“ Ik betaal graag belasting. Althans, op voorwaarde dat u dat ook doet. Dat hoeft niet per se graag, voor mijn part betaalt u vloekend, dat laat mij koud, als u het maar doet. Belasting betalen is namelijk een teken van orde en vooruitgang. In Afghanistan en Somalië wordt derhalve weinig belasting betaald. Evenmin als indertijd in het Nederland van de hunebedbouwers. Belastingheffing betekent dat een samenleving zo verstandig is om een aantal zaken collectief te regelen omdat dat efficiënter is. Ik snap dan ook niets van dat Telegraaf-gezeur dat u tot in mei eerst alleen maar zou werken voor de staat, en pas daarna voor uzelf. Daar krijgt u namelijk in de tussentijd ook veel voor retour, waarvoor u anders vergeefs zou wachten tot Sinterklaas. Of wilt u op basis van het profijtbeginsel terug naar de flitsende tijd van de tolhekken, zodat u voor elke kilometer straatweg apart afrekenen moet? Daar kunnen die 130 VVD-kilometers per uur echt niet tegen op. Continue reading »
” Vreemd, ik dacht dat kunst en cultuur zoveel met beschaving te maken hadden. Iets waarmee je het onderscheid tussen mens en dier kon zien. Want kunst en cultuur, dat prikkelt, zet aan tot denken en roept iets op, hoorde ik de afgelopen weken voortdurend. En daarom mag er de komende jaren niet slechts 700 miljoen euro naar kunst en cultuur, want dan gaat onze beschaving er aan, of zoiets. Wie in die Mars der beschaving liepen, is mij verder onbekend, maar het waren hopelijk geen kunstenaars. Als wat zij onder beschaving verstaan inderdaad wordt gesubsidieerd, stel ik voor die resterende 700 miljoen te doneren aan het Henk & Ingrid fonds. Continue reading »
Ook ik vind bezuinigingen niet leuk. Noodzakelijk, dat vind ik ze, prikkelend en stimulerend, ook dat. Maar niet leuk. Bezuinigingen op het pgb lijken mij een omkering van wat beoogd zou moeten worden. Het meer zelf verantwoordelijk stellen van psychiatrisch patiënten lijkt me net zo zinnig als proberen een kankerpatiënt met financiële prikkels weer op de been te krijgen. We staan dus voor een droevig moment in de geschiedenis. Ik geef het eerlijk toe. Gelukkig zal er door bezuinigingen ook heel wat ten goede veranderen. In de kunst- en cultuursector bijvoorbeeld. Het is mij een waar en groot genoegen niet langer mee te hoeven betalen aan een festival met poppenspelers en mimedans op een of ander Waddeneiland, experimentele performance art waarbij iemand op een podium een zuid-Oeigoerse krop sla gaat staan uitbeelden (vijf uur lang) of, o huiver, een opleiding ‘theater’ op mbo-niveau. Continue reading »
“ Ik geef het grif toe: de begrippen ‘asociaal’ en ‘cultuurbarbaar’ zijn in het verleden erg snel gebruikt, zodat ze wat versleten zijn. Maar op het gedoogcoalitieverbond tussen plebejers en patjepeeërs zijn ze meer van toepassing dan ooit. Langzamerhand worden de concrete consequenties zichtbaar van die tot nu toe zo abstracte 18 miljard. Om de rancune van Henk en Ingrid te stillen belanden orkesten en bibliotheken massaal op de schroothoop. De wetenschap kent straks nog maar één onderzoeksvraag: wat levert het onze schroothandel op?
Het aantal mensen dat straks aanspraak kan maken op een persoonlijk zorgbudget wordt letterlijk gedecimeerd. Dat betekent dat die niet meer zelfstandig kunnen wonen, maar voor de resterende decennia van hun leven naar een verpleeghuis verdwijnen. De sociale werkplaatsen worden feitelijk opgedoekt. Ook deze obstakels voor het flitsende Nederland zonder gelukzoekers dat Rutte-rechts voor ogen staat verdwijnen zo prettig uit het zicht. Mensen met een handicap worden onder het mom van zelfredzaamheid de arbeidsmarkt opgeschopt: ze hebben gewoon een extra prikkel nodig om harder ‘echt’ werk te zoeken. Continue reading »
” Aan de reactie van Bart Jan Spruyt te lezen (Opinie & Debat, 25 mei), is het interview met het Amsterdamse GroenLinks-raadslid Andrée van Es (het Vervolg, 21 mei) goed ontvangen in de wereld der realisten. Terecht, want Van Es lijkt verlichting te brengen in de doorgaans muffige en naïeve wereld van de linkse goedmens. (In een van mijn vorige columns sprak ik over ‘Gutmensch’, omdat ik nou eenmaal refereerde aan een Duitstalig artikel, maar ook daar bleek iemand een nazivergelijking aan te kunnen hangen.) Continue reading »
” ‘Verrassend, veelzijdig, voortvarend… Urk!’ Aldus de poster achter de door brandbommen geplaagde burgemeester Jaap Kroon op de foto in de Volkskrant afgelopen week. Dat kun je wel zeggen, ja. Alle drie epitheta blijken onbedoeld recht in de roos. Urk vertoont gelijkenis met Volendam, dat andere door drugsproblemen geplaagde vissersdorp dat niet deugt. Beiden kenmerken zich door een rechts anarchisme, dat aan de Amerikaanse Tea Party herinnert. Vissers zijn op zee altijd eigen baas, en moeten vervolgens ook aan land weinig van de autoriteiten hebben. Godvruchtigheid blijkt daarvoor geen beletsel te zijn. Visquota? God vult de vis wel weer aan, en aan klimaatverandering hebben vissers dus geen boodschap. Continue reading »
“ Onlangs attendeerde iemand mij via Twitter op een polemiek in het Duitse weekblad Die Zeit. Het was een pro- en contra-stuk over ‘Gutmenschen’. Dat zijn mensen die hinderlijk blijven geloven in een naïef wereldverbeteringsideaal en er alles aan doen dit naïeve ideaal bij iedereen op te dringen. In Nederland kennen we de Gutmensch niet alleen uit de politiek maar vooral door de media en zelfs dankzij bepaalde publieke omroepen. De pro-Gutmenschen-auteur van het Zeit-artikel, een politica voor De Groenen, gaf trouwens toe dat er nogal wat hinderlijke Gutmenschen bestaan (‘Besserwisser’).
Maar met een argument dat vooral blijkgaf van naïviteit, weinig realiteitsbesef en een drammerige vorm van moralisme trachtte zij het vooroordeel van de naïeve, irreële en moraliserende Gutmensch te bestrijden. Voor de Gutmensch blijft het dus onmogelijk te ontsnappen aan de intirinsieke tegenstrijdigheid van het Gutmensch-zijn.
Ach, in Duitsland voeren ze er tenminste debat over. De polemiek in kwestie was levendig en leerzaam. Bovendien ontbrak het beide polemisten niet aan zelfkritiek. Dat moet je Duitsers nageven: ondanks hun verleden dat moreel nog veel zwaarder is belast dan Nederlandse Gutmenschen ooit zouden durven dromen, is het morele debat mogelijk. Al valt het uitsluiten en demoniseren van Thilo Sarrazin (de realist) weg te strepen tegen de Nederlandse demonisering van Geert Wilders. Toch is het de Gutmenschen van De Groenen gelukt enorme zetelwinst te halen bij de laatste regionale verkiezingen. Kennelijk hebben ze overtuigende argumenten.
In Nederland heeft de Gutmensch zich inmiddels zo vaak ontpopt als naïeve, wereldvreemde, moralistische drammer dat het pathetisch begint te worden: er is niks ‘gut’ aan het voortdurend uitsluiten van iedereen die niet in het morele kader past. De Nederlandse Gutmensch heeft zichzelf verminkt tot karikatuur, een exact tegenovergestelde van wat hij nastreeft, en is voortdurend in tegenspraak met zichzelf.
Helaas zonder zelfkritiek, zo levendig als een eendagsvlieg bij het vallen van de nacht en zo leerzaam als de wegstervende echo van een historisch mantra.
Bert Brussen
***
“ In 1975 zou dit stukje zeer origineel zijn geweest, maar nu komt het ruim dertig jaar te laat. Want waar zitten de radicaalste wereldverbeteraars van dit moment? Eerder ter rechterzijde dan ter linker, waarbij een sociaal-economische utopie voor een nog veel grotere sociaal-culturele utopie heeft plaatsgemaakt: de egalitaire heilstaat, waar ieder hetzelfde verdient, voor de nationale, waar ieder hetzelfde denkt.
De eerste utopie vergt namelijk het per decreet veranderen van maatschappelijke structuren, en dat is al moeilijk. De tweede vergt het per decreet veranderen van het menselijk brein, en dat is onmogelijk.
Inburgeringscursussen marxistische dialectiek hebben daartoe voor inburge-ringscursussen joods-christelijke cultuur plaatsgemaakt. In de plaats van de wereldrevolutie is de botsing der beschavingen gekomen. Zoals men zich indertijd beijverde een gelijkgeschakelde proletariër te zijn, zo moet men nu via een soortgelijke eenheidsmal een ‘echte’ Nederlander worden.
Vaak zijn het oud-linksen die zich daaraan bezondigen: als neomarxist begonnen, maar inmiddels tot neocon getransformeerd, hebben zij zich na een vorig mislukt avontuur op een volgend tot mislukken gedoemd avontuur gestort. Dat gold al voor Pim Fortuijn.
Nee: Gutmenschen zijn de nieuwe wereldverbeteraars zelden – eerder gewetenloze cynici van het Martin Bosma-slag. Van een naïef positief mensbeeld hebben ze zodoende inderdaad geen last, de helft van de mensheid is volgens hen juist qualitate qua op de ondergang van de andere helft uit. Vandaar dat demoniseren hun rechtse hoofdhobby geworden is.
Door zelfkritiek worden de nieuwe rechtse gelijkhebbers evenmin geplaagd. Het zijn thans juist de linkse partijen die zich aan permanente zelfkastijding bezondigen. De VVD heeft daaraan bij gebrek aan intellectueel gewicht nooit gedaan, en juist Wilders heeft in eigen ogen altijd voor honderd procent gelijk.
Wie het niet met hem eens is, staat meteen als landverraderlijke dhimmi te boek. Denk aan zijn laatste ‘felicitatietweet’ aan de PvdA, waarin in de beste fascistische én communistische wereldverbeteraarstradities de grove leugen niet werd geschuwd.
Thomas von der Dunk
“ Ze gedragen zich met de dag onbeschaamder, alsof er geen kredietcrisis is geweest en er geen volgende dreigt: de topbankiers. Hun bonus is weer zo groot als vanouds. Aan anderen hebben zij geen boodschap: van belastingparadijs naar belastingparadijs hoppend is hun fiscale bijdrage aan de samenleving nagenoeg nul. Hun meest winstgevende activiteiten voegen, anders dan bij fabrikanten van concrete producten, ook anderszins niets nuttigs toe. Tegenover de bonus staat geen malus, en de bonus komt altijd. Continue reading »
In de internetwereld heet het maken van vergelijkingen met het nazitijdperk een ‘Godwin’. Genoemd naar de ‘wet van Godwin’ waarin wordt gesteld dat een discussie doodslaat, zodra de nazi’s erbij worden gehaald. Opponent Thomas von der Dunk is al sinds jaar en dag koning van de Godwins. Hij, en met hem vele andere, vooral linkse, publicisten hebben al zo vaak vergelijkingen met de Tweede Wereldoorlog gemaakt dat niemand ze nog wil horen. Ook niet als die vergelijking voor de verandering wel terecht zou zijn. Continue reading »
“ Dat moet toch de zoveelste pijnlijke tik op de vingers zijn voor Rutte. Je roffelt je als zelfbenoemd Groot Hervormingskabinet al een half jaar lang op de borst vanwege vermeende daadkracht – ook al blijft de oogst daarvan, buiten vrij paffen in café’s, vrij racen over de Afsluitdijk en vrij meppen op inbrekers, beperkt tot een afgewezen EPD-dossier en een mislukte helikopterevacuatie. Want verder? De resultaten van de afgelopen week: ‘Europese Unie torpedeert Blekers natuurplannen’. De kiezer in IJsland torpedeert je financiële plannen. De economische crisis torpedeert je defensieplannen. En nu gaat ook nog Leers inzake Afghaanse meisjes door de pomp. Die 50 procent minder asielzoekers – zou u niet meer naar getallen willen vragen? Continue reading »
Voortaan elke dinsdag op Bbrussen.nl: mijn (en Thomas von der Dunk’s) maandagse Volkskrant-column. Laat het zoveel mogelijk mensen lezen, want dat MAG namelijk helemaal niet van Tegel-winnende Vrij Nederland-journalisten! (En trouwens ook niet van tot nu toe 12 ingezonden Volkskrant-brievenschrijvers, maar dat terzijde…)
Hoe moeilijk kan het zijn om de overlast van Marokkaanse jongeren op te lossen?
” Goh, hoe verrassend: een project dat de afgelopen jaren liep in 22 zogenaamde Marokkanen-gemeenten (gemeenten waar veel problemen zijn met Marokkaanse jongeren), is net zo goed gelukt als de evacuatie van een Royal Haskoning-personeelslid met een Lynx op het strand van Sirte. 32 miljoen euro belastinggeld over de balk gesmeten en de Marokkaanse jongeren zijn nog altijd even overlastgevend. Wat blijkt? In sommige steden ging het geld op aan ‘coaches’ die de overlastgevers doodleuk hielpen met het kwijtschelden van schulden en boetes. Terecht natuurlijk, want je moet er niet aan denken dat iemand ook nog eens moet boeten voor zijn daden en verantwoordelijkheid leert, nietwaar? Continue reading »
Recente reacties