HIJ IS ER! NU ONLINE TE DOWNLOADEN ALS ePUB! VOOR NOG GEEN TIENTJE!
Hierrrrrrrrrr: klik.
jan 252012
jan 232012
jan 162012
In de helletocht die het leven heet is er ruimte voor iedereen maar gelieve niet allemaal tegelijkertijd door de uitgang te gaan. Er is geen uitgang. Elke uitgang blijkt uiteindelijk een ingang te zijn waardoor de tocht van voor af aan begint. Hoe simpel de route ook, de afdruk van de kaart is op onze ziel gebrand, verdwalen in het land der hopelozen is ons enige vooruitzicht. In de onmetelijke ruimte van het leven is er niemand die je kan horen schreeuwen. Laat het licht aan tijdens het slapen gaan en beeld je in niet alleen te zijn: een droomloze slaap is het kompas voor de weg naar de hemel. Maar de schuldigen zullen nooit slapen en de onschuldigen wanen zich altijd schuldig. Vrouwen en kinderen eerst: onzekerheid is tenslotte het bloed van de duivel, rondgepompt door verlangen naar het onkenbare. Bovenstaande fluisterde ik in haar oor, terwijl ze lag klaar te komen, vol met drugs, coked up, badend in het zweet van haar en mijns aanschijns. Haar zelfhaat had haar eerder al gedreven tot schrammen en striemen en blaren, ik moest haar slaan tot bloedens toe. Te worden gegeseld op het ritme van de lust is even gruwelijk als begeerlijk. De onderdanigheid gebiedt u nu te zeggen dat het verlangen naar angst en pijn een verrassend herkenbaar gevoel van verdoving en vertrouwen met zich mee bracht. Lees verder op DeJaap >>>
Het boekenweekgeschenk van dit jaar, Kader Abdolahs De Kraai, wordt vrijwel unaniem bezeken door de literaire kritiek. Recensenten als Jeroen Vullings en Arjan Peters hebben problemen met de stijl, vormelementen of de (on)geloofwaardigheid van het geschetste ‘multicultisprookje’. De meeste kritiek is onterecht. Vorm en inhoud hangen nauw samen en een weeïg sprookje is het evenmin. Daarvoor schuurt er te veel. De Kraai is het verhaal van de Perzische vluchteling Refiq Foad die onderdak vindt in Nederland en daar handelaar wordt in afgekeurde koffie. Hij doet dat laatste puur voor het geld, want hij beschouwt zichzelf als schrijver. Hij wil het land waar hij per toeval terechtgekomen is – mensensmokkelaars rekenden het laagste tarief voor bestemming Nederland – leren kennen via de taal en literatuur. Foad is geen cynisch personage. Hij vindt veel mooi, prachtig en fantastisch, raakt in vervoering van een bos wapperend haar en wordt extatisch van een simpele handaanraking. Alleen de politieke situatie in Iran kan hij niet uitstaan. De sjah, later de geestelijke revolutionairen; hun politieke belangen zijn onverenigbaar met Foads communistische wereldbeeld. Hij vertrekt. Lees verder op DeJaap >>>
Je hoeft er haast geen reclame meer voor te maken: Inside Wikileaks, geschreven door de gewezen tweede man van Julian Assange, is vandaag verschenen in 17 landen waaronder Nederland. Uitgeverij Lebowski heeft de eer. De jonge Duitse auteur en IT-nerd Daniel-Domschiet Berg beschrijft Wikileaks van binnenuit en komt met nieuwe, voorheen geheime, feiten op de proppen. Alles over Julian Assange wat er te leaken valt, wordt in dit boek gewikileakt. En omdat wij zo van wikileaks houden geven we vijf exemplaren van dit boek helemaal GRATIS weg. Hebben? Lees verder op DeJaap >>>
Door Joep Smaling – ‘Jaren geleden woonde ik in een verwaarloosd huis in het hart van een dennenbos, omringd door stilte die grensde aan absoluutheid [...].’ Jeroen Brouwers opent zijn grote roman De Zondvloed met deze zin, en verwijst ernaar in het recentere ‘oerboek’ In het midden van de reis door mijn leven. Niet alleen veel van zijn personages, maar ook Brouwers zelf woonde in ‘stiltegebieden’ als Exel en Rijmenam. Thans is hij gevestigd in het Vlaamse gehucht Zutendaal. Daar is hij omringd door de geesten van schrijvers-zelfmoordenaars waarmee hij zich solidair voelt. Daar drinkt hij ‘sloten jenever’ om de altijddurende angst te bezweren. Daar is hij weg van de mensen die in het gunstigste geval weerzin bij hem oproepen. Zijn boodschap: Raak me niet aan. Blijf weg van mij. Maar het allerbelangrijkste: daar schrijft hij aan een groot oeuvre. Er zijn maar weinig kunstenaars zo gecommitteerd aan het kunstenaarschap als hij, Jeroen Brouwers: schrijver. Hij is zijn schrijven en de totaliteit van zijn grootse oeuvre. Na het overlijden van Mulisch rees de vraag: wie is de grootste nog levende schrijver van Nederland? Arnon Grunberg? Nee. Jeroen Brouwers. Met voorsprong. Continue reading »
dec 092010
In De Kloof, een serie interviews gehouden door Daan Heerma van Voss en Daniël van der Meer, een dubbelinterview met Bert Brussen en Elsbeth Etty over de kloof tussen oude en nieuwe media. Titel: De kloof tussen oude en nieuwe media: zolang de inkt nog niet echt droog is. In dit alleraardigste boek van uitgeverij Balans vindt u behalve bovengenoemd interview met uw favoriete columnisten ook dubbelinterviews met: Adriaan van Dis & Rob Wijnberg, Herman Pleij & Pepijn Lanen, Connie Palmen & Dan Hassler-Forest, Anton Zijderveld &David van Reybrouck, Hans Visser & Jort Kelder, Rita Verdonk & Lodewijk Asscher, Halleh Ghorashi & Salah Edin, Cisca Dresselhuys & Arnon Grunberg, Jean Paul van Bendegem & Arie Boomsma, Freek de Jonge & Jeroen van Koningsbrugge, Jaffe Vink & Beau van Erven Dorens, Job Cohen & André Rouvoet, Henk Vonhoff & Femke Halsema en Ian Buruma & james Kennedy. Alle interviews werden eerder gepubliceerd in de Groene Amsterdammer. Met foto’s van Joost van den Broek en Kick Smeets. Meer info en bestellen kan hier.
CC-foto: Jan Zandbergen
De term “NS Publieksprijs”, doet me direct denken aan lezen in de trein, of beter gezegd, een poging daartoe. Want ja, zelfs in stiltecoupés is lezen bijkans onmogelijk door het gesnuif, gehijg en gesmak van de gemiddelde Nederlander zonder greintje conditie. In de herriecoupés is het al helemaal onmogelijk een gelaagd literair werk tot je te nemen: op stadionvolume afgestelde mp3-spelers, walkmans en pick-ups; kletsende meisjes, kletsende vrouwen van 60 of iemand die een zak chips leegeet. Geef toe, niet de beste associaties als je aan boeken wilt denken die op de shortlist van de NS-publieksprijzen opduiken.
“ Daarna spreekt hij [Alexander Pechtold] de toverwoorden uit “Authenticiteit is waar het om draait”, als Margriet hem in de hoek probeert te duwen met zijn optreden bij de Lama’s. Een weer laat hij in zijn antwoord zien dat hij het begrijpt. Als je jongeren wilt bereiken, moet je hen bekend maken met jezelf. In de Lama’s is geen plaats voor inhoud maar het draagt wel bij aan naamsbekendheid, oftewel attention/awereness in de AIDA reeks. [...] Tijdens de show zijn de meningen veelal positief, maar na de uitzending zie je dat de negatieve opmerkingen toenemen en geretweet worden. Zeer knap bijvoorbeeld dat Bert Brussen met goed gevonden, zeer scherpe, ongenuanceerde woorden een plekje op het podium heeft weten te bemachtigen dat zorgvuldig is opgebouwd door Alexander Pechtold. Het zwart/wit denken waar Pechtold over sprak in relatie tot Wilders laat zich ook hierin weer zien.
UNIEK! Een televisierecensie op paarsebroekenmarketingsite Marktingfacts.nl en to-taal niet misplaatst op die site, want volgens de Seat-rijdende, spencerdragende scribent valt haar analyse van Pechtold’s AIDA-reeks (wtf?) “echt wel binnen de scope van Marketingfacts”. Al is die laatste zin wel een beetje zwart/wit en ongenuanceerd. Maar ach, de schrijfster is dan ook “groot fan van Pechtold sinds hij burgemeester werd van mijn stadje” (kietelkieteljeukjeuk). Zeg Marketingfacts, worden jullie soms een De Digitale Standaard deel twee met auteurs die niet ter zaken doende artikelen mogen plaatsen enzo? Groetjes aan Kasper Katje en Anders Floor!
Vandaag is het zondag, dus vaderdag (voor de lemmingen die blindelings achter een commerciële maar stupide inhoudsloze uitvinding aanlopen) dus stemdag. En waar gaan we op stemmen? Op Janneke van der Horst. Wie dat is? Een schrijfster, misschien wel één van de beste tot nu toe. Lees zelf maar. In 2008 debuteerde zij met haar boek Ik weet hoe jongens huilen, en voor dat boek gaat zij nu de Academica Debutantenprijs winnen. Omdat u dus op haar gaat stemmen, want die verkiezing staat online en internetverkiezingen zijn helemaal dope.
jun 152009
Bert Brussen in zijn voorwoord nawoord: ‘(…) Bandirah wikkelt zijn grappen geduldig in vele lagen ragfijn poëtisch venijn en bedekt ze met een onwaarschijnlijke laag vernis, waardoor eerste indrukken geen enkele kans maken (…)’. Schaf maar snel aan!
mei 142009
“ Wieringa’s nieuwe roman, Caesarion getiteld, is een ouwewijvenboek – we moeten het een beetje plaatsen in de traditie van Anna Enquist, Paulo Coelho en Konsalik. Rare beeldspraak, überhaupt raar taalgebruik, gedoe met familie, lekker veel gereis, vage kunst, pianomuziek, spirituele gedachten en ziekte en dood alom. [...] Eerst maar even de stijl. Wat viel zoal te noteren? ‘Ze kwam overeind als een spijker die rechtgebogen wordt, en klemde me in haar armen als een verloren zoon.’ Die spijker is nog wel leuk, maar waarom hebben we het nu toch weer over een verloren zoon? ‘Wit en huiverend stond ze daar, haar waterige ogen volgden mij met lege nieuwsgierigheid.’ Lege nieuwsgierigheid. Tja. Een piano is zo vals ‘als een compliment aan je schoonmoeder’. ‘Ik keek door mijn oogharen en zag een vrouw aan een tafeltje.’ Kijken door oogharen. Ach. Die vrouw drinkt: ‘Ze liet de vloeistof in haar glas schommelen als een grondzee.’ Goed schommelen is het halve werk. Tot zo ver de stilistische kitsch.
Goed, Max Pam zeikt geen boeken meer af in HP/DeTijd, maar dat geeft niets: Arie Storm kan dat evengoed of nog beter. In dit geval kraakt hij de nieuwste roman van Tommy Wieringa, Caesarion. In het Parool.
Het prachtige boek Godverdomse dagen op een godverdomse bol van de Vlaamse schrijver Dimitri Verhulst won maandagavond de Libris Literatuurprijs 2009. Dat is u vast allen reeds ter oren gekomen. Heel Vlaanderen verkeert momenteel in opperste feeststemming en ook Jeroen Brouwers en Harry Mulisch zijn al hossend met rolfluitje en feestmuts op het Spui in Amsterdam gesignaleerd. Maar deze editie van de Libris is niet voor iedereen groot feest. Neen, sommige mensen noemen het uitverkiezen van Godverdomse dagen…“een blamage voor de Nederlandse literatuur” en vinden het zelfs getuigen van “nul komma nul beschaving”. Wie dat vindt? Dat raadt u NOOIT!
Vanaf vandaag vindt u op Bbrussen.nl/NS wekelijks een gastbijdrage van Merel Roze. Merel Roze blogt al lange tijd voor de NS en is zeer populair bij chicklitlezeressen, bejaarden, allochtonen en omroep Piep!. Omdat onze nieuwe weblog-digi ID’s nog niet werken, en wij enige vertraging hebben opgelopen met de implementatie van nieuwe moderatietechnieken, verzoeken wij u vriendelijk geen reacties te plaatsen onder de bijdrage van Merel Roze. Bij voorbaat onze dank, de NS.
“ Anna Enquist (Contrapunt), Rob van Essen (Visser), Arnon Grunberg (Onze Oom), Charlotte Mutsaers (Koetsier Herfst), Dimitri Verhulst (Godverdomse dagen op een godverdomse bol) en Robert Vuijsje (Alleen maar nette mensen) maken in mei kans op de prijs van 50.000 euro. Bekendmaking op 11 mei.
Louloene en Sjaak mogen nu hun deskundige mening over de genomineerden geven. Meer hier.
“ Cultuurminister Plasterk is een ‘ijdele flapdrol, die niets van zijn baantje bakt’. De stichting die de vandaag aflopende Boekenweek organiseert, de CPNB, is ‘voor geen knetter’ geïnteresseerd in literatuur. En het boekenvak is ziek, ‘indien al niet verrot tot in de kern’. In een pamflet, dat volgende week verschijnt, trekt Jeroen Brouwers van leer tegen de deplorabele financiële toestand waarin het gros van de literaire schrijvers verkeert. Er zijn talloze ‘cultuurlichamen’, zegt Brouwers, ‘soms halve dorpen waar het de aantallen medewerkers betreft’, maar schrijvers eten droog brood.
Literaire held Jeroen Brouwers komt vrijdag met een pamflet dat een aanklacht moet zijn tegen de boekenindustrie, de Cpnb, de cultuurminister en alles wat geld uit de arme schrijvers zuigt. Het heet Sisyphus’ Bakens. Vloekschrift en het wordt uitgegeven door Uitgeverij Atlas. Bovenstaande is een aankondiging in de Volkskrant. Onder de “Lees verder” vindt u de hilarische krenten uit de pap van een twee pagina’s lang betoog, ook in de Volkskrant (uiteraard niet online).
Hoi ja, Boekenweek! Dat wordt lekker lezen, ook voor de ongeletterden onder u. Met zo’n volwassen en intellectueel thema als Tjielp Tjielp – De literaire zoo kan dat natuurlijk niet missen. U zegt? Boeken te duur? Bibliotheekpas kwijt? Geen probleem, bij Bbrussen.nl zijn de boeken gratis en voor niets. Het is kortom tijd voor winnen, winnen, winnen. Kijken en d’r bij zijn. De gezaghebbende uitgeverij Nieuw Amsterdam geeft namelijk drie (3) gratis exemplaren weg van het boek De Eendenman geschreven door natuurmuseumconservator Kees Moeliker.
mrt 182009
“ Wie eist er eens excuses voor domweg een kutboek dat schadelijk is voor de volksgezondheid?
Het is dat Jean-Pierre Geelen te fatsoenlijk en te correct is, anders had hij deze quote vast beëindigd met de bijzin: “, zoals bijvoorbeeld een willekeurig werk van Kluun“. Dan was deze quote nog waarachtiger geweest dan hij nu al is. In de Volkskrant.
mrt 072008
Als ik dacht dat ik het zou kunnen, zou ik geloof niet verbieden. Genereus hoor, zegt u misschien. Maar zouden gelovigen net zo toegeeflijk zijn? Ik zou mijn gelovige vrienden met alle plezier bezoeken en ze in hun waarde laten. Maar ik stel ze wel de beleefde, wederkerige voorwaarde dat zij mij, op hun beurt, met rust laten. En daartoe is het geloof niet in staat. Terwijl ik deze woorden schrijf, en u ze leest, maken gelovigen ieder op hun eigen manier, plannen om u en mij, en alles wat de mensheid met veel moeite heeft verworven, te vernietigen. Religie vergiftigt alles.
Zo sluit Christopher Hitchens het eerste hoofdstuk van zijn boek God is Not Great af. Uiteraard krijgt u van mij een recensie als ik het uit heb, en na lezing van het eerste hoofdstuk lijkt het er niet op dat het lang zal duren voor ik het uit heb. Ik lees weer verder, amen.
Recente reacties