Lees verder op DeJaap >>>

“ Beste DeJaap’ers,

Fraai is dat, een ban krijgen omdat Bert Brussen vindt dat ik iets heb geschreven dat niet door de beugel kan. Mijn comment is inmiddels zoek. Dat maakt de bewijslast onmogelijk.

Met andere woorden: ik vertrouw erop dat mijn ban zo snel mogelijk wordt opgeheven en Bert Brussen een standje krijgt.
Met vriendelijke groet,

Theo Ploeg

Hoi Theo,
Zoals gewoonlijk ben je aan het bazelen: de enige die DeJaap-redactiemail checkt ben ik, Bert Brussen.

Ik geef je een ban omdat je hbo-docent bent, omdat je een neo-marxist bent, omdat je een slecht journalist bent die geen verstand heeft van muziek, omdat je vegetariër bent en een prutser die, als hij zonder argumenten zit, telkens niet verder komt dan kinderachtige scheldpartijtjes als: “Bert Brussen met zijn iele stem”, “Bert Brussen was te dom voor de universiteit” en “Bert Brussen overschreeuwt zichzelf”. En verder gewoon omdat het kan en ik mij niet hoef te verantwoorden voor wat ik doe (ik ben tenslotte geen hbo’er…)

Ik geef je echter bovenal een permaban omdat je het waagde mij vals te beschuldigen van BEDREIGING. Ik laat me niet vals beschuldigen, al helemaal niet door “docenten” die “doceren” op “studies” die het wetenschappelijke profiel van een gemiddelde champignon niet ontstijgen.

Helaas ben ik zo dom geweest de originele comment te verwijderen (hbo-actie ja). Er is dus inderdaad geen bewijslast. Die is ook niet nodig om jou te permabannen. Ik permaban wat ik wil namelijk. Voor hbo’ers die alleen maar binnen kaders en via vaste regeltjes kunnen denken is dat wat lastig voor te stellen, dat begrijp ik, voor mij, een vrij denker die geleerd heeft voor zichzelf te denken, echter niet.

Wel is het jammer dat er geen bewijslast is. Ik had graag mijn advocaat eens op een mooi zaakje smaad en/of laster gezet. Zo met het duidelijk worden van fraude aan hbo-opleidingen was dat uiteraard een mooi topic geworden op Geenstijl: “Hbo-docent HvA beschuldigt redacteur valselijk van bedreiging”.

Overigens ben je op twitter wederom aan het liegen: zowel ik als @lalalalinder hebben gisteren geen “discussie verloren met een student”. Wij kunnen ons slechts herinneren dat een SCHOLIER kwam zwammen over “het recht op kritiek leveren” waarop wij konden volstaan met het antwoord: “Wij hebben daar geen recht voor nodig, wij bepalen zelf wel waar, wanneer en op wie wij kritiek leveren”. Verder was en dus geen discussie. jammer weer dat je ook dat niet snapt. Je hebt zelf je diploma met “competenties uit het bedrijfsleven” naar binnen weten te kletsen zeker?

Nou daag Theo Ploeg! Veel plezier nog met dodelijk saaie, keurig rechtlijnige neuzelstukjes schrijven voor muziekblaadjes en ander semi alternatief links gelul. Onze karavaan gaat weer gewoon verder. Wij zijn dan ook niet in loondienst bij een van de slechtere scholen van Nederland, dat scheelt.

Toedeloe!

” Aan: redactie DeJaap

hallo Bert,

Tja, ik kan er niet bij. Mijn vrienden en vriendinnen (ja, die heb ik) raden me af steeds met je te communiceren, maar ik geloof niet dat je werkelijk zo zuur bent als je overkomt. En doorgaans heb ik best mensenkennis, vind ik zelf. Anderen denken daar anders over. Maar goed.

Het begrip humor is jouw boze alterego blijkbaar vreemd? Suggereer ik dat je gisteren een discussie verloor van een student? Ja, zeker! Meen ik dat? Tja, die paar tweets waren nauwelijks een discussie te noemen. Maar jou ermee uit de tent loken? Lukt weer eens aardig.

De comment kan ik zelf ook niet meer reproduceren. Ik doe een poging:

‘Vreemde zet om mensen de gegevens van hun credikaart (wat is dat precies?) in te laten vullen. Nergens voor nodig ook. Ik gebruik altijd mijn echte naam wanneer ik een comment maak. Dat is een keuze. Bedreigd ben ik nog nooit, behalve door tweederangs muzikanten en Bert Brussen.‘

Zoiets toch? De ;-) staat er niet achter, maar wanneer je dit niet leest? Dan bezwijk je onder een totaal gebrek aan humor. En dan nog, Bert. Hoe vaak heb al gedreigd me ‘kapot te bloggen?’ Daar zit ik verder niet zo mee. Ik lees er de humor wel in. Dat verwacht dan ik ook van jou. Je bent een grote kerel, met een grote mond. Gedraag je daar dan ook eens na.

Wel erg jammer dat ik nu geen stukje krijg op Geen Stijl. Zo’n stukje is toevallig niet te koop, hè?

Mail je wanneer mijn ban is opgeheven?

vriendelijke groet,

theo

Reactie Robert Engel:

Beste Theo,

Om eerlijk te zijn interesseert jouw reactie mij geen ene mallemoer.

Verder nog iets?

Groet!

Reactie Bert Brussen:

Hoi Theo,
Wat Robert Engel zegt.

Doei Theo.

Onlangs stopte de Britse advocaat Tim Kevan met webloggen voor de gezaghebbende The Times Online. Reden was het feit dat The Times had besloten geen gratis content meer ter beschikking te stellen. Kevan, een gepassioneerd blogger, had weinig behoefte om te werken vanachter een paywall en gooide de handdoek in de ring. Hij blogt nu verder op zijn eigen weblog BabyBarista.com. Wat hem betreft zijn en blijven zijn teksten gratis: hij wil de wereld wat vertellen, niet rijk worden. Aangezien DeJaap ook een groot voorstander is van gratis toegankelijke content en DeJaap-bloggers doorgaans iets met de wereld willen delen, was het niet meer dan logisch dan deze gezaghebbende en populaire Britse blogger uit te nodigen voor een gastblog. Tim Kevan was enthousiast en stuurde het onderstaande stuk in. Wij zijn trots ook internationaal een podium te kunnen bieden.

Lees verder op DeJaap.nl >>>

Wat is dat toch weer de laatste tijd met de ingebruikname van het scheldwoord ‘Lolcat’? Feit is dat voor veel mensen, en dan vooral voor bezitters van gemankeerde katten, het (scheld)woord als zeer kwetsend wordt ervaren! Mijn kat, inmiddels bijna 8 jaar oud, is zeer zeker géén lolcat, lolcatz staan immers alleen op Dumpert.nl! Poekie is er een die is aangeraakt door een engeltje (zoals ik het graag uitleg). Een lieve kat, met een hart van goud. Kunnen veel katten nog een puntje aan zuigen. Oké, hij springt heel raar op en neer, kan alleen “I CAN HAZ PURRRRRRR” zeggen, komt langzaam mee en mankeert nogal eens een en ander maar heeft, net als andere ‘Normale’(?) katten, recht op RECSTPE!

De verzorging van een Rare Kat is een zorg, maar dan wel een dankbare zorg. Deze blog is dus zeker geen klaagzang, laat ik daar duidelijk over zijn! Rare Katten zijn niet zielig, en ook de bezitters ervan niet!

Ik kom het gebruik van het woord Lolcat dagelijks tegen op Twitter en pas ervoor om hier iedereen individueel op te wijzen! Zo liberaal ben ik dan ook wel weer. Neemt niet weg dat het mij niet verkeerd leek om mensen te wijzen op de kwetsende uitwerking van het gebruik van dit woord in de volksmond! Mensen in mijn directe nabijheid hebben hier ècht verdriet van! :-(

Denk vooral eens aan de kattenbezitters die nog maar net geconfronteerd zijn met een kattenjong waarvan net de diagnose bekend is gemaakt dat het een rare kat is! De roze wolk wordt dan iets grijzer en vervolgens krijg je te maken met ‘normale’ katten die elkaar voor ‘Lolcat’ uitschelden?

Dinsdagavond boekte het Nederlands elftal een historische 3-2 zege op Uruguay waardoor het team voor de derde keer de finale van een WK Voetbal haalt. Een knappe prestatie en een nieuwe ervaring voor jongere generaties, die ‘1974’ en ‘1978’ niet (bewust) hebben meegemaakt. Heel Nederland feestte zichzelf uit de voegen terwijl de zenuwen zullen regeren tot het laatste fluitsignaal geklonken heeft op zondagavond. Maar hoe moet dat nou als je géén liefhebber van het balspel en de bijbehorende gekte bent? De niet-liefhebber is nergens veilig voor de oranjehysterie.

Lees de rest van dit artikel op DeJaap »

Eindelijk, een nieuw handboek voor de online journalistiek. Ik zeg eindelijk, want meer dan 15 jaar de uitvinding van het internet leert de gemiddelde hboscholier of masterstudent journalistiek nog steeds veel te weinig over dit medium en de mogelijkheden daarvan. Sterker nog: meer dan 15 jaar na de uitvinding van het internet, geldt de internetjournalistiek voor de meeste gevestigde journalisten nog steeds als minderwaardig. Het internet is voor diverse oude media nog altijd niet meer dan een voetveeg waaraan ze de klonten provinciale klei die aan hun klompen kleeft kunnen afvegen. “Het internet”, dat is voor een beetje journalist van rond de babyboomleeftijd Latijn voor “toiletmatje”. Zo’n ding dat je voor drie euro bij de Blokker koopt dat altijd zo handig de niet afgeschudde druppels ochtendurine opvangt.

Iedereen die mij een beetje heeft gevolgd de afgelopen jaren, op het internet bedoel ik want daar kom ik wel eens, weet dat ik zelden tot nooit overdrijf. Ook nu niet. Ik maak hier zelfs een understatement want de haat tegen de internetjournalistiek, haat die wordt aangewakkerd door de gevestigde oud-mediale instituties, laat zich doorgaans het best omschrijven als tendentieus, ongefundeerd en no-de-loos kwetsend. Zulks kán heel succesvol zijn, van die stukjes vol ongefundeerde en kwetsende zinnen schrijven, maar zodra dit afkomstig is van mensen die leven met een dogmatisch principe dat zich het best laat samenvatten als: “De journalistiek is er om de democratie te redden en de journalistiek kan dit uitsluitend door middel van RESPECT en FATSOEN” wordt het toch een beetje sneu.

Als ik lees wat zelfbenoemde keizers en roergangers van thans vergane papieren glorie zich soms menen te moeten aanmatigen over het prachtige medium internet moet ik een beetje overgeven in mijn mond. Deze laatste ferme kwinkslag heb ik overigens niet zelf bedacht maar gestolen uit een column, die overigens ook over journalistiek ging, van ene Arjan Dasselaar. Het zal u weinig verbazen dat deze column online, en gratis, door iedereen kon worden gelezen.

Maargoed, laat ik gelijk doorkomen met wat voorbeelden, opdat iedereen weet waar ik het hier precies over heb. Het is niet mijn dagelijkse gewoonte al mijn scherp geformuleerde beweringen te onderbouwen met, ik noem eens wat geks, argumenten maar de nu volgende voorbeelden van internetjournalistiek hatende oud medialen dienen behalve ter lering ook ter vermaeck. Ik kan ze kort gezegd niet achterwege laten omdat het zulke leuke inkoppertjes zijn. Welnu, sidder en beef oh shagrokende gemeente:

- in het herexamen Nederlands voor de Havo van het jaar 2010 werden de examenkandidaten getrakteerd op een opiniestuk, oorspronkelijk gepubliceerd in 2009 de Volkskrant. Het stuk, geschreven door Roland Pelle en Willem van der Oest, gaat over de vraag waarom jongeren steeds minder kranten lezen. Ik citeer:

” Jongeren zijn zeker geïnteresseerd in achtergrond en opinie. Maar ze zijn vaak niet opgegroeid met onafhankelijke en kwalitatieve journalistiek. Hun informatie- bronnen zijn nieuwssites als ‘Nu.nl’, rommelsites als ‘GeenStijl’, bloggers en dergelijke.”

Let u vooral op het laatste gedeelte van de laatste zin: “rommelsites als geenstijl, bloggers en dergelijke.” Bloggers en dergelijke! Oftewel: de rest van het internet. Want dat is ook weer niet zo heul groot, dat internet. Je hebt volgens Pelle en van der Oest dus onafhankelijke en kwalitatieve journalistiek (welke media dat dan precies zijn staat er niet bij) en je hebt “De rest. Rommelsites, bloggers en dergelijke.” Tsja. Met zo’n wereldbeeld zal het nog wel even duren voordat Columbus het zal aandurven om naar de Oost te varen. Ach, wat valt er ook te ontdekken, iedereen weet tenslotte al lang dat de aarde het middelpunt van het universum is. Verdere ontdekkingsreizen zijn niet meer nodig: je hebt kwaliteitsjournalistiek en de rest “met weblogs enzo” zoals we Europa hebben, ook wel het centrum van de wereld genoemd, en het gebied achter de horizon waar barbaren, reuzen en draken wonen.

- Ander voorbeeldje. Wederom een tekstcitaat. Ditmaal uit het op scholen voor journalistiek nog immer als standaardwerk gebruikte Basisboek Journalistiek door Nico Kussendrager en Dick van der Lugt [betreffende citaat is geschreven door Peter Verweij, BB].

” Veel weblogs zijn persoonlijke ontboezemingen en commentaar, te vergelijken met schreeuwen tegen de televisie als je iets ziet wat je niet aanstaat. Daarom heeft de professionalisering die zich in de oude, gesloten media heeft voltrokken, waarin eisen van kwaliteit, feiten en waarheid, objectiviteit en onafhankelijkheid, hoor en wederhoor, hoog in het vaandel staan, nog niets aan belang ingeboet. Blogs, vlogs en wiki’s zijn alleen journalistiek als de makers zich ook aan de regels van de journalistiek houden. Stukjes onder ronkende pseudoniemen, ordinaire scheldpartijen en principiële haarkloverij, dat is geen journalistiek.”

Nou….wat kan ik daar nog tegen inbrengen? Wellicht iets als: “Nico kussendrager en Dick van der Lugt [nu: Peter Verweij] misbruiken hun handboek journalistiek voor hun subjectieve commentaar en persoonlijke frustraties, te vergelijken met een 50-jarige journalist die het internet als een bedreiging ziet en vervolgens weigert te innoveren”? En ook hier geldt weer: “Je hebt het internet en dat is rommel en de rest enzo”. Ja mensen, voor de echte professionalisering moet u bij de oude gesloten media zijn. Daarvan mogen we inmiddels wel zeggen dat het een succesverhaal is: de oplages van de gedrukte media blijven maar stijgen.

U zult begrijpen dat het laatste voorbeeld uitstekend aantoont hoe goed de generatie jonge journalisten is voorbereid op multimedialiteit en online journalistiek. Met handboeken die zo uitnodigend en hartverwarmend over een nieuw medium schrijven houd je de studenten wel gemotiveerd. Bovendien leren studenten op deze, zeg maar ludieke wijze, ook gelijk wat dat nou precies is, objectieve verslaggeving.

…

Maar, komt het dan nooit meer goed? Is het uitkomen van dit nieuwe handboek slechts mosterd na de maaltijd en niets meer dan het dempen van de put terwijl het verdronken kalf al lang en breed ligt te ontbinden?

Welnee. Er is nog hoop. Zo won een Amerikaans online medium dit jaar nog een Pullitzer-prijs (dat is een soort De Tegel maar dan ook voor andere omroepen dan alleen de publieke omroepen), het was voor de eerste keer dat een online productie een Pullitzer won, en hebben we óók in Nederland hoofdredacteuren van oud mediale folders die het allemaal prima lijken te snappen, getuige het nuvolgende citaat dat afkomstig is van Elsevier-hoofdredacteur Arendo Joustra:

“Ik vind internet geen bedreiging voor de journalistiek. Ik vind niet snel iets bedreigend. […] Volgens mij moet je nergens bang voor zijn. Ik zou zeggen: omarm internet. Bovendien is het in zo’n overvloed aan informatie juist belangrijk dat er journalisten zijn om de lezer door de informatiechaos te leiden. Journalistiek is in die zin alleen maar belangrijker geworden.”

Voorwaar voorwaar, wijze woorden. Daar kan ik het met een gerust hart bij laten.

Was getekend,
Pietje Puk
Ronkende internetcolumnist.

Het Handboek Crossmediale Journalistiek en Redactie, geschreven door Arjan Dasselaar en Alexander Pleijter, werd afgelopen woensdagavond gepresenteerd in Dauphine. Bovenstaande column was de keynote, verder was er een bejaarde journalist die het “met de pen schrijven” een superbelangrijke vaardigheid vond en dat maar door het publiek schreeuwde, werd er na afloop van mijn column “zo jong en dan dat soort dingen zeggen, schandalig” gefluisterd (I kid you not!) en waren zowel Guikje Roethof als de voltallige hoofdredactie van het Eindhovens Dagblad aanwezig. Het was dus een keigezellige avond, dat snapt u. Zelf meebeleven kan op Twitter. De directeur van de SvJ Utrecht is trouwens een baas die dingen snapt, dus het kán wel, iets met hbo en toch zaken willen begrijpen. Het handboek in kwestie is trouwens TOP (inclusief hilarische foto-onderschriften en teksten die eens een keer niet ronken maar rekening houden met de intelligentie van de lezer) en het is te hopen, maar ook waarschijnlijk, dat dit handboek een nieuwe standaard gaat worden in het journalistieke onderwijs (om te beginnen). U kunt dat boek hier bestellen.

Wil iedereen die de “we say sorry for the Dutch-Wilders votes” (of zoiets) Facebookpage heeft ondertekend zich even melden? Gaarne met de broek alvast op de knieën en het onderbroekje uit. Ik ben normaal altijd heel erg tegen het slaan van kinderen maar in dit geval is het uitdelen van billenkoek aan kortzichtig conformistisch slachtschaapvolk vol-le-dig terecht. Man man man, wat kan een volk toch diep zinken. Via Facebook je excuses aanbieden voor bijna anderhalf miljoen democratische stemmen, aan buitenlanders die niet eens weten waar dat precies ligt dat ‘the Netherlands’ (“I think somewhere over here”, zei de Amerikaanse mevrouw terwijl ze met haar vinger een cirkel beschreef ter hoogte van heel West-Europa op de kaart van West-Europa). Ik vind dat knap, zoveel schrijnende kortzichtigheid op welriekende arrogantie stapelen. 95.000 leden heeft die Facebookpage nu. En het enige wat de leden daarvoor hebben gedaan is op het knopje “ik wil lid worden” drukken. Een serieuze actie. Dat doe je niet zomaar, op zo’n “ik wil lid worden”-knopje in Facebook drukken. Zoiets vergt het uiterste aan zelfinzicht, want de gevolgen kunnen groot zijn. Je maakt dan echt een statement namelijk. Lid zijn van die Facebookpage is namelijk net zo indrukwekkend en nuttig als je twitteravatar groen maken tegen het geweld in Iran.

Lees verder op Webwereld >>>

Het Amsterdamse GroenLinks-raadslid Evelien van Roemburg frustreert nu al de aanpak van homohaat. Terwijl de VVD in Amsterdam eindelijk wat wil doen tegen het bizarre aantal (meestal door allochtone jongeren gepleegde) geweldsdelicten tegen homoseksuelen, komt GroenLinks Amsterdam met de uiterst naïeve jaren zeventig opvatting dat zulks kan worden opgelost door “het jongerenwerk”. Op de door Vara-leden betaalde website Joop.nl schrijft Van Roemburg in een opiniestuk: “Homogerelateerd geweld komt doorgaans voort uit een verstoord zelfbeeld: het gaat over seksualiteit en mannelijkheid. Dat los je niet op met de inzet van een lokhomo (of het ophangen van een camera), dat los je op door ongelooflijk veel aandacht te besteden aan seksualiteit in het onderwijs. Dat los je op door in het jongerenwerk in Amsterdam sterker in te spelen op de straatcultuur van bepaalde jongens, meestal tussen de 15 en 25 jaar, waar afwijking van een bepaalde norm niet wordt geaccepteerd.”

Kennelijk verkeert GroenLinks Amsterdam in de veronderstelling dat agressieve Marokkanen of doorgesnoven provincialen ineens lief doen omdat een of andere paardenstaart van “het jongerenwerk” ze heeft uitgelegd wat dat nou precies zijn, homo’s. Vreemd. Als gepromoveerd academicus zou je toch makkelijk op de gedachte kunnen komen dat de meerderheid van de homohaters überhaupt niet met “het jongerenwerk” in aanraking komt en dat dergelijk geweld te maken heeft met een religieuze opvoeding of drank en drugsmisbruik.

Ook de gedachte dat het gaat “over seksualiteit, mannelijkheid en een verstoord zelfbeeld” geeft wel aan wat voor levensgevaarlijke sterk achterhaalde opvattingen GroenLinks-leden er op na kunnen houden. Het feit dat deze door de linkse sociale wetenschap opgedrongen “verklaringen” allang gelogenstraft zijn door een keiharde werkelijkheid waarin mensen elkaar zonder enige reden kunnen haten, ontgaat deze mensen kennelijk.

Mocht het inderdaad zo zijn dat het inzetten van een lokhomo in strijd is met de wet zoals Van Roemburg schrijft, dan is het voor een Gemeenteraadslid logischer om voor een wetsverandering te pleiten dan een noodzakelijke maatregel ernstig te frustreren op grond van een bezopen en onwerkelijk principieel standpunt.

Overigens besluit Van Roemburg haar opiniestuk met de woorden: “Dat is niet mijn Amsterdam.” Ironisch genoeg waren dat ook de woorden van de vele honderden homoseksuelen die mede dankzij jarenlang GroenLinks-knuffelbeleid slachtoffer van een hatecrime werden.

Tssss, wat er nu toch te lezen valt over de verlenging van het samenschoolverbod in de kansenwijk het ghetto Zuilen-Oost te Utrecht: “Vorig jaar juni werd de maatregel ingevoerd, nadat de situatie in Zuilen-Oost bijna onbeheersbaar was geworden. Voornamelijk Marokkaanse jongeren maakten zich schuldig aan intimiderend en crimineel gedrag en vielen buurtbewoners lastig.” Wat een systeemhaat. Wat een negativiteit en pessimisme toch weer, alsof die blauwe ballen voor niets worden uitgedeeld. Weer zo’n typisch voorbeeld van iedereen over één kam scheren (“jammer!“). De redacteur van dienst zal binnenkort wel van zijn bed worden gelicht na klachten van het MDI. En dat zo vlak voor de verkiezingen. Een rechtse revolutie, dat is het en niet anders. Koepelorganisaties, kom er maar in hoor. (Het is overigens een ANP-bericht, dat u niet denkt dat RTV Utrecht zomaar een groep lieve, leuke, mooie, exotische medelanders over één kam scheert).

Overigens wordt de samenschoolmaatregel met een heel jaar verlengd. Dat is kennelijk noodzakelijk, zo toppiejoppie gezellig als het is in Zuilen. Maar gelukkig is burgemeester Wolfsen er als de kippen bij om de boel te nuanceren: “Volgens burgemeester Aleid Wolfsen van Utrecht hebben de maatregelen – behalve een samenscholings- ook een verbiedsverbod – vruchten afgeworpen. Bewoners ervaren de positieve effecten.” Goh. Blij dat ik geen bewoner ben. Oh wacht…toch wel.

Ja, die positieve effecten zitten kennelijk, net als het gevoel van onveiligheid, vooral tussen de oren. Vorige week nog heb ik de politie kunnen bellen omdat een groep van vijf (5) rondhangmarokkanen aan mijn buurman, die toevallig aan kwam fietsen, te verstaan gaven dat ze zijn “kankerkop” er wel even zouden aftrekken. Gewoon, omdat hij aan kwam fietsen en zij net lekker rondhingen voor mijn portiek. Fascinerend genoeg waren zowel de vijf (5) hangmarocs als ondergetekende vijf minuten daarvoor er getuige van hoe twee geüniformeerde agenten een tokkiemevrouw in een burgerpolitiewagen duwden, onder luid gejoel, gesis en een stroom beledigingen van de vijf (5) Marokkanen in kwestie. De agenten deden alsof ze niets hoorden. Dat deden ze nog steeds toen ze grof werden uitgescholden door de hangjongeren. Dat schijnt zo te horen als je agent bent, jezelf laten vernederen en beledigen zonder ook maar een krimp te geven. De-escalerend optreden noemen ze dat. Het zal één van de eerste wapenfeiten van het mooie nieuwe Groenlinksknuffelcollege in Utrecht zijn. Zomaar een beetje tuig hard aanpakken, dat mag natuurlijk niet, dat creëert alleen maar tweedracht en dan is het nog meer onze eigen schuld dat die lieve jongens zo met hun rug tegen de muur worden gedrukt. Windmolens moeten we hebben! (Zucht.)

Enfin, de slappe arm der wet vertrok in de burgerwagen en liet ons wanhopige bewoners van Zuilen achter met een groepje opgefokte maar triomfantelijke schreeuwnoordafrikanen die zojuist een hele nieuwe overwinning hadden behaald: weer een stuk straat veroverd. Hoera! Lang leve het knuffelen! Iedereen is lief, snel een koepelorganisatie oprichten! Waarna de adrenaline, hormonen en Redbullcaffeine er even uit moest, maar daar heb je tenslotte blanke burgers voor die wél gewoon de hele dag werken nietwaar?

“Ik trek je kankerkop eraf!”. Het woord kanker wordt in Zuilen nog vaker gebruikt dan het woord “hallo”. Ook door jongetjes van zeven, acht jaar oud. Wat dan wel weer in overeenstemming is met hun trainingspakjes en hun opgeschoren kapseltjes. Ze krijgen het van huis uit mee zullen we maar zeggen. Die lieve prinsjes.

Maar om nog even wat positieve effecten met u te delen: vanmiddag werd ik nog bedreigd in buslijn 3 naar Zuilen, u weet wel, die wijk waar zoveel bewoners omkomen in de positieve effecten. De bedreiging werd natuurlijk geuit door een Marokkaan. (Ik zeg natuurlijk omdat in Zuilen 99,9% van de bedreigingen worden geuit door Marokkanen. lekker correct en fatsoenlijk blijven volhouden dat het niet om de afkomst gaat maar om het individu is erg leuk als je vooral ver van die buitenwijken vol positieve effecten woont. Voor mensen die niet genoeg verdienen om GroenLinks te kunnen stemmen is de werkelijkheid een stuk banaler en grimmiger.) Omdat ik met de voorkant van mijn schoen de achterkant van het prinsje zijn schoen raakte, wat je al snel hebt in een drukke bus, werden mij ogenblikkelijk “klappen” beloofd. Ik vroeg waarom ik klappen verdiende maar dat was reden om nog meer klappen te beloven.
“Tweede keer dat je het vraagt”, zei de jongen zonder dat hij de moeite had genomen de oorpluggen van zijn mp3-speler uit te doen, “nog een keer wat zeggen is driemaal en dat is scheepsrecht”.
Juist ja. Een goed geïntegreerde Marokkaan die zijn gezegdes kent. Dat geeft de burger moed. Als je dan toch bedreigd moet worden voor het per ongeluk licht aantikken van iemands schoen dan graag in Hollandsche gezegdes. Rita Verdonk zou trots zijn op zoveel geslaagde integratie.

Gelukkig waren ook de agenten bij wie ik de bedreiging vervolgens meldde niet van de firma thee & knuffel. Beide agenten, blond en blank, driestrepers, gaven grif toe gefrustreerd te zijn over de aanhoudende problematiek met dit soort tuig. Als het aan hun lag “veranderen er dingen in Nederland”, te beginnen met “een einde aan dat softe beleid” maar “gelukkig hebben we al iets meer mogelijkheden”. Tsja. Dat geeft toch te denken. Zelfs bij de politie loopt de frustratie inmiddels op. Ook zij weten wat er gaande is. Ook zij weten dat bedreigingen weliswaar altijd bij de rechter voorkomen maar dat de dader in kwestie nauwelijks wordt gestraft. Als vers bedreigde burger sta je er bij, kijk je er naar en klapper je even met je oren. En dan mag je van JOOP-lezend Nederland niet cynisch zijn.

Ook vertelde de agent dat er op Hoog Catharijne een samenscholingsverbod van kracht is. Grappig. Als je op elk willekeurig moment door Hoog Catharijne loopt, zie je minstens tien groepjes jongeren samenscholen. Altijd. Ook ’s nachts. Dat toont wel aan hoe zinloos de huidige wetgeving kan zijn als je bepaalde problemen wilt aanpakken. Zelfs als zou de politie het samenscholingsverbod op Hoog Catharijne willen handhaven dan nog heeft ze tientallen agenten te weinig. Sowieso: je geeft ze een boete en ze gaan tien meter verderop samenscholen. Zoals nu dus in Zuilen gebeurt. Een van die door Wolfsen bejubelde positieve effecten is namelijk dat Zuilen-Oost helemaal hangjongeren vrij is, Zuilen-West daarentegen is het nieuwe Marrakesh aan de Vecht. Daar mag je namelijk wél rondhangen en je hoeft er maar honderd meter voor op de scooter af te leggen. Qua positieve effecten is het dus win-win, begrijpt u wel.

Nou, kom er maar weer in linkse Godwinners, koepelorganisaties, meldpunten, UvA-wetenschappers en weet ik wat voor gesubsidieerd gajes. Dit soort teksten zijn natuurlijk hele mooie kansen en uitdagingen om weer eens uitvoerig te blaten over de situatie in het buitenland die “echt veul erger is hoor”, dat het allemaal de schuld is van de sociaal-economische omstandigheden, dat het benoemen van feiten door de media de zaak verergert, dat we de schuld bij onszelf (ons onderdrukkende blanke Nederlanders) moeten zoeken en natuurlijk dat onveiligheid een “gevoel” is. Want als iemand zegt door een Marokkaan bedreigd te zijn dan is dat “gewoon niet waar“. Simpel en logisch. Zoiets gebeurt namelijk nooit in Nederland, je weet tog.

Het zal allemaal wel. Ik heb in ieder geval VVD gestemd. Met bloedend hart, want ik ben geen Telegraaf lezende kruidenier, maar de gedachte aan Job Cohen als premier voelt als een soort van psychose. Dan maar Dixieland en, godbetert, Fred “fuck de rechtstaat” Teeven.

Liever dat dan met het idee een naïeve softe dwaas te zijn te moeten leven.

Geef maar toe: u bent kansloos…

Those who say that something can’t be done, should get out of the way of people actually doing it.

Waarom een eigen partij?

Eigen partij ? Het is mijn partij niet. Ik ben slechts een van de piraten. Inmiddels zijn er overigens al meer dan veertig piratenpartijen over de hele wereld. Details hierover zou ik je kunnen leveren, gezien ik tot op voor kort nog co-president was van Pirate Parties International, maar dan wordt het een wel erg lang verhaal. Ook kan ik uit dit samenwerkingsverband zo goed als onbeperkt expertise putten. Erg handig als ik straks in de kamer zit.

Lees verder op DeJaap.nl >>>