Door Bas Paternotte - “Je deed het goed Bas”, fluisterde Carine Crutzen in mijn oor na mijn optreden in De Balie. Ik werd er een beetje rozig van, een compliment van De Majesteit. Hoe gaaf was dat? Vervolgens keek ik een beetje rond. Ik zag Bert Brussen staan. Een baken van licht in een duistere wereld van Grachtengordeldieren. We maakten een praatje. Maar wat wilde ik? Wat wilde ik nou echt? Ik liep op Yoeri Albrecht af: “Yoeri, heb jij een zolder?”
“Hier heb je de sleutel”, zei hij. Even later keek ik uit op het Leidscheplein.
Ik laadde mijn geweer door. Het was tijd voor De Afrekening. Het Leidscheplein, ik zag ze lopen, als de Kennedy’s in Dallas, 1963. Mijn iPhone was leeg. Toch hoorde ik het nummer: Petty Cash. Terwijl Stella Bergsma in mijn oren haar kitchenette in brand zette legde ik aan. Ik was maker en vernietiger van werelden tegelijkertijd. En toen zag ik hem lopen: Arnold Grunberg. Ik liet de trekker los. “Wil ik dit echt?”, vroeg ik mij af. “WIL IK DIT ECHT?” Continue reading »
apr 212013