Bert Brussen

Apart stukje in de Volkskrant vandaag: “Steeds meer studenten lijden aan schrijfkramp”. Doordat iedereen gewend is op een toetsenbord te tikken, valt dat schrijven met pen en papier tijdens de tentamens erg tegen. En het handschrift evolueert steeds meer in de richting van een rudimentair soort van nieuw spijkerschrift zonder esthetische regels. Het is niet zo verbijsterend dat men steeds meer moeite heeft met schrijven, het is verbijsterend dat er nog steeds universiteiten en hbo’s bestaan waar tentamens niet digitaal worden gemaakt en ingeleverd. Komen die studenten soms ook verplicht per huifkar naar de collegezaal? Het argument, bij monde van een hoogleraar, tegen digitalisering is zo mogelijk nog droeviger: “Zonder handschrift gaat authenticiteit verloren”. Ja. Zonder stoomschip ook, maar dat heeft niemand er van weerhouden massaal het vliegtuig te pakken om de oceanen over te steken. Het is jammer dat vooruitgang in Nederland zo traag gaat, het is om te janken dat de argumenten tegen deze vooruitgang telkens niet meer inhouden dan pathetische kitschromantiek en prestigieuze nostalgie van hele en halve bejaarden.

Meer hierover leest u uiteraard in het Boek der Boeken: De onstuitbare opmars van de digitale wereld.

Zit de angst er zo diep in voor islamofoob uitgemaakt te worden? We leven in rare tijden. Je zult het zien: morgen geldt zelfs het passeren van een moslim op straat zonder welwillend te glimlachen in Tilburgse universitaire studies als hard bewijs van rassenhaat.

Elke week moet ik weer een standbeeld metselen voor Volkskrant-columniste Nausicaa Marbe. Ook deze week weer. Duidelijk, spijkers, koppen, raak.

De SP deelt de wereld op in uitbuiters en werkende mensen, in kapitalisten en arbeiders, in armen en rijken, in imperialistische landen en in onderdrukte landen. De wereld is het toneel van de strijd tussen het goede, het socialisme, en het kwade, het kapitalisme met zijn militaire en diplomatieke macht. De SP is een pseudoreligieuze partij waar twijfel aan de scheiding tussen goed en kwaad een teken is van ketterij en verraad. Een SP’er gaat dood als SP’er. De onverzoenbare strijd waarvoor de SP staat, manifesteert zich ook in hun buitenlandbeleid. De SP sympathiseert met de Palestijnse terreurbeweging Hamas. En tegelijkertijd brengt de SP begrip op voor het islamitische Iran en andere schurkenstaten. Ze wijzen systematisch elke (militair) humanitaire interventie af. De Verenigde Naties zijn goed zolang ze een barrière opwerpen tegen de macht van kapitalistische, westerse landen. Het is ironisch om te zien dat het buitenlandbeleid van de SP nagenoeg overeenkomt met dat van Rusland en China. China heeft net als de SP nog steeds een rode vlag. Rood is rood.

Die Afshin Ellian heeft dus ook wel eens een punt. In Elsevier.

Wanneer ging de nieuwe, vrije, blije Nederlander zich voor het eerst zorgen maken over de samenleving? ‘Dat was toen ik de politiek bewust ging volgen, in de paarse periode in de tijd van Wim Kok’, zegt Terphuis. ‘Het ging economisch goed, maar we zagen alleen de oppervlakte. Daaronder broeide het. Als zich een probleem voordeed met moskeeën, of een imam deed een pikante uitspraak over homo’s of vrouwen, ging Paars polderen. Er werden subsidies tegenaan gegooid en er werd omstandig gepraat met die onaangepaste mensen. Ik dacht: dat gaat niet goed. Met extreem-denkers valt niet te polderen. Extremisme, of het nu van links of rechts, van islamitische, joodse of christelijke zijde komt, moet keihard worden aangepakt.’ De politiek heeft de problemen te lang weggemoffeld, vindt hij. VVD, CDA en ja, ook zijn PvdA. Partijen die de afgelopen decennia in de regering zaten en dus de verantwoordelijkheid droegen. ‘Wouter Bos zei: Wilders is niet eerlijk, er is maar een kleine groep Marokkanen die het voor de rest verpest. Ben ik het mee eens. Maar die kleine groepen in Culemborg en Gouda komen wel op televisie, krijgen veel aandacht. Dat heeft impact. Ik wil van politici, ook die van mijn partij, niet horen dat het maar om een kleine groep gaat. Ze moeten die kleine groep keihard aanpakken, de veiligheid van de samenleving voorop stellen.’

Interessant artikel in de Volkskrant over een schoolvoorbeeld van de perfect geïntegreerde asielzoeker die geen fuck begrijpt van de Nederlandse polderpolitiek. Ahmad Qeleich Khany ontvluchtte in 1990 de islamitische dictatuur in Iran en besloot 100% Nederlander te worden. Hij eet stamppot, viert Koninginnedag, veranderde zijn naam in Sander Terphuis, speelt Mens erger je niet, host en klapt mee bij Ik hou van Holland, laat zijn buren met plezier naar binnen kijken en heeft Delfts Blauw als lievelingskleur. Uiteraard is hij lid van de PvdA. Nu voelt hij de intolerantie van Wilders maar beseft hij tegelijk dat Wilders een bestaansreden heeft: het onvermogen van de politiek de juiste zaken aan te pakken. Als Iraans vluchteling weet juist hij dat je met extremisten niet kunt polderen of theedrinken. Maar helaas, Nederland polderland heeft niet dezelfde ervaring als de vluchteling die weet dat extremisten zo hard en zo snel mogelijk moeten worden bestreden. Ach, hij heeft mazzel dat hij nog altijd als “vluchteling” kan worden gezien door neo-koloniaal links. Was hij hier geboren en had hij vervolgens dit soort dingen gezegd als PvdA-lid dan was hij al lang kapotgemaakt als “bruinhemd”.

Mijn scriptiebegeleider gelooft niet in internet en digitale boeken. Hij heeft een half college geraasd tegen de Kindle omdat het volgens hem een duidelijk teken van Amazon was dat de papieren boeken wat hen betreft vervangen mogen worden door digitale boeken. Kindle an sich vergeleek hij al met boekverbrandingen wegens “kindle = fikkie stoken”. Hij was dan ook van mening dat je niet van een scherm af kan lezen, en dat je eigenlijk alles nog met de hand zou moeten schrijven. Ik krijg sowieso al mijn feedback op papier; hij print alles wat ik hem stuur uit en kijkt het dan (ouderwetsch met rood) na.

Citaat van een anonieme student (naam bij mij bekend). Een universitaire (!) scriptiebegeleider die de Kindle gelijkstelt met boekverbranden. Zucht. Citaat stamt uit 2012, voor de duidelijkheid. Wie wil weten hoe het wél moet koopt natuurlijk mijn en Willem Vermeend’s boek ‘De onstuitbare opmars van de digitale wereld‘. Daarin staat het allemaal nog eens duidelijk uitgelegd.

Medemenselijk zie ik als een schoon toilet. Iedereen kan er zelf voor zorgdragen maar je krijgt er toch elke keer hetzelfde voor terug.

Max Doesborgh. Op Facebook.

Mo hangt gewoon de hele dag op straat, zijn moeder spreekt geen Nederlands en reageert niet op briefjes en telefoontjes van school. Hier valt geen eer te behalen voor de Leerplichtambtenaar en hun brancheorganisatie Ingrado(WTF!! met raad van bestuur en toezichthouders?). Mo verdwijnt in de middelmatigheid of nog erger en daar ligt niemand wakker van. Maar Laura steekt haar kop boven het maaiveld uit en heeft een echte advocaat: airtime voor de leerplichtambtenaar! Pappa wordt bijna van zijn bed gelicht omdat zijn dochter haar huiswerk nog niet heeft ingeleverd.Van kinderen die willen en kunnen excelleren mag natuurlijk nooit een precedentwerking uitgaan.

Nederlandse succeshaat en het falen der democratie in één kloeke quote. Prachtig. Een reactie van Magirius op een Volkskrant-artikel.

Het bijzondere aan Romney is dat hij mormoon is. De mormonen hebben heilig ondergoed, de zogenaamde temple garment, en hun beloofde land is de staat Utah. Ik hoop dat er in Nederland iemand een religie begint die Drenthe uitroept tot het beloofde land. Tot zo’n religie zou ik me acuut bekeren.

Arnon Grunberg, voorpaginaheld, staat nu ook online voor de Volkskrant-abonnementslozen.

Han Boels, voorzitter van de medezeggenschapsraad die docenten en studenten van de economie- en managementopleidingen [Hogeschool van Amsterdam] vertegenwoordigt, zegt: ‘Ik kom studenten tegen van wie ik denk: tjongejonge, is dat hbo-niveau? Maar ja, we hebben nu veel meer studenten en een hele andere instroom. Veel meer mbo’ers en havisten komen de hogeschool binnen, vaak ook met een multiculturele achtergrond. Het zijn niet meer mensen die bij voorbaat geequipeerd zijn.’

De conclusie van deze medezeggenschapsraadvoorzitter is erg eenvoudig: zoals op alle hbo’s kampt men op de HvA met het probleem van de doelgroep. Die doelgroep bestaat uit te jonge, te domme, te onvoorbereide, te incompetente, te simpele kinderen die dankzij een volkomen pervers hbo-beleid makkelijk kunnen worden ingezet als systematisch geld opleverende zombies. Van dat geld kunnen bestuursleden dan weer een extra televisie in hun auto inbouwen, begrijpt u wel. Citaat uit de Volkskrant.

Nordine Amrani was vooral geïsoleerd van justitie. Uit zijn geval blijkt de justitiële onmacht om zulke veelplegers behoorlijk achter slot en grendel te krijgen. Deze man, die duizenden wapens bezat, is nota bene vrijgesproken van wapenbezit. Voor zijn seriële zedendelicten heeft hij moeten ‘boeten’ met boetes en taakstrafjes. Zijn wapenarsenaal op een steenworp afstand van het justitiepaleis groeide maar door, ook zoiets. Dat noemen ze dan ‘een bekende van de politie’. Deze aanslag was een combinatie van zwarte pech, onkunde en nalatigheid bij de overheid. Als je dat niet kan zeggen als politicus, houd dan je waffel. [...] Wrang: zonder islam als slachtoffer, zonder blame game richting PVV, zonder slachtoffers die op onze dierbaren lijken – alsof Senegalese illegalen niemands kinderen zijn – slaan onze antiracismekampioenen geen alarm. Die gaan pas schuimbekken als de gedichten van Ezra Pound in de bibliotheek van partij-ideoloog Martin Bosma opduiken.

Elke week bouw ik een virtueel standbeeld voor Volkskrant-columniste Nausicaa Marbe. Hierboven leest u waarom. Waarheden zijn nou eenmaal zeldzaam.