Door Miko Flohr – Lowlandsdirecteur Eric van Eerdenburg maakte vandaag op Eurosonic bekend dat hij Halbe Zijlstra in het vervolg de toegang tot het Lowlandsfestival ontzegt. Halbe is namelijk stout geweest, want Halbe gaat op cultuur bezuinigen en heeft allemaal hele nare dingen gezegd! Daarom mag Halbe van Meester Eric niet meer meedoen. Als Halbe eind augustus met rugzakje en tentje bij de poortjes staat, komt Halbe er mooi niet in en wordt Halbe onverbiddelijk teruggestuurd. Dat zal Halbe leren! Het is een bizarre actie. Dit is wat Van Eerdenburg zei: “Halbe Zijlstra en de zijnen hebben zich zo laatdunkend over cultuur uitgelaten, als die ooit willen komen kijken op Lowlands, dan sturen wij ze weer weg. Wegwezen!” Het zijn van die momenten waarop je je afvraagt wat iemand in godsnaam bezielt. Dat je tegen de bezuinigingen op de cultuursector bent, is volkomen begrijpelijk. Ik ben er ook niet voor. De plannen van het kabinet zijn verschrikkelijk in hun grofheid en ondoordachtheid, en zullen lijden tot een culturele en creatieve armoede die niet alleen onnodig is maar ook slecht voor het land. Het triomfalistische dédain van de verantwoordelijke staatssecretaris is inderdaad onbeschrijflijk en tenenkrommend. Dat je probeert mensen te overtuigen van je punt is dan ook volledig logisch. Maar dat je het vervolgens, als directeur van Lowlands, serieus in je botte kop haalt om je politieke tegenstander als een klein kind buiten te sluiten van het evenement dat je organiseert, is te zot voor woorden.Ik houd van cultuur, en ik heb sympathie voor Lowlands, maar hysterische idioten als [Eric] Van Eerdenburg kunnen we in het maatschappelijke debat echt missen als kiespijn. De zelfgenoegzame arrogantie waarmee alles dat niet in het weldenkende plaatje past wordt afgeserveerd en weggezet als minderwaardig en ondermenselijk doet in niets onder voor de wijze waarop ze bij de VVD en PVV neerkijken op die subsidieslurpende linkse Gutmenschen. Lees verder op DeJaap >>>
Door Miko Flohr – Harry van Bommel en Mariko Peters vinden dat de verwijzing naar slavernij op de Gouden Koets verwijderd moet worden, want zo’n afbeelding herinnert ons aan “een gruwelijke periode in de Nederlandse geschiedenis”. Het is een bizar plan. Er is vrij weinig reden om trots te zijn op het Nederlandse koloniale verleden, maar nog minder reden om te doen of het niet bestaat. Dat gebeurt namelijk al genoeg. Nederlanders hebben een lastige verhouding met hun verleden. We herinneren ons maar al te graag de roemruchte daden van onze voorvaderen in de Grote Opstand tegen de Spanjaarden. Piet Heyn en de Zilvervloot en Michiel de Ruyter op de Thames zijn iconische verhalen die nog steeds – mede – onze nationale identiteit kleuren. Daar staat tegenover dat we dat wat minder mooi past het liefst verbannen naar de marges van onze geschiedenisboekjes, of met de mantel der liefde bedekken. Het Nederlandse koloniale verleden is daar misschien wel het meest schrijnende voorbeeld van. Nog steeds spreken velen over de ‘politionele acties’ als ze verwijzen naar de bloedige oorlog die het Nederlandse leger kort na de eigen bevrijding in Indonesië voerde, en nog steeds stribbelt onze regering tegen als slachtoffers van door het KNIL aangerichte bloedbaden in de ‘Oost’ zijn aangericht – zoals deze week nog bleek in de rechtszaak over het bloedbad in Rawagedeh, die onze staat – gelukkig – verloor. Lees verder op DeJaap >>>
Door Miko Flohr – De PvdA moet weer een volkspartij worden, beweren Jelle Menges en Thomas Hendrikx in de Volkskrant. De partij zou toe zijn aan een ‘realitycheck en een grote schoonmaakbeurt’ om de partij definitief te bevrijden van ‘de culturele zweverigheid van de soixante-huitards’ en ‘de jubelklanken van de hippies van Nieuw-Links’ over immigratie en integratie. De PvdA moet de ‘de ideologie van het cultuurrelativisme en de ‘weg met ons’-mentaliteit definitief van zich afschudden’. Het is een fascinerend stuk om te lezen. Zelden een mooier overzicht gezien van hoe het luidruchtige deel van Nederland momenteel tegen de PvdA aankijkt. Alle vooroordelen komen voorbij. Wat dat betreft alle lof voor de auteurs: ze verwoorden glashelder wat ‘men’ zoal over de PvdA roept, zeg, de laatste tien jaar. Toch overtuigt het betoog niet. Belangrijkste minpunt: de auteurs stellen zich geen moment de vraag in hoeverre dat zo vaak en door zovelen opgeroepen beeld (nog) klopt met de huidige realiteit. Dan denk ik onwillekeurig aan iemand als Eberhard van der Laan. Denk ik aan een Lodewijk Asscher. Om nog maar te zwijgen van Ahmed Aboutaleb. Wouter Bos. En ja, óók aan Job – kopje thee – Cohen zelf. En dan denk ik: allemaal mensen met uitstekende, pragmatische en vooral genuanceerde ideeën over de sociale spanningen in Nederlandse steden. Allemaal mensen met een uitstekend track record bovendien. Geen van allen zwevende babyboomers of multicultifetisjisten. Laat staan hippies. Lees verder op DeJaap >>>




Recente reacties