bij een ander in bed rollen’. Zelfs dat de megacontracten van Shell en Unilever in gevaar komen als Rutte openlijk uit de kast komt (lolwut?). Dat Onno van Buuren (ex-PSP, ex-D66) die disclaimer als webredacteur zijnde waarschijnlijk zelf onder het roddelrubriekje gezet heeft, doet er verder niet toe natuurlijk. In zijn column is hij columnist. In zijn disclaimer is hij webredacteur. Duidelijk verschil. Trouwens, het is wellicht wat suggestief en er zijn géén heldere argumenten bij te verzinnen, laat staan een betrouwbare bron, maar als je naar een foto van Onno van Buuren kijkt… Hmm…
Let wel: columns zijn geen nieuwsberichten! De schrijver mag zijn fantasie de vrije loop laten, en overdrijving (de ‘hyperbool’) is een bekende stijlfiguur voor columns. En het spreekt voor zich dat de columnisten op strikt persoonlijke titel schrijven. Hun meningen geven dus NIET het officiële BB-standpunt weer.
DOOR BART NIJMAN – Peter Breedveld was ooit een goede, scherpe weblogger. Op Frontaal Naakt beschreef hij de multiculturele samenleving op een stijlvolle manier die boven alle discussie leek te staan. Prikte zowel aan moslim- als aan anti-moslimzijde drogredenen, geschreeuw en kansloze discussies door, in een schrijfstijl die bovendien een prettig soort autoriteit uitstraalde.
Toen twitterde hij een verkeerd begrepen grap. Iets over PVV´ers doodschieten. Vervolgens werkte hij zichzelf nog iets dieper in de nesten door te suggereren dat zelfs een ´mongool´ kon snappen dat het ironie was. Of sarcasme. Maar in ieder geval geen ernst. De Telegraaf pakte hem aan, GeenStijl ging daar nog even overheen. Overdreven en te hard? Wellicht. Maar toen Rutger Castricum de roze plopkap onder zijn neus duwde om een reactie te vragen, werd de interviewer van PowNed op verzoek van Breedveld buiten gegooid bij de VU. Ook dat was an sich nog begrijpelijk – Castricum kwam uit het kamp van de ´roze khmer´, zoals Breedveld GS en aanhang nu placht te noemen. Maar och, och, och, wat liet hij zich kennen. Continue reading »
Als er nu één land in Europa politiek volkomen de trappers is kwijtgeraakt, dan toch onze sympathieke noorderburen? In geen decennium tijd van gezapig en gedogend polderend gidsland geëvolueerd naar de democratie met de grootste jojoverkiezingen en met de grootste versnippering van het kiezerskorps. Nergens anders is het partijlandschap verdeelder, vliegen de zetels bij iedere verkiezing zo driftig heen en weer.
Nergens anders heeft een rauw populisme, terend op het onvermogen van een politieke klasse om de maatschappelijke wrevel tijdig te onderkennen en te ontmijnen, zo’n massaal succes kunnen halen. Wat eens de consensusnatie bij uitstek was, is nu een vulgair scheldland geworden, waar alles wat gezegd kan worden, ook maar meteen gezegd moet worden, waar verkeerd begrepen assertiviteit en hufterigheid het hebben overgenomen van beschaafdheid en beleefdheid.
Goedver. Lap, vlam, raak! Aldus sprak Yves DeSmet, hoofdredacteur van de Vlaamse krant De Morgen, in zijn eigen krant. Verdere context overbodig, de vlijmscherpe, door Rutte zelf uitgelokte rant is hier in zijn geheel te lezen.
Sjieke tassen-merk Gucci bestaat 90 jaar in 2011, maar om nou een dikgedrukt ‘90’ in de huid van je krokodillenleren schoudertassen en visitekaartmapjes te brandmerken, is wat al te makkelijk. Een wereldmerk als Gucci pakt het liever groter aan, al is ‘groot’ een relatief begrip: het Italiaanse modemerk heeft er voor gekozen om dé luxe-accessoire van het afgelopen decennium, het hippe damesautootje, van een Guccistempel te voorzien. Meer specifiek: in samenwerking met Fiat komt er een 500 by Gucci, exclusief online te bestellen want een dure handtas van een sjiek merk koop je tegenwoordig ook niet meer in de winkel. Iedereen kan namelijk dure franjes betalen tegenwoordig, je onderscheidt je pas als je overpriced hebbedingetjes nonchalant per iDEAL afrekent. Lees verder op Mode.DeJaap.nl >>>
“NRC Handelsblad gaat waarschijnlijk maandag 7 maart al over naar tabloid. Dat zegt uitgever Hans Nijenhuis. ‘Er wordt hard gewerkt en het gaat goed. Als het kan, beginnen we 7 maart, anders een week later.’ De lezer van NRC Handelsblad wordt vanaf zaterdag geïnformeerd over de veranderingen. De inhoud van de krant blijft hetzelfde, op de zaterdag na. Die krant moet meer ‘het weekeindegevoel’ uitstralen. Nijenhuis: ‘De inhoud pakken we ook aan, maar niet alles tegelijk. De krant is vooral van de lezer en die willen we niet van ons vervreemden.’”
Lolwut? Op 11 februari accepteert Nijenhuis dat NRC door de absurde prijsverhoging voor het digitale abonnement ‘misschien niet de krant voor iedereen [is]‘, vier dagen later zegt hij tegen Villamedia precies het tegenovergestelde als het om de omschakeling van broadsheet naar tabloid gaat. Ze zijn het spoor echt bijster in Rotterdam.
Er lijkt een taboe doorbroken te zijn in de schnabbelende modewereld. Zonder gene tekent de grootste creatieveling of modelieveling voor collecties waar zelfs Gordon zich voor zou excuseren. Parijs, september jongstleden. Ik bevind me op een paleisachtige locatie, hooggehakt en verblind door flitsers van fotografen nippend aan een luxe glas bubbels. De occasion (alsof er überhaupt een gelegenheid moet zijn om te nippen): een presentatie van een van de machtigste modemannen der aarde, Karl Lagerfeld. Voorheen was hij erelid van de obesitasvereniging, maar hij vertoont net als het gemiddelde catwalkmodel de laatste tijd een anorectische levensstijl – wat voor sommigen overigens helemaal niet negatief hoeft te zijn. Enfin, Karl dus. Hij showt ons door middel van een zelfgeregisseerde film een collectie die is ontstaan uit een samenwerking met het Italiaanse label Hogan. De hoofdrol in dit Razzy-waardige spektakel is weggelegd voor model/zanger/muze Baptiste Giabiconi, die in enige regelmaat aan de zijde van Karl acte de présence geeft. Giabicono is op zich geen straf om naar te kijken, maar alle aanwezige mode-oogjes krijgen direct een beroerte bij het zien van de kleding in de film. Maar was dat niet de reden dat we hier überhaupt aanwezig waren? Ja dus. Lees het artikel van Leslie Hornby op het GEHEEL NIEUWE Mode.DeJaap.nl.
Recente reacties