Bert Brussen

Je bent toch links en progressief als je je bezig houdt met het belang van de minder bedeelden? Zoiets was het toch? Maakt de VARA tegenwoordig nog tv-programma’s voor de gewone man? Soms wel, maar meestal niet. De omroep richt zich hoofdzakelijk op de mutual admiration society van de linkse intellectuelen. Niets op tegen natuurlijk, maar enigszins verwijderd van hun beginselen is het wel. Vecht de PvdA voor de verdrukte en gediscrimineerde medemens? In principe doet ze dat, maar niet als die met een klacht aankomt die niet politiek correct is en uit de onderbuik afkomstig. Dan toch maar even liever niet. Dus echt voor de gewone man zijn de VARA en de PvdA niet. Die gewone man zit namelijk vaak bij RTL en de PVV. Een half jaar geleden heb ik in de Volkskrant twee stukken gepubliceerd (‘We zijn op weg, het gaat goed met Nederland’ en ‘Vooruitgang voor allen is aanstaande’) waarin ik een lans probeerde te breken voor de waarde van de politieke partij die om mij heen redelijk algemeen werd verfoeid, bespot en beschimpt en dat is mij niet in dank afgenomen. Het feit dat mij kwalijk werd genomen dat ik gebruik maakte van het recht te stemmen op de partij die mij het minst tegenstond, alsmede het gegeven dat nu op mijn Wikipedia-pagina vermeld dient te worden vermeld dat ik een PVV-stemmer ben, bewijst dat de partij minstens controversieel te noemen is, zo niet sociaal verboden, in bepaalde kringen. Waarom eigenlijk? Omdat de partij zo verschrikkelijk rechts zou zijn? [...] De PVV slaat natuurlijk de plank geheel mis als het gaat om Europa. Had de partij een paar eeuwen geleden bestaan, dan waren ze waarschijnlijk tegen het samenvoegen van Noord- en Zuid-Holland geweest, met dezelfde argumenten. Daar echter waar de partij voorzichtig oppert dat bejaarden – toevallig het electoraat van de toekomst – misschien maar eens dezelfde rechten als gedetineerden zouden moeten krijgen, trekken ze aan een waardevolle bel waarvan wij allen het geklingel goed in onze oren moeten knopen. Bravo PVV!

Daar is hij weer: Haye van der Heyden. De vorige twee keren dat hij een pro-PVV opiniestuk in de Volkskrant schreef, werd hij door de mensen in zijn scene, de scene van theater, kunst en cultuur (ook wel bekend als de progressieve subsidiescene bestaande uit uitsluitend blanke hoogopgeleide mensen) heel verschillig en tolerant ruimdenkend afgeslacht. Een bekend theatermaker, hij maakte vroeger met een andere theatermaker veel televisiereclames voor het koffiemerk Kanis & Gunnik, noemde hem op Facebook “een echte fascist” en betrok daarbij doodleuk het feit dat de vader van Van der Heyden in de oorlog fout was: “Het fascisme zit kennelijk in de genen bij de Van der Heydens”, schreef de verschillig betrokken en tolerant ruimdenkende acteur die geld verdiende met televisiereclames voor een koffiemerk. En dat terwijl Van der Heyden niet eens perse achter de ideologie van de PVV staat maar als burger van een democratisch land gewoon meent het recht te hebben op de partij van zijn keuze te mogen stemmen. Waar hij uiteraard volledig gelijk in heeft. Maarja, de PVV, dat mag dus niet als je ook in de subsidiewereld zit. Dan moet je kapot. Het liefste openen de Grunbergjes (die Van der Heyden meerdere malen “gestoord” noemde op de Volkskrant-voorpagina) en Ramsey Nasrs een tijdelijk Auschwitzje om al die nare gebruikers van hun democratisch recht in te vergassen. Ze zijn namelijk enorm tegen uitsluiting snapt u wel? We zullen nu zien welke hartelijke en tolerante opvattingen de linkse progressieve subsidie-elite er nog meer op nahoudt. Want zomaar schrijven, in een open democratie als Nederland, dat je PVV stemt en dan ook nog toneelstukken kunnen schrijven of aan televisieseries van de publieke omroep meewerken kan natuurlijk niet de bedoeling zijn. Dan herkennen de “progressieve” autochtonen die wel weten wat de relevantie van kunst en cultuur is hun reflexen: die van geweld, uitsluiting en terreur. Alles wat anders is of een andere mening heeft moet kapot, want mensen die anders zijn en een andere mening hebben moeten welkom blijven zolang ze maar in ons politiek correcte straatje passen. Dat is inmiddels de essentie van “tolerantie” in Nederland.

Politici: krokodillen die janken van teleurstelling als de hulpkok van hun heerlijke hapje dit op het nippertje voor hun kaken wegtrekt.

Te onbekend dichter Wijnand Steemers. Op Facebook.

Daarmee zijn we ver verwijderd geraakt van het oorspronkelijke ideaal van de verzorgingsstaat: de garantie voor alle burgers van een beschaafd bestaan. De huidige, uitgedijde afrekencultuur is door en door onbeschaafd. De manier waarop we omgaan met dak- en thuisloze, met uitgeprocedeerde asielzoekers en vooral met hun kinderen, getuigt van een onaanvaardbare verruwing. […] de contouren van een barbarij liggen op de loer die politiek uiteindelijk ook de rechtstaat zal ondermijnen. Europa weet als geen ander werelddeel wat dat aan bloed en tranen zal kosten.

Met dinosauriërs blijf je lachen. Aangezien hun uitsterven een kwestie van tijd is, kunnen ze niet meer ophouden met de laatste adem uitblazen. Bovenstaand citaat is afkomstig van de hoogbejaarde Anton Zijderveld (128), emeritus hoogleraar sociologie. Het is diep tragisch: het tot hoogleraar schoppen en aan het einde van je bestaan niet meer argumenten hebben dan “als jullie je niet aanpassen aan mijn ideale linkse wereldbeeld verandert de wereld in een barbarij en zul je zien dat oorlogen enzo het gevolg zijn”. In de Volkskrant.

Moraliseren is het uitoefenen van narcisme zonder van jezelf te reppen.

Geen speld tussen te krijgen. Arnon Grunberg op de voorpagina van de Volkskrant.

I was bullied. It was awful. But I learned a lot. I learned how to cope. It taught me things: people are cruel, the world sucks. I grew up. Bullying=Suicide? Personally I blame the parents and an entire culture that indulges a childproof world where pain and losing doesn’t exist.

Brett Easton Ellis twittert zijn ergernis over de recente film Bully weg. In deze film wordt inzichtelijk gemaakt hoe pesten kinderen tot zelfmoord kan dwingen en hoeveel schade pesten kan aanrichten. Maar juist de Amerikaanse competitieve prestatiemaatschappij, de fascinatie voor geweld en het politiek correcte wegkijken van de harde Amerikaanse realiteit maken dat pesten een logisch onderdeel van de cultuur vormt. Meer op DeJaap.