Het gaat mij niet zozeer om die aardbeving of straatarm zijn, maar meer om de proportionaliteit van de maatregel. Dat je een dumdum voor je flikker krijgt als je de lokale Xenos berooft van drie wissellijsten. Dát is me toch net iets te gortig -helemaal wanneer het slachtoffer een dom, meelopend kind is. Toch, als ik zo’n breedgrijnzende aap zie wegrennen met 3m2 flatscreen, dan kan ik alleen maar hopen dat ‘ie het de volgende keer bij een paar Koreanen probeert. Die gasten zijn vrij rechtlijnig; jij aan mijn winkel komen, ik mijn pistool op jou legen. En ze helpen/dekken elkaar, daar moet je hier eens om komen.

Mooi puntje van reaguurder Fetmann: moet het leger worden ingezet in Londen en zo ja, moeten die dan ook gericht op de knieën of hoger schieten? Zak Bountys voor degene die een link met Wilders kan leggen.

Bert Brussen is een man met Smaak. Inderdaad: met een hoofdletter S. Brussen heeft een lijst met zijn muziekvoorkeuren doorgestuurd en daar zit geen slecht nummer tussen. Een kort verhaal deze week dus, want er valt niets te zeiken. Hooguit over de falsetstemmetjes van Simon & Garfunkel, al is Cecilia wel weer zo’n akelig enthousiast nummer dat het moeilijk is om niet mee te zingen, -fluiten, -klappen, etc. Evenmin een stemadvies. Bovenstaande foto is alleen maar neergezet omdat Johnny Cash een baas is en zijn cover van Hurt één van de mooiste nummers is die de man in black ooit heeft gezongen.

Wat moeten we draaien bij Echte Jannen? >>>

“ Off topic: Ik ben zo vrij om deze ruimte te gebruiken om afscheid van DeJaap te nemen. Ik heb een tijdlang met veel plezier meegeblogd en gereaguurd op jouw site, maar dat plezier is nu weg. Er zit gewoon teveel woede in jou, in mijn geval gericht op babyboomers (wat ik niet eens ben trouwens!), om nog tot zinnige discussies te komen. Je gebruikt allerlei oneigenlijke argumenten om te kleineren en te schofferen, zinloos verbaal geweld. Mijn medecommenters bedank ik bij deze voor de vaak boeiende polemieken die ik met ze mocht hebben.

Jaja mensen, het leven als commenter is geen pretje, pad van rozen of krentebol. Altijd maar die woede en oneigenlijke argumenten, altijd maar dat verbale geweld, dat moeten we gewoon niet willen met z’n allen! Waar is de liefde? In DeJaap-comments is gelegenheid tot afscheid nemen van Thomas Erdtsieck (1947 – 2010). Gratis koffie en cake. Thomas, we zullen je nooit vergeten. Voor een seconde of zes.

Door Gyurka Jansen – Die man; hij zat daar gewoon, op een soort bankje, maar hij deed niets! Hij zat daar maar en vertelde me dat hij eigenlijk hier niet hoefde te zijn. Begrijp me goed: ik hoefde daar ook niet te zijn, maar ik moest ergens zijn. Of dat nu daar was of even verderop, dat maakte in mijn geval niet uit. Maar hij, hij hoefde toch niet op ontdekkingsreis? Hij had ook gewoon dat geld, een warm soort eten kocht hij voor me, bruin maar smakelijk. Het kan toch niet zo zijn dat hij daar voor mij was? Dat zou belachelijk zijn, maar ergens zitten en niets doen, zonder reden, dat is ook niet logisch. Deze mensen lijken nog zo… licht, zo niet voor rede vatbaar. Ik voel me ook licht, maar ik hoop toch dat dat laatste geen invloed op me gaat krijgen. Bij de drie manen zeg! Nee, dat gevoel bevalt me wel, maar ik blijf ook aan de rede vasthouden, ik mag niet wegvallen. Lees verder op Eeboek >>>

Deze hele week schrijft @the_ed elke dag een nieuwe episode van het #tabideas fictiefeuilleton.

“ Laat ik daarom ook beginnen met de – enigszins vrome – opmerking dat ik vind dat politiek en bestuur beperking van de vrije journalistiek niet toekomt, behouden de grenzen die wij op dit moment in de wet kennen. Eerder ligt er een taak voor politici om de vrijheid van journalisten te waarborgen en te faciliteren, waar deze onder druk staat. Met namen in het faciliteren van vrije nieuwsgaring laten politici ook steken vallen, waar bijvoorbeeld de Wet Openbaarheid Bestuur in werkelijkheid meer de ‘Wet Geheimhouding van de Ondoorgrondelijke Gangen van Politieke Besluitvorming’ is. Zoals u wellicht weet is mijn collega Mariko Peters bezig met een initiatiefwet om onder andere het aantal uitzonderingsgronden op openbaarheid aanzienlijk in te gaan perken. Dat is broodnodig. Politieke terughoudendheid is nog meer op zijn plaats als in aanmerking wordt genomen dat het vrije woord helaas voorwerp is van rechterlijke oordelen, waarmee rechtstreeks of indirect ook de vrije ruimte van journalistiek ter discussie staat. Denk bijvoorbeeld aan de vervolging van cartoonisten, de aanklacht tegen de weblogger Bert Brussen of – indirect – in de aantijgingen gedaan tijdens het proces van Wilders over een gebrek aan journalistieke zorgvuldigheid. [...] Er lijkt in een aantal oude media dedain te bestaan jegens de burgerjournalistiek op veel weblogs. Dat miskent de kwaliteit van veel webloggers en de interessante, nieuwe vorm van informatievergaring door gebruik te maken van ‘the wisdom of crowds’. Anders dan de klassieke, eenzame journalist die door lang en intensief speurwerk nieuws boven tafel haalt, gebruiken veel weblogs hun fora en zetten zij lezers actief in om kennis te verzamelen. Onmiskenbaar leidt dit wel eens aan het euvel van desinformatie en het ontbreken van hoor en wederhoor (zeker als onzorgvuldigheid als stoer wordt gezien, zoals bij GeenStijl), het neemt niet weg dat de wijsheid van menigtes het nieuws ook kan verrijken. Er is echter ook sprake van een dubbele morele standaard, wat bijvoorbeeld goed zichtbaar werd in het hoofdredactionele commentaar van de NRC over de geretweete bedreiging door de eerder genoemde Bert Brussen, waarin vrijelijk vooruitgelopen werd op een strafrechtelijke veroordeling. Toen een paar maanden later mijn dochter werd bedreigd namen een aantal kranten, waaronder de NRC, deze bedreiging zonder enige terughoudendheid letterlijk over. Pas na mijn oproep om meer respect te betonen voor haar privacy verwijderden een aantal kranten (maar niet alle) de bedreiging van hun sites. Dit is een dubbele moraal, waarin oude media zichzelf meer journalistieke vrijheid gunnen dan bijvoorbeeld webloggers.

Onlangs sprak Femke Halsema op een bijeenkomst ter viering van het 50-jarig bestaan van de Raad voor de Journalistiek (joechei, welk een heuglijk feit!). In deze openingsspeech liet Halsema onder andere weten dat het bashen van webloggers door de “oude media” erg arrogant is, zeker als die oude media, zoals NRC Handelsblad, er vaak een dubbele moraal op nahouden. Zoals onlangs ook alweer bleek. Je zou toch zeggen dat zelfs de dichtgetikte bord-voor-hun-harses-dragers uit de ivoren NRC-toren zich tenminste iets aantrekken van een links liberaal politicus als Halsema. Ergens moeten eeuwige drammende linkse morele gelijkhebbers als Folkert Jensma en Hubert Smeets toch een redelijkheidsorgaan in hun lichaam hebben, al was het maar rudimentair? Het is te hopen. Die excuses van Paul Steenhuis, de haatzaaiende arrogante NRC-journalist en tevens Enige Echte Vriend van een Geert Wilders-bedreiger die “leuke dingen met integratie doet”, heb ik namelijk nog steeds niet ontvangen. Nog geen letter in die richting gelezen. Gek, en dat voor mensen die zich altijd zo op hun verfijnde smaak en fatsoen laten voorstaan. Maarja, dat doen echt chique journalisten niet: die schrijven liever anoniem hun “richtinggevende” commentaartjes. Ook goed. Des te vermakelijker. Jammer wel, die hoofdredactie-Belg leek me juist zo aardig en verfrissend.

“ in Marokko zie ik vaak jongens die dolgraag naar Europa willen. Daarom ergert het me mateloos dat hun generatiegenoten die wel het geluk hebben in Nederland te wonen, hier alle geboden kansen aan hun neus voorbij laten gaan, dat ze rondhangen op straat terwijl ze de mogelijkheid hebben naar school te gaan, een vak te leren, geld te verdienen en iets van hun leven te maken.[...] De Nederlandse samenleving moet een aantal zaken vanuit de Marokkaanse cultuur niet accepteren, en dat moet duidelijk zijn voor de Marokkaan. Want met de instroom van de Marokkaanse immigranten is er ook veel onbeschaafdheid geïmporteerd. Onbeschaafdheid die schuilt in opvattingen over de vrouw, over de homo, over andersgelovende burgers.

PvdA-Kamerlid en mocro Ahmed Marcouch heeft een boek geschreven. In Mijn Hollandse droom beschrijft hij hoe hij als 10-jarige naar Nederland kwam en nog nooit een school van binnen had gezien. Toch wist hij zich op te werken tot politieagent met een hogere rang dan één streep en is uiteindelijk via de gemeentepolitiek in de Tweede Kamer terecht gekomen. In zijn boek doet hij ook uitspraken die zo waar zijn dat ze er bij de PvdA waarschijnlijk doodongelukkig van worden. Hedy D’ancona en Marcel van Dam noemen hem nu vast stiekem een fascist. Die prima uitspraken deed hij trouwens al eerder, en terecht. Marcouch zegt: ophouden met lullen en pamperen, aanpakken die zooi. Valt dus niets meer aan toe te voegen.

“Utrecht, 27-10-2010 Op de Zwanenvechtlaan vond dinsdagmiddag een vechtpartij plaats. Hierbij werden toezichthouders bedreigd en geslagen. De politie kreeg rond 15.05 uur een melding dat er gevochten werd bij het winkelcentrum aan de Zwanenvechtlaan. Ter plaatse bleek dat twee medewerkers van Stadstoezicht een ruzie tussen jongens wilden sussen. Op dat moment keerden de jongens zich tegen de medewerkers van Stadstoezicht. Hierbij werden de medewerkers bedreigd geschopt en geslagen. Agenten kwamen de toezichthouders te hulp. Via het cameratoezicht werd gezien dat de verdachten een portiek op de hoek van de Zwanenvechtlaan met de Kloplaan waren binnengevlucht. Op de binnenplaats aan de achterzijde konden drie verdachten, twee 15-jarigen en één 14-jarige jongen, allen uit Utrecht, worden aangehouden. Het drietal werd voor verhoor ingesloten op het bureau.

Oftewel: “Wilt u hier niet fietsen?” “Wat nou kklijer? Wil je klappen ofzo?”. Achja, stadswachten, goed dat ze er zijn… (Bron).

Zojuist gearriveerd. Heb geen flauw idee waar ik ben. Klokmodule lijkt volledig doorgedraaid. Valt geen zak meer aan af te lezen. Herken hier niks, onozele omgeving, primitief. Zet noodtimer nu op + 1800, mocht dat ding werken maar gezien de belabberde staat van dit hele project vrees ik dat ik hier voorgoed vastzit. Alles beter dan weer opgesloten zitten bij dat stelletje klootzakken van het functioneel instituut. Nu eerst beschutting zoeken en slapen. Mijn lichaam voelt aan als een verkrachter na zijn eerste marteling. Ze hadden die hele capsule ten minste kunnen voorzien van een fatsoenlijke zitplek. Lees verder op Eeboek >>>