Door Menno Spiro – Het CDA is een gezegende partij. Qua Bijbelkennis doet ze al gauw brons na SGP en CU. Niet verkeerd. Maar nu heeft het appèl waarlijk het licht gezien. Schoon gespoeld als een Augiasstal. Opgerot de smurrie en de afscheiding. Inclusief dwarsliggers als Ferrier of Koppejan. We kijken naar Bleker alsof ‘ie vergast in een grijper hangt. Geruimd heet dat in landbouwjargon. Rot op richting Boer Koekoek, naar de vergetelheid van de ponymishandelende quasipoliticus. Het CDA is nu een herboren partijtje. Fris en frank ChristenUnie-light. Een paar zeteltjes, niet noemenswaardig. Afstand gedaan van de macht en dus per definitie niet gecorrumpeerd. Onomkoopbaar. Niemand geeft er immers nog een cent voor. Zeker de man in bonus Jan Kees de Jager niet. Wat houdt dat eigenlijk in, een relatie met een man? Het voldoet te weten dat Jan Kees rally rijdt. Piloot is zelfs. Meer kan je toch niet verwachten van een bestuurder in een spilpositie. Zelfs de heimelijk rokende onbedaarlijk rechtlijnige Ab Klink kan daar niet aan tippen, en houdt zich wijselijk gedeisd. Neem het maar eens op tegen een superieure, onverslaanbare lijstaanvoerder als Sybrand van Haersma Buma. Favoriet bij per woord afgerekende stukjesschrijvers à la Bert Brussen (vzmh). Waarbij onbezoldigde ondergetekende vanwege vier keer woordwaarde in het niet zinkt: Sybrand van Haersma Buma – what’s in a name? Nothing. But money. Lees verder op DeJaap >>>
jun 152012